Liga de Campións da UEFA

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
UEFA Champions League
Logo uefa 2012.png
Fundación 1955
(1992 co formato actual)
Rexión Europa (UEFA)
Equipos 32 (fase de grupos)
76 ou 77 (total)
Actual campión España Real Madrid
(10º título)
Máis laureado España Real Madrid
(10 títulos)
Televisión TVE (en castelán)
Himno Champions League
Sitio web www.uefa.com
Soccerball current event.svg Liga de Campións 2013–14

A Liga de Campións da UEFA (en inglés: UEFA Champions League) é o torneo europeo de fútbol máis importante a nivel de clubs organizado pola UEFA. Foi creada en 1992 como unha renovación da tradicional Copa de Campións de Europa, polo que a efectos estatísticos considéranse coma a mesma competición. É un dos trofeos de clubs deportivos máis prestixiosos do mundo.

Nun principio o campionato consistía nunha eliminatoria directa entre os gañadores das ligas dos seus respectivos países. Na década de 1990 o torneo comezou a ser ampliado, incorporando unha fase de grupos con máis equipos. As ligas máis fortes de Europa aportan hoxe até un máximo de catro equipos cada unha. A Liga de Campións non debe confundirse coa Europa League da UEFA, antes coñecida como Copa da UEFA. O formato actual do torneo consta de varias etapas e comeza a mediados de xullo con tres roldas eliminatorias de clasificación e unha rolda de play-off; así, os dez equipos sobreviventes únense aos 22 cabezas de serie na fase de grupos, na que hai oito grupos formados por catro equipos cada un. Os oito gañadores de grupo e os oito segundos entran na fase eliminatoria final, que termina co partido final en maio.

O título foi gañado por 21 clubs diferentes, dos cales doce gañaron o título en máis dunha ocasión. Dende que comezou a competición en 1955 o club con máis títulos gañados é o Real Madrid de España, que gañou seis no antigo formato e catro no novo, sendo en 2014-15 o actual campión. Dende que o torneo trocou de nome e formato en 1992, ningún club conseguiu levar o trofeo dúas veces consecutivas.

O gañador da Liga de Campións da UEFA clasifícase para xogar a Copa Mundial de Clubs da FIFA (que substitúe á Copa Intercontinental dende 2005), así como a Supercopa de Europa.

Formato[editar | editar a fonte]

Nun principio participaban unicamente oito equipos en eliminación directa, ata a campaña 1992-93, en que se fixo a máis importante reestruturación na competición substituíndo as fases eliminatorias por unha fase de grupos.

  • Na tempada 1992-93: Participaron 8 equipos que se organizaron en 2 grupos, onde se clasificaba o mellor de cada grupo para disputar a final.
  • Na tempada 1993-94: Introduciuse a semifinal, clasificando dúas de cada grupo.
  • Na tempada 1995-96: Ampliouse a participación a 16 equipos, que se organizaron en 4 grupos e introducíronse os cuartos de final.
  • Na tempada 1997-98: Ampliouse de novo a participación a 24 equipos, que se organizaron en 6 grupos.
  • Na tempada 1999-00: Ampliouse por última vez a participación aos 32 equipos actuais, que se organizan en 8 grupos, e agregouse unha segunda rolda de grupos.
  • Na tempada 2003-04: Suprimiuse a segunda fase de grupos e substituíuse pola de oitavos.
  • Na tempada 2009-10: Ampliouse o número de equipos (22) que clasificaban directamente á fase de grupos. Distinguiuse aos equipos campións de ligas menos potentes dos non campións das máis potentes, non permitindo cruces dos primeiros cos últimos en roldas previas.

Clasificación[editar | editar a fonte]

O número de equipos participantes de cada país depende do Coeficiente UEFA, que varía en función das clasificacións do ano anterior. A táboa seguinte reflicte o número de equipos que podían clasificarse na tempada 2012-13.

Membros da UEFA con equipos que acadaron a fase de grupos da Liga de Campións
Países Equipos participantes
Fase de grupos Roldas previas
Inglaterra Inglaterra 3 1
España España 3 1
Alemaña Alemaña 3 1
Italia Italia 2 1
Flag of France.svg Francia 2 1
Portugal Portugal 2 1
Rusia Rusia 1 1
Ucraína Ucraína 1 1
Países Baixos Países Baixos 1 1
Turquía Turquía 1 1
Grecia Grecia 1 1
Dinamarca Dinamarca 1 1
Resto de países 0 1


Historia[editar | editar a fonte]

Balón dunha competición europea

1955-1959[editar | editar a fonte]

En Abril de 1955 a UEFA aproba unha competición entre clubs europeos, a Copa de Campións de Europa, máis coñecida como a Copa de Europa, impulsada polo xornal deportivo francés L'Equipe, con Gabriel Hanot, que era o seu editor na época, xunto co seu colega Jacques Ferran.

