Irene Joliot-Curie

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Irene Joliot-Curie
Joliot-curie.jpg
Datos persoais
Nacemento 12 de setembro de 1897
Lugar París Flag of France.svg Francia
Falecemento 17 de marzo de 1956
Lugar París Flag of France.svg Francia
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia Francia
Nacionalidade francesa
Etnia
Cóncuxe {{{cónxuxe}}}
Fillos {{{fillos}}}
Relixión
Actividade
Campo química
Alma mater La Sorbonne
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese Paul Langevin
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por Transmutación
Influído por
Influíu en
Premios Premio Nobel de Química (1935)

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Seus pais forón os tamén premio Nobel Marie Curie e Pierre Curie

Irène Joliot-Curie, nada en 1897 e finada en 1956, foi unha química francesa galardoada co Premio Nobel de Química en 1935.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Filla dos tamén famosos científicos Marie Curie e Pierre Curie, naceu en París o 12 de setembro de 1897. Estudou na Sorbona, tendo que interromper os seus estudos pola I Guerra Mundial, na que serviu como enfermeira radióloga. Tra-la guerra, obtivo o doutorado en ciencias cunha tese sobre os raios alfa no polonio.

Casamento e Nobel[editar | editar a fonte]

Irène + Frédéric (1934)

No 1926 casou con Frédéric Joliot, colaborando ambos no estudo da radioactividade natural e artifical, transmutación dos elementos e física nuclear. No 1935 ambos conseguiron o Premio Nobel de Química. No 1938, a súa investigación sobre a acción dos neutróns nos elementos pesados foi un paso importante no descubrimento da fisión nuclear. No 1937 foi nomeada profesora na Facultade de Ciencias de París, e no 1946, directora do Instituto de Radiación.

Activista da paz, tivo un forte interese nos dereitos da muller, chegando a ser membro do Comité Nacional da Unión de Mulleres Francesas e do Consello Mundial da Paz. Ocupou a Cátedra de Física Nuclear na Sorbona, e foi asemade nomeada Vicesecretaria de Estado para a Investigación Científica. Foille concedida a Lexión de Honra francesa.

Frédéric e Irene Joliot-Curie tiveron unha filla, Helena e un home, Pierre.

Morreu o 17 de marzo de 1956 en París, a causa dunha leucemia contraída no seu traballo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Harold Clayton Urey
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1935
con
Frédéric Joliot
Sucesor:
Peter Joseph Wilhelmus Debye