Copa de Europa 1991-92

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

A edición 1991-92 da Copa de Europa de fútbol organizada pola UEFA foi a 37ª e derradeira na que se empregou ese nome. A partir da seguinte tempada esta competición comezou a chamarse Liga de Campións da UEFA, aínda que foi nesta edición e non na seguinte na que o formato pasou de ser totalmente de eliminatorias para ser en forma de grupos e liguiñas. O torneo se disputou entre outubro de 1991 e maio de 1992, coa participación de 32 equipos, representando ás súas 32 federacións nacionais.

Nesta edición da Copa de Europa o FC Barcelona acadou a súa 3ª presenza nunha final da máxima competición europea de clubs, enfrontándose nela ó equipo italiano da UC Sampdoria de Xénova, no antigo Estadio de Wembley en Londres, rematando o encontro coa vitoria culé por un gol a cero, gol que marcou o defensa holandés Ronald Koeman de falta directa no minuto 111 do encontro.

Como dato de interese, a participación do Arsenal FC neste torneo supuxo a volta dos equipos ingleses ás competicións europeas despois da sanción de varios anos que lles impuxo a UEFA trala traxedia de Heysel.

Dezaseisavos de final[editar | editar a fonte]

Equipo Local Ida Resultado Equipo Visitante Ida Ida Volta
Besiktas JK Flag of Turkey.svg 2 - 3 Flag of the Netherlands.svg PSV Eindhoven 1 - 1 1 - 2
R.S.C. Anderlecht Bélxica 4 - 1 Suíza Grasshopper-Club 1 - 1 3 - 0
Fram Reykjavík Islandia     2 - 2(v) Grecia Panathinaikos FC 2 - 2 0 - 0
IFK Göteborg Flag of Sweden.svg (v)1 - 1     Albania KS Flamurtari 0 - 0 1 - 1
Budapest Honvéd FC Hungría 3 - 1 Flag of Ireland.svg Dundalk FC 1 - 1 2 - 0
UC Sampdoria Italia 7 - 1 Flag of Norway.svg Rosenborg BK 5 - 0 2 - 1
Estrela Vermella Flag of SFR Yugoslavia.svg 8 - 0 Portadown F.C. 4 - 0 4 - 0
CS Universitatea Craiova Flag of Romania.svg 2 - 3 Chipre Apollon Limassol 2 - 0 0 - 3
HJK Helsinki Finlandia 0 - 4 Flag of the Soviet Union.svg FC Dinamo de Kiev 0 - 1 0 - 3
Brøndby IF Dinamarca 4 - 2 Polonia Zaglebie Lubin 3 - 0 1 - 2
Hamrun Spartans Flag of Malta.svg   0 - 10 Flag of Portugal.svg SL Benfica 0 - 6 0 - 4
Arsenal FC Inglaterra 6 - 2 Austria FK Austria Viena 6 - 1 0 - 1
FC Barcelona España 3 - 1 República Democrática Alemá FC Hansa Rostock 3 - 0 0 - 1
FC Kaiserslautern Alemaña 3 - 1 Bulgaria FC Etar 2 - 0 1 - 1
US Luxembourg Flag of Luxembourg.svg   0 - 10 Francia Olympique de Marseille 0 - 5 0 - 5
AC Sparta Praha Checoslovaquia (v)2 - 2     Escocia Glasgow Rangers 1 - 0 1 - 2

Oitavos de final[editar | editar a fonte]

Equipo Local Ida Resultado Equipo Visitante Ida Ida Volta
PSV Eindhoven Flag of the Netherlands.svg 0 - 2 Bélxica R.S.C. Anderlecht 0 - 0 0 - 2
Panathinaikos FC Grecia 4 - 2 Flag of Sweden.svg IFK Göteborg 2 - 0 2 - 2
Budapest Honvéd FC Hungría 3 - 4 Italia UC Sampdoria 2 - 1 1 - 3
Estrela Vermella Flag of SFR Yugoslavia.svg 5 - 1 Chipre Apollon Limassol 3 - 1 2 - 0
FC Dinamo de Kiev Flag of the Soviet Union.svg 2 - 1 Dinamarca Brøndby IF 1 - 1 1 - 0
SL Benfica Flag of Portugal.svg 4 - 2 Inglaterra Arsenal FC 1 - 1 (pr)3 - 1     
FC Barcelona España (v)3 - 3     Alemaña FC Kaiserslautern 2 - 0 1 - 3
Olympique de Marseille Francia     4 - 4(v) Checoslovaquia AC Sparta Praha 3 - 2 1 - 2

Grupos de cuartos de final[editar | editar a fonte]

Grupo A[editar | editar a fonte]

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC Dif
1. Italia UC Sampdoria 8 6 3 2 1 10 5 +5
2. Flag of SFR Yugoslavia.svg Estrela Vermella 6 6 3 0 3 9 10 -1
3. Bélxica RSC Anderlecht 6 6 2 2 2 8 9 -1
4. Grecia Panathinaikos FC 4 6 0 4 2 1 4 -3


Xor. Data Estadio Local Visitante Resultado
1 27 de novembro Constant Vanden Stock RSC Anderlecht Panathinaikos 0-0
1 27 de novembro Luigi Ferraris UC Sampdoria Estrela Vermella 2–0
2 11 de decembro Apostolos Nikolaidis Panathinaikos UC Sampdoria 0-0
2 12 de decembro Stadion Ülloi Út[1] Estrela Vermella RSC Anderlecht 3–2
3 4 de marzo Constant Vanden Stock RSC Anderlecht UC Sampdoria 3–2
3 4 de marzo Apostolos Nikolaidis Panathinaikos Estrela Vermella 0-2
4 18 de marzo Luigi Ferraris UC Sampdoria RSC Anderlecht 2-0
4 18 de marzo Balgarska Armiya Estrela Vermella Panathinaikos 1-0
5 1 de abril Apostolos Nikolaidis Panathinaikos RSC Anderlecht 0–0
5 1 de abril Balgarska Armiya Estrela Vermella UC Sampdoria 1-3
6 15 de abril Constant Vanden Stock RSC Anderlecht Estrela Vermella 3-2
6 15 de abril Luigi Ferraris UC Sampdoria Panathinaikos 1-1