Na tempada seguinte (1955-56) empezou o primeiro campionato que tivo por vencedor ao Real Madrid, equipo que se alzaría co trofeo cinco anos consecutivos, derrotando ao equipo francés Stade de Reims por catro goles a tres nun partido disputado no Parc des Princes de París.

A hexemonía do Real Madrid continuou catro tempadas máis, gañando as finais contra o ACF Fiorentina, o AC Milan, o Stade de Reims e o Eintracht Frankfurt. No Real Madrid xogaban daquela importantes xogadores coma Di Stéfano, Puskás, Gento ou Santamaría.

1960-1969[editar | editar a fonte]

Na tempada 1960-61 hai un novo campión, o SL Benfica. Ese ano o Real Madrid non puido pasar de primeira rolda, xa que foi derrotado polo FC Barcelona, nun partido no que ao conxunto "merengue" se lle anularon 4 goles. Posteriormente, o FC Barcelona chegou á final. O equipo portugués do Benfica volveu gañar o título ao ano seguinte derrotando ao Real Madrid na final.

O SL Benfica volveu chegar á final por terceira vez, pero caeu derrotado fronte o AC Milan. Os dous anos seguintes estiveron dominados por outro equipo italiano, o Inter de Milan que derrotou nas finais ao Real Madrid e ao SL Benfica.

En 1966 o Real Madrid volveu conseguir un título, o sexto, derrotando na final ao Partizan de Belgrado por dous a un. Nese equipo continuaba o veterano Francisco Gento, que se converteu no xogador que máis veces gañou a Copa de Europa.

En 1967 proclámase vencedor o Celtic de Glasgow, equipo que daquela non tiña ningún estranxeiro e estaba formado só por xogadores escoceses. Converteuse no primeiro club do Reino Unido en gañar este título. Ao ano seguinte gañou un equipo inglés, o Manchester United FC, derrotando na final ao SL Benfica.

En 1969 gaña un equipo italiano, o AC Milan que derrota na final a un dos Países Baixos, o Ajax Amsterdam.

1970-1979[editar | editar a fonte]

Os Países Baixos dominaron a competición nos seguintes catro anos conseguindo un título o Feyenoord e tres o Ajax Amsterdam, en cuxas filas estaba un dos mellores xogadores holandeses da historia, Johan Cruyff, a última, en 1973, fronte á Juventus FC de Italia.

Durante as tres tempadas seguintes un equipo alemán, o Bayern München, dominou a competición. Nese equipo militaban xogadores como Franz Beckenbauer, Gerd Müller ou Paul Breitner. Empezou gañando a final de 1974 ao Atlético de Madrid, na primeira final disputada polo club español, que a perdeu nos últimos segundos. Desfíxose tamén do Leeds United e do Saint-Étienne nas finais dos dous anos seguintes.

Desde 1977 ata 1982 a Copa de Europa foi conquistada por clubs ingleses. En total foron seis trofeos os que acabaron en mans inglesas nese período. Tres gañounos o Liverpool FC, dous o Nottingham Forest e un o Aston Villa.

1980-1989[editar | editar a fonte]

Na tempada 1982-83 o partido Hamburgo SV 1 - 0 Juventus foi unha final na que non participou ningún club inglés, rompéndose así a racha de vitorias inglesas, aínda que na tempada seguinte o Liverpool FC volveu gañar o trofeo.

O 29 de maio de 1985 disputouse a final entre a Juventus FC, que viña de gañar a Copa UEFA de 1977, o Mundial Interclubs de 1983, a Recopa e Supercopa Europea 1984 (esta última fronte ao mesmo Liverpool) e o Liverpool FC. O equipo inglés chegaba á final un ano despois, aínda que se impuxo o equipo italiano cun gol de Michel Platini. Ese día, antes do partido, produciuse unha traxedia, unha avalancha de hooligans ingleses provocou o derrubamento dunha das paredes do Estadio de Heysel, en Bruxelas . O incidente causou 39 vítimas mortais, 34 delas seguidores italianos da Juventus. A Traxedia de Heysel, como se coñece a ese desafortunado suceso, supuxo o desterro dos clubs ingleses das competicións europeas durante cinco anos, e ao Liverpool FC durante dez anos, dos que só estivo seis sen poder participar en Europa.

Na tempada 1985-86 enfrontáronse na final o Steaua de Bucarest, club que chegaba por primeira vez a unha final, e o FC Barcelona, que nunca gañara a Copa de Europa. O título caeu en mans do equipo romanés na quenda de penaltis.

Os dous seguintes campións foron o FC Porto e o PSV Eindhoven.

1990-1999[editar | editar a fonte]

En 1989 e 1990 o AC Milan gaña dous títulos e ao ano seguinte proclámase campión o Estrela Vermella de Belgrado, que gaña a súa primeira Copa de Europa derrotando na final ao Olympique de Marsella na quenda de penaltis.

En 1992 o FC Barcelona gaña o trofeo impoñéndose ao Sampdoria por un gol a cero no Estadio de Wembley. O gol marcado por Ronald Koeman na prórroga deu ao seu equipo a primeira Copa de Europa da súa historia.

Na tempada 1992-93 cámbiase o nome do torneo, pasándose a chamar Liga de Campións. Ese ano o Olympique de Marsella proclamouse campión fronte ao AC Milan, pero ao ano seguinte non se lle permitiu disputar o torneo por culpa de irregularidades financeiras cometidas polo seu presidente Bernard Tapie.

En 1994 enfrontáronse na final o FC Barcelona (campión de 1992) e o AC Milan (subcampión do ano anterior) no Estadio Olímpico de Atenas. O equipo italiano impúxose ao FC Barcelona por catro goles a cero. Ao ano seguinte o AC Milan xogou a súa terceira final consecutiva, pero non puido superar ao Ajax na final.

O AFC Ajax chegou outra vez á final na tempada seguinte, pero caeu derrotado contra a Juventus FC na quenda de penaltis.

Na tempada 1996-97 entra en vigor a Lei Bosman que permite aos xogadores comunitarios xogar sen ser contados como estranxeiros. Ese ano adxudícase o torneo o Borussia Dortmund, que consegue a primeira Liga de Campións da súa historia, fronte á "Vecchia Signora".

Na tempada 1997-98 apróbase o novo formato de competición, o que aumenta o número de clubs que participan no campionato. Ese ano proclámase campión o Real Madrid, logo de 32 anos sen gañar o trofeo. Os "brancos" gañaron á Juventus, que chegaba á súa terceira final consecutiva, por un gol a cero marcado por Predrag Mijatovic.

En 1999 o Manchester United FC fíxose co título, converténdose no primeiro club inglés en gañalo logo da Traxedia de Heysel. A final, xogada no estadio Camp Nou de Barcelona, foi dominada polo Bayern de Múnic por 1-0; non foi ata o tempo engadido cando o equipo inglés lle deu a volta ao partido para acabar gañando 1-2.

2000-2009[editar | editar a fonte]

Na tempada 1999-00 a UEFA amplía aínda máis o número de equipos participantes na competición. Ese ano enfróntanse na final, por primeira vez na historia da competición, dous equipos do mesmo país: o Real Madrid e o Valencia CF, equipo que alcanza a final por primeira vez. Esa final gañouna o Real Madrid impoñéndose por tres goles a cero. Ademais ese mesmo ano outro equipo español, o FC Barcelona, chegara a semifinais, nas que foi derrotado polo Real Madrid.

Na tempada seguinte o Valencia CF volveu xogar a final, perdendo de novo. Esta vez o verdugo foi o Bayern de Múnic que se impuxo na quenda de penaltis por cinco goles a catro.

En 2002 o Real Madrid volve proclamarse campión, contra o Bayer Leverkusen por 2 a 1, cun remate acrobático do francés Zinedine Zidane, conseguindo así a súa novena Copa de Europa.

Na tempada seguinte dous equipos italianos enfróntanse na final: o AC Milan e a Juventus FC, que disputaba a súa cuarta final en oito anos. O partido levouno o AC Milan que gañou grazas a unha dramática quenda de penaltis.

Comezo do partido FC Barcelona - Liverpool FC da Liga de Campións 2007

En 2004 o FC Porto faise co título derrotando ao AS Mónaco (debutante nunha final) por tres goles a cero. O equipo portugués viña de eliminar en semifinais ao Deportivo, sendo a única vez que o equipo coruñés chegaba á penúltima rolda da Liga de Campións.

Na tempada 2004-05 enfrontáronse na final o Liverpool FC e o AC Milan. O partido empezou con tres goles do equipo italiano pero o Liverpool adestrado por Rafael Benítez conseguiu empatar o partido e forzar a prórroga. Ao final o Liverpool FC impúxose na quenda de penaltis.