Grupo B[editar | editar a fonte]

Equipo Pts PX PG PE PP GF GC Dif
1. España FC Barcelona 9 6 4 1 1 10 4 +6
2. Checoslovaquia AC Sparta Praga 6 6 2 2 2 7 7 0
3. Flag of Portugal.svg SL Benfica 5 6 1 3 2 8 5 +3
4. Flag of the Soviet Union.svg Dinamo de Kiev 4 6 2 0 4 3 12 -9


Xor. Data Estadio Local Visitante Resultado
1 27 de novembro Lobanovsky Stadium Dinamo Kiev SL Benfica 1-0
1 27 de novembro Camp Nou FC Barcelona AC Sparta Praha 3–2
2 11 de decembro Estádio da Luz SL Benfica FC Barcelona 0-0
2 11 de decembro Letná Stadium AC Sparta Praha Dinamo Kiev 2–1
3 4 de marzo Lobanovsky Stadium Dinamo Kiev FC Barcelona 0–2
3 4 de marzo Estádio da Luz SL Benfica AC Sparta Praha 1-1
4 18 de marzo Camp Nou FC Barcelona Dinamo Kiev 3-0
4 18 de marzo Letná Stadium AC Sparta Praha SL Benfica 1-1
5 1 de abril Estádio da Luz SL Benfica Dinamo Kiev 5–0
5 1 de abril Letná Stadium AC Sparta Praha FC Barcelona 1-0
6 15 de abril Lobanovsky Stadium Dinamo Kiev AC Sparta Praha 1-0
6 15 de abril Camp Nou FC Barcelona SL Benfica 2-1

Final[editar | editar a fonte]

Final
Competición Copa de Europa
Tempada 1991-92
Estadio Estadio de Wembley (Londres)
Capacidade 70.827
Campión Fútbol Club Barcelona
Finalista UC Sampdoria
Resultado 1 - 0
Campión


Finalista


A final da Copa de Europa na súa edición 1991-92 disputouse o 20 de maio de 1992 no antigo Estadio de Wembley, ao cal acudiron 70.827 persoas. Era a 5ª vez que este recinto acollía este evento, tralas finais dos anos 1963, 1968, 1971 e 1978.

Antigo estadio de Wembley.

A esta final chegaron o FC Barcelona e o UC Sampdoria. O conxunto catalán chegaba á súa 3ª final, en tanto que o equipo italiano debutaba nunha máxima final continental. Non obstante, nin uns nin outros tiñan este trofeo no seu palmarés, de xeito que nesta final nacería un campión inédito.

Os adestradores dos dous equipos tiñan unha experiencia desigual. Johan Cruyff, adestrador do FC Barcelona, xa gañara a Copa de Europa 3 veces como xogador do Ajax de Amsterdam en 1971, 1972 e 1973, e como adestrador tiña no seu palmarés as Recopas de Europa dos anos 1987 (adestrando ó Ajax de Amsterdam) e 1989 (adestrando ó FC Barcelona). Pola súa banda, Vujadin Boskov, adestrador da UC Sampdoria, viña de perder a final da Copa de Europa de 1981 como adestrador do Real Madrid, e a final da Recopa de Europa en 1989 precisamente fronte ó FC Barcelona de Johan Cruyff.

O elixido para arbitrar esta final da Copa de Europa foi o alemán Aron Schmidhuber.

O FC Barcelona chegaba á final despois de eliminar ao equipo xermano oriental do Hansa Rostock en dezaseisavos de final, ao FC Kaiserslautern en oitavos de final, e de superar a Sparta Praga, SL Benfica e Dinamo Kiev no Grupo B. Pola súa banda, a UC Sampdoria eliminou ao Rosenborg BK noruegués en dezaseisavos de final, ao Honved FC húngaro en oitavos de final, e superou a Estrela Vermella, RSC Anderlecht e Panathinaikos FC no Grupo A.

O encontro non foi dominado por ningún dos dous equipos, e chegou ó minuto 90 con táboas no marcador, 0-0. No minuto 111 Eusebio Sacristán recibiu unha falta preto da área italiana. O xogador holandés Ronald Koeman lanzou a falta con forza e o balón entrou polo pau do porteiro. O encontro rematou co resultado final de FC Barcelona 1 - 0 UC Sampdoria.

Con esta vitoria o FC Barcelona acadou a 1ª Copa de Europa da súa historia. Co paso dos anos, aquel equipo foi chamado o Dream Team.

Máximos goleadores[editar | editar a fonte]

Xogador Equipo Goles
Bulgaria Hristo Stoichkov España FC Barcelona 4
Flag of Portugal.svg César Gonçalves Brito Flag of Portugal.svg SL Benfica 4
Flag of SFR Yugoslavia.svg Darko Pancev Flag of SFR Yugoslavia.svg Estrela Vermella 4

A UEFA considera os goles que foron marcados a partir da primeira fase de grupos, e non os das fases anteriores.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. O Estrela Vermella disputou tódolos seus encontros europeos da tempada como local lonxe do seu estadio por mor da Guerra dos Balcáns acontecida no seu país.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]