O 17 de maio de 2006 o FC Barcelona remontou un 0-1 contra o Arsenal FC, gol de Sol Campbell, e coroouse campión ao vencer ao equipo inglés por 2-1, con goles de Eto'o e Belletti na que era a segunda Copa de Europa do club español. Neste partido produciuse a primeira expulsión nunha final de Liga de Campións, a do porteiro alemán do Arsenal, Jens Lehmann.

O 23 de maio de 2007, o AC Milan gañoulle a final da Copa de Europa ao Liverpool F.C. por 2-1, marcando o equipo inglés no minuto 88. Filippo Inzaghi foi o autor dos dous goles do equipo italiano que se adxudicou a súa sétima Copa de Campións, polo que é o segundo club que máis copas ten, sete, por detrás do Real Madrid con dez.

O 21 de maio de 2008, o Manchester United venceu ao Chelsea FC na primeira final da competición entre equipos ingleses, xogada no Estadio Olímpico Luzhniki en Moscova, Rusia. Logo de empatar 1-1 no tempo regulamentario con goles de Cristiano Ronaldo aos 26 minutos para os Red Devils e Frank Lampard aos 45 para os Blues, o empate continuou ata o final e mais a prórroga, decidíndose o campión nos penaltis. O Manchester gañou por 6-5 nunha agónica quenda de na que un esvarón de John Terry no lanzamento que puido dar o título ao equipo londiniense fixo inútil o rexeite de Petr Čech ao disparo de Ronaldo; o holandés Edwin van der Sar desviou a traxectoria do tiro decisivo de Nicolas Anelka, e o equipo adestrado por Alex Ferguson proclamouse campión de Europa por terceira vez na súa historia.

O Manchester United repetiu final ao ano seguinte, no Estadio Olímpico de Roma, nesta ocasión fronte o FC Barcelona, nun encontro moi esperado polo que supuña enfrontar a dous dos xogadores máis en forma do momento, o arxentino Lionel Messi e o portugués Cristiano Ronaldo. O "Barça" completou o seu triple (Liga de Campións, Liga española e Copa do Rei) derrotando ao conxunto inglés por 2-0, con goles de Samuel Eto'o e o propio Messi, impedíndolle ao Manchester ser o primeiro equipo en gañar a competición dous anos seguidos na época da Liga de Campións.

2010-[editar | editar a fonte]

Na tempada 2009-10 instaurouse un novo formato de competición que separaba na fase previa aos campións nacionais de liga dos equipos non campións, os cales entraban en escena na terceira de catro roldas previas. Na final desa mesma edición, o 22 de maio de 2010, o Inter de Milán fíxose co seu terceiro título tras derrotar na final ao Bayern de Múnic por dous goles a cero, ambos os goles marcados polo dianteiro arxentino Diego Milito. O conxunto neroazzurri, ademais, convertíase no primeiro club italiano que gañaba un triple (Liga, Copa e Champions), e no sexto a nivel europeo.

Na tempada 2010-11, FC Barcelona e Manchester United disputaron a final, a segunda en dous anos, en Londres o 28 de maio de 2011, gañando novamente os "culés" por 3-1 con goles de Pedro Rodríguez, Leo Messi e David Villa. O gol do Manchester foi de Wayne Rooney. O equipo "blaugrana" conquistaba así a súa cuarta Copa de Europa na cidade onde se coroara por primeira vez, 19 anos atrás.

Na edición 2011-12 o Chelsea e o Bayern de Múnic enfrontáronse na final logo de eliminar ao FC Barcelona e ao Real Madrid respectivamente en semifinais. Tras un emocionante partido que concluíu en empate por 1-1 no tempo regulamentario e non converténdose goles na prórroga, lanzouse a quenda de penaltis na que o equipo inglés venceu por 3-4.

Borussia Dortmund e Bayern enfrontáronse na final da Champions League 2012-13 logo de eliminar ao Real Madrid e ao Barcelona respectivamente, gañando o Bayern de Múnic 2-1 no minuto 88 con gol de Robben, obtendo así o equipo bávaro a súa quinta Champions.

Himno[editar | editar a fonte]

O himno da Liga de Campións da UEFA é unha adaptación da obra de Händel, "Zadok the Priest". A obra está nos tres idiomas oficiais da UEFA: inglés, francés e alemán. O himno reprodúcese o comezo de cada partido de Liga de Campións.

Gañadores[editar | editar a fonte]

Tempada Campión Marcador Subcampión Recinto deportivo
1955/56
Detalles
Flag of Spain (1945 - 1977).svg Real Madrid 4 - 3 Francia Stade de Reims Parc des Princes
Francia París, Francia
1956/57
Detalles
Flag of Spain (1945 - 1977).svg Real Madrid 2 - 0 Italia Fiorentina Santiago Bernabéu
Flag of Spain (1945 - 1977).svg Madrid, España
1957/58
Detalles
Flag of Spain (1945 - 1977).svg Real Madrid 3 - 2
(prórroga)
Italia AC Milan Estadio de Heysel
Bélxica Bruxelas, Bélxica
1958/59
Detalles
Flag of Spain (1945 - 1977).svg Real Madrid 2 - 0 Francia Stade de Reims Neckarstadion
Alemaña Stuttgart, Alemaña
1959/60
Detalles
Flag of Spain (1945 - 1977).svg Real Madrid 7 - 3 Alemaña Eintracht Frankfurt Hampden Park
Escocia Glasgow, Escocia
1960/61
Detalles
Flag of Portugal.svg SL Benfica 3 - 2 Flag of Spain (1945 - 1977).svg FC Barcelona Wankdorfstadion
Civil Ensign of Switzerland (Pantone).svg Berna, Suíza
1961/62
Detalles
Flag of Portugal.svg SL Benfica 5 - 3 Flag of Spain (1945 - 1977).svg Real Madrid Olympisch Stadion
Flag of the Netherlands.svg Ámsterdan, Países Baixos
1962/63
Detalles
Italia AC Milan 2 - 1 Flag of Portugal.svg SL Benfica Estadio de Wembley
Inglaterra Londres, Inglaterra
1963/64
Detalles
Italia Inter de Milán 3 - 1 Flag of Spain (1945 - 1977).svg Real Madrid Praterstadion
Austria Viena, Austria
1964/65
Detalles
Italia Inter de Milán 1 - 0 Flag of Portugal.svg SL Benfica San Siro
Italia Milán, Italia
1965/66
Detalles
Flag of Spain (1945 - 1977).svg Real Madrid 2 - 1 Flag of SFR Yugoslavia.svg Partizan de Belgrado Estadio de Heysel
Bélxica Bruxelas, Bélxica
1966/67
Detalles
Escocia Celtic de Glasgow 2 - 1 Italia Inter de Milán Estadio Nacional
Flag of Portugal.svg Lisboa, Portugal
1967/68
Detalles
Inglaterra Manchester United 4 - 1
prórroga
Flag of Portugal.svg SL Benfica Estadio de Wembley
Inglaterra Londres, Inglaterra
1968/69
Detalles
Italia AC Milan 4 - 1 Flag of the Netherlands.svg Ajax Amsterdam Santiago Bernabéu
Flag of Spain (1945 - 1977).svg Madrid, España
1969/70
Detalles
Flag of the Netherlands.svg Feyenoord Rotterdam 2 - 1
(prórroga)
Escocia Celtic de Glasgow San Siro
Italia Milán, Italia
1970/71
Detalles
Flag of the Netherlands.svg Ajax Amsterdam 2 - 0 Flag of Greece (1822-1978).svg Panathinaikos Estadio de Wembley
Inglaterra Londres, Inglaterra
1971/72
Detalles
Flag of the Netherlands.svg Ajax Amsterdam 2 - 0 Italia Inter de Milán De Kuip
Flag of the Netherlands.svg Róterdan, Países Baixos
1972/73
Detalles
Flag of the Netherlands.svg Ajax Amsterdam 1 - 0 Italia Juventus FC Crvena Zvezda Stadium
Flag of SFR Yugoslavia.svg Belgrado, Iugoslavia
1973/74
Detalles
Alemaña Bayern de Múnic 1 - 1 (prórroga)
4 - 0 (repetición)
España Atlético de Madrid Estadio de Heysel
Bélxica Bruxelas, Bélxica
1974/75
Detalles
Alemaña Bayern de Múnic 2 - 0 Inglaterra Leeds United Parc des Princes
Francia París, Francia
1975/76
Detalles
Alemaña Bayern de Múnic 1 - 0 Francia AS Saint-Étienne Hampden Park
Escocia Glasgow, Escocia
1976/77
Detalles
Inglaterra Liverpool 3 - 1 Alemaña VfL Borussia Mönchengladbach Stadio Olimpico
Italia Roma, Italia
1977/78
Detalles
Inglaterra Liverpool 1 - 0 Bélxica Club Bruxas Inglaterra Estadio de Wembley,
Londres, Inglaterra
1978/79
Detalles
Inglaterra Nottingham Forest 1 - 0 Flag of Sweden.svg Malmö FF Estadio Olímpico de Múnic
Alemaña Múnic, Alemaña
1979/80
Detalles
Inglaterra Nottingham Forest 1 - 0 Alemaña Hamburgo SV Santiago Bernabéu
Flag of Spain (1977 - 1981).svg Madrid, España
1980/81
Detalles
Inglaterra Liverpool 1 - 0 Flag of Spain (1977 - 1981).svg Real Madrid Parc des Princes
Francia París, Francia
1981/82
Detalles
Inglaterra Aston Villa 1 - 0 Alemaña Bayern de Múnic De Kuip
Flag of the Netherlands.svg Róterdan, Países Baixos
1982/83
Detalles
Alemaña Hamburgo SV 1 - 0 Italia Juventus FC Estadio Olímpico
Grecia Atenas, Grecia
1983/84
Detalles
Inglaterra Liverpool 1 - 1 (prórroga)
4 - 2 (penaltis)
Italia AS Roma Stadio Olimpico
Italia Roma, Italia
1984/85
Detalles
Italia Juventus FC 1 - 0 Inglaterra Liverpool Estadio de Heysel
Bélxica Bruxelas, Bélxica
1985/86
Detalles
Romanía Steaua Bucarest 0 - 0 (prórroga)
2 - 0 (penaltis)
España FC Barcelona España Sánchez Pizjuán,
Sevilla, España
1986/87
Detalles
Flag of Portugal.svg FC Porto 2 - 1 Alemaña Bayern de Múnic Praterstadion
Austria Viena, Austria
1987/88
Detalles
Flag of the Netherlands.svg PSV Eindhoven 0 - 0 (prórroga)
6 - 5 (penaltis
Flag of Portugal.svg SL Benfica Neckarstadion
Alemaña Stuttgart, Alemaña
1988/89
Detalles
Italia AC Milan 4 - 0 Flag of Romania (1965-1989).svg Steaua Bucarest Camp Nou
España Barcelona, España
1989/90
Detalles
Italia AC Milan 1 - 0 Flag of Portugal.svg SL Benfica Praterstadion
Austria Viena, Austria
1990/91
Detalles
Flag of SFR Yugoslavia.svg Estrela Vermella 0 - 0 (prórroga)
5 - 3 (penaltis)
Francia Olympique de Marsella Stadio San Nicola
Italia Bari, Italia
1991/92
Detalles
España FC Barcelona 1 - 0
(prórroga)
Italia UC Sampdoria Estadio de Wembley
Inglaterra Londres, Inglaterra
1992/93
Detalles
Francia Olympique de Marsella 1 - 0 Italia AC Milan Estadio Olímpico de Múnic
Alemaña Múnic, Alemaña
1993/94
Detalles
Italia AC Milan 4 - 0 España FC Barcelona Estadio Olímpico
Grecia Atenas, Grecia
1994/95
Detalles
Flag of the Netherlands.svg Ajax Amsterdam 1 - 0 Italia AC Milan Ernst Happel Stadion
Austria Viena, Austria
1995/96
Detalles
Italia Juventus FC 1 - 1 (prórroga)
4 - 2 (penaltis)
Flag of the Netherlands.svg Ajax Amsterdam Stadio Olimpico di Roma
Italia Roma, Italia
1996/97
Detalles
Alemaña Borussia Dortmund 3 - 1 Italia Juventus FC Estadio Olímpico de Múnic
Alemaña Múnic, Alemaña
1997/98
Detalles
España Real Madrid 1 - 0 Italia Juventus FC Amsterdam ArenA
Flag of the Netherlands.svg Ámsterdan, Países Baixos
1998/99
Detalles
Inglaterra Manchester United 2 - 1 Alemaña Bayern de Múnic Camp Nou
España Barcelona, España
1999/2000
Detalles
España Real Madrid 3 - 0 España Valencia CF Stade de France
Francia Saint-Denis, Francia
2000/01
Detalles
Alemaña Bayern de Múnic 1 - 1 (gol de ouro)
5 - 4 (penaltis)
España Valencia CF Italia San Siro
Milán, Italia
2001/02
Detalles
España Real Madrid 2 - 1 Alemaña Bayer Leverkusen Hampden Park
Escocia Glasgow, Escocia
2002/03
Detalles
Italia AC Milan 0 - 0 (prórroga)
3-2 (penaltis)
Italia Juventus Inglaterra Old Trafford,
Manchester, Inglaterra
2003/04
Detalles
Flag of Portugal.svg FC Porto 3 - 0 Francia AS Monaco Arena AufSchalke
Alemaña Gelsenkirchen, Alemaña
2004/05
Detalles
Inglaterra Liverpool 3 - 3 (prórroga)
3 - 2 (penaltis)
Italia AC Milan Estadio Olímpico Atatürk
Flag of Turkey.svg Estambul, Turquía
2005/06
Detalles
España FC Barcelona 2 - 1 Inglaterra Arsenal Stade de France
Francia Saint-Denis, Francia
2006/07
Detalles
Italia AC Milan 2 - 1 Inglaterra Liverpool Estadio Olímpico
Grecia Atenas, Grecia
2007/08
Detalles
Inglaterra Manchester United 1 - 1 (prórroga)
6 - 5 (penaltis)
Inglaterra Chelsea Olímpico de Luzhniki
Flag of Russia.svg Moscova, Rusia
2008/09
Detalles
España FC Barcelona 2 - 0 Inglaterra Manchester United Stadio Olimpico di Roma
Italia Roma, Italia
2009/10
Detalles
Italia Inter de Milán 2 - 0 Alemaña Bayern de Múnic Santiago Bernabéu
España Madrid, España
2010/11
Detalles
España FC Barcelona 3 - 1 Inglaterra Manchester United Wembley Stadium
Inglaterra Londres, Inglaterra
2011/12
Detalles
Inglaterra Chelsea 1 - 1 (prórroga)
4 - 3 (penaltis)
Alemaña Bayern de Múnic Allianz Arena
Alemaña Múnic, Alemaña
2012/13
Detalles
Alemaña Bayern de Múnic 2 - 1 Alemaña Borussia Dortmund Wembley Stadium
Inglaterra Londres, Inglaterra
2013/14
Detalles
España Real Madrid 4 - 1 (prórroga) España Atlético de Madrid Estadio da Luz
Flag of Portugal.svg Lisboa, Portugal
2014/15
Detalles
Estadio Olímpico
Alemaña Berlín, Alemaña


Palmarés[editar | editar a fonte]

Por equipos[editar | editar a fonte]

Pos. Equipo País Títulos Subcampión Anos campión
1 Real Madrid España España 10 3 1956, 1957, 1958, 1959, 1960, 1966, 1998, 2000, 2002 e 2014
2 AC Milan Italia Italia 7 4 1963, 1969, 1989, 1990, 1994, 2003 e 2007
3 Bayern de Múnic Alemaña Alemaña 5 5 1974, 1975, 1976, 2001 e 2013
4 Liverpool Inglaterra Inglaterra 5 2 1977, 1978, 1981, 1984 e 2005
5 FC Barcelona España España 4 3 1992, 2006, 2009 e 2011
6 Ajax Amsterdam Países Baixos Países Baixos 4 2 1971, 1972, 1973 e 1995
7 Inter de Milán Italia Italia 3 2 1964, 1965 e 2010
8 Manchester United Inglaterra Inglaterra 3 1 1968, 1999 e 2008
9 Benfica Portugal Portugal 2 5 1961 e 1962
Juventus Italia Italia 2 5 1985 e 1996
11 Nottingham Forest Inglaterra Inglaterra 2 0 1979 e 1980
FC Porto Portugal Portugal 2 0 1987 e 2004
13 Celtic de Glasgow Escocia Escocia 1 1 1967
Hamburgo Alemaña Alemaña 1 1 1983
Steaua Bucarest Romanía Romanía 1 1 1986
Olympique de Marsella Flag of France.svg Francia 1 1 1993
Borussia Dortmund Alemaña Alemaña 1 1 1997
Chelsea Inglaterra Inglaterra 1 1 2012
17 Feyenoord Rotterdam Países Baixos Países Baixos 1 0 1970
Aston Villa Inglaterra Inglaterra 1 0 1982
PSV Eindhoven Países Baixos Países Baixos 1 0 1988
Estrela Vermella de Belgrado Serbia Serbia 1 0 1991
22 Stade de Reims Flag of France.svg Francia 0 2
Valencia CF España España 0 2
Atlético de Madrid España España 0 2
24 AC Fiorentina Italia Italia 0 1
Eintracht Frankfurt Alemaña Alemaña 0 1
Partizan Belgrado Serbia Serbia 0 1
Panathinaikos Grecia Grecia 0 1
Leeds United Inglaterra Inglaterra 0 1
Saint-Étienne Flag of France.svg Francia 0 1
Borussia Mönchengladbach Alemaña Alemaña 0 1
Bruxas Bélxica Bélxica 0 1
Malmö Suecia Suecia 0 1
AS Roma Italia Italia 0 1
Sampdoria Italia Italia 0 1
Bayer Leverkusen Alemaña Alemaña 0 1
AS Monaco Flag of France.svg Francia 0 1
Arsenal Inglaterra Inglaterra 0 1


Por países[editar | editar a fonte]

País Títulos Subcampionatos
España España 14 10
Italia Italia 12 14
Inglaterra Inglaterra 12 6
Alemaña Alemaña 7 10
Países Baixos Países Baixos 6 2
Portugal Portugal 4 5
Flag of France.svg Francia 1 5
Escocia Escocia 1 1
Romanía Romanía 1 1
Serbia Serbia 1 1
Grecia Grecia 0 1
Bélxica Bélxica 0 1
Suecia Suecia 0 1


Goleadores[editar | editar a fonte]

Pos. Xogador País Goles Debut en Europa Equipos
1 Raúl González España España 71 1995 Real Madrid, Schalke 04
2 Cristiano Ronaldo Portugal Portugal 68 2003 Manchester United, Real Madrid
3 Lionel Messi Flag of Argentina.svg Arxentina 67 2005 Barcelona
4 Ruud van Nistelrooy Países Baixos Países Baixos 56 1998 PSV Eindhoven, Manchester United, Real Madrid
5 Thierry Henry Flag of France.svg Francia 50 1997 Mónaco, Arsenal, Barcelona
6 Alfredo Di Stéfano Flag of Argentina.svgEspaña Arxentina/España 49 1955 Real Madrid
7 Andriy Shevchenko Ucraína Ucraína 48 1994 Dinamo de Kiev, Milan, Chelsea
8 Eusébio Portugal Portugal 46 1961 Benfica
9 Filippo Inzaghi Italia Italia 46 1997 Juventus, Milan
10 Didier Drogba Costa do Marfil Costa do Marfil 42 2003 Marsella, Chelsea, Galatasaray
11 Alessandro Del Piero Italia Italia 41 1995 Juventus
12 Zlatan Ibrahimović Suecia Suecia 41 2001 Ajax, Juventus, Inter de Milán, Barcelona, Milan, PSG
13 Ferenc Puskás HungríaEspaña Hungría/España 36 1956 Budapest Honvéd, Real Madrid
14 Karim Benzema Flag of France.svg Francia 36 2006 Lyon, Real Madrid
15 Gerd Müller Alemaña Alemaña 35 1972 Bayern de Múnic
16 Fernando Morientes España España 33 1997 Real Madrid, Mónaco, Liverpool, Valencia
17 Samuel Eto'o Camerún Camerún 30 1998 Mallorca, Barcelona, Inter de Milán, Chelsea
18 Kaká Flag of Brazil.svg Brasil 30 2003 Milan, Real Madrid
19 Francisco Gento España España 30 1955 Real Madrid
20 David Trézéguet Flag of France.svg Francia 29 1997 Mónaco, Juventus


Notas: A UEFA non contabiliza os goles marcados nas roldas de clasificación. En negriña aparecen os xogadores en activo e o seu club actual. Só aparecen os clubs cos que participaron na Liga de Campións ou a Copa de Europa.

Estatísticas[editar | editar a fonte]

Equipos españois[editar | editar a fonte]

Datos desde o 25 de novembro de 1992, cando nace a Liga de Campións. Esta clasificación non contabiliza fases previas e dá 2 puntos por vitoria. Actualizado ata a tempada 2013-14.

Posto Equipo Tempadas Puntos PX PG PE PP GF GC
Barcelona 18 266 192 108 50 34 380 193
Real Madrid 18 265 196 113 39 44 406 219
12º Valencia 9 110 92 41 28 23 141 89
25º Deportivo da Coruña 5 61 58 23 15 20 74 79
37º Atlético de Madrid 4 40 31 14 12 5 50 31
46º Villarreal 3 24 28 6 12 10 23 34
50º Sevilla 2 22 16 10 2 4 32 19
67º Málaga 1 12 10 4 4 2 16 9
79º Real Sociedad 2 8 14 2 4 8 9 20
81º Celta de Vigo 1 7 8 2 3 3 9 11
87º Mallorca 1 6 6 3 0 3 4 9
92º Athletic 1 5 6 1 3 2 5 6
96º Betis 1 5 6 2 1 3 3 7


Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia sobre: Liga de Campións da UEFA