Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
A tempada 2010/11 da Liga de Campións foi a 56ª edición da máxima competición continental de fútbol en Europa, a Liga de Campións, organizada pola UEFA.
A Primeira Fase, consistente en 8 grupos de 4 equipos, comezou o 14 de setembro e rematou o 8 de decembro do 2010. Os 2 mellores equipos de cada grupo pasaron á Segunda Fase, consistente en Oitavos de Final, Cuartos de Final, Semifinais e Final. A Segunda Fase comezou o 15 de febreiro, e rematou o 28 de maio do 2011 coa final, que nesta edición tivo lugar no Wembley Stadium de Londres, entre o Manchester United e o FC Barcelona.
O Inter de Milán, o campión de Europa na tempada 2009/10, era este ano o defensor do título.
Primeira Fase [editar]
|
|
| |
TOT |
INT |
TWE |
BRE |
| Tottenham Hotspur |
– |
3–1 |
4–1 |
3–0 |
| Inter de Milán |
4–3 |
– |
1–0 |
4–0 |
| FC Twente |
3–3 |
2–2 |
– |
1–1 |
| Werder Bremen |
2–2 |
3–0 |
0–2 |
– |
|
|
|
| |
S04 |
O.L |
BEN |
HAP |
| FC Schalke 04 |
– |
3–0 |
2–0 |
3–1 |
| Olympique Lyon |
1–0 |
– |
2–0 |
2–2 |
| SL Benfica |
1–2 |
4–3 |
– |
2–0 |
| Hapoel Tel Aviv |
0–0 |
1–3 |
3–0 |
– |
|
|
|
| |
M.U |
VAL |
RAN |
BUR |
| Manchester United |
– |
1–1 |
0–0 |
1–0 |
| Valencia CF |
0–1 |
– |
3–0 |
6–1 |
| Rangers FC |
0–1 |
1–1 |
– |
1–0 |
| Bursaspor |
0–3 |
0–4 |
1–1 |
– |
|
|
|
| |
BAR |
KOB |
RUB |
PAN |
| FC Barcelona |
– |
2–0 |
2–0 |
5–1 |
| FC København |
1–1 |
– |
1–0 |
3–1 |
| Rubin Kazan |
1–1 |
1–0 |
– |
0–0 |
| Panathinaikos |
0–3 |
0–2 |
0–0 |
– |
|
| Equipos |
Puntos |
Xog. |
Gañ. |
Emp. |
Per. |
GF |
GC |
Dif. |
BAYERN MÚNIC |
15 |
6 |
5 |
0 |
1 |
16 |
6 |
+10 |
AS ROMA |
10 |
6 |
3 |
1 |
2 |
10 |
11 |
−1 |
FC Basel |
6 |
6 |
2 |
0 |
4 |
8 |
11 |
−3 |
CFR Cluj |
4 |
6 |
1 |
1 |
4 |
6 |
12 |
−6 |
|
| |
BAY |
ROM |
BAS |
CLU |
| Bayern Múnic |
– |
2–0 |
3–0 |
3–2 |
| AS Roma |
3–2 |
– |
1–3 |
2–1 |
| FC Basel |
1–2 |
2–3 |
– |
1–0 |
| CFR Cluj |
0–4 |
1–1 |
2–1 |
– |
|
|
|
| |
CHE |
O.M |
SPA |
ZIL |
| Chelsea FC |
– |
2–0 |
4–1 |
2–1 |
| Olympique Marsella |
1–0 |
– |
0–1 |
1–0 |
| Spartak Moscova |
0–2 |
0–3 |
– |
3–0 |
| MSK Zilina |
1–4 |
0–7 |
1–2 |
– |
|
| Equipos |
Puntos |
Xog. |
Gañ. |
Emp. |
Per. |
GF |
GC |
Dif. |
REAL MADRID |
16 |
6 |
5 |
1 |
0 |
15 |
2 |
+13 |
AC MILAN |
8 |
6 |
2 |
2 |
2 |
7 |
7 |
0 |
AFC Ajax |
7 |
6 |
2 |
1 |
3 |
6 |
10 |
−4 |
AJ Auxerre |
3 |
6 |
1 |
0 |
5 |
3 |
12 |
−9 |
|
| |
R.M |
MIL |
AJA |
AUX |
| Real Madrid |
– |
2–0 |
2–0 |
4–0 |
| AC Milan |
2–2 |
– |
0–2 |
2–0 |
| AFC Ajax |
0–4 |
1–1 |
– |
2–1 |
| AJ Auxerre |
0–1 |
0–2 |
2–1 |
– |
|
|
|
| |
SHA |
ARS |
BRA |
PAR |
| Shakhtar Donetsk |
– |
2–1 |
2–0 |
1–0 |
| Arsenal FC |
5–1 |
– |
6–0 |
3–1 |
| Sporting Braga |
0–3 |
2–0 |
– |
2–0 |
| FK Partizan |
0–3 |
1–3 |
0–1 |
– |
|
Segunda fase [editar]
Na fase de Play Offs, os equipos xogan entre si dous partidos a ida e volta, menos na final que é a un partido en campo neutral. Este ano será no Wembley Stadium de Londres.
Oitavos de final [editar]
O sorteo de oitavos de final fíxose o 17 de decembro do 2010 na sede da UEFA en Nyon, Suíza. Os partidos de ida dos octavos de final xogáronse os días 15, 16, 22 e 23 de febreiro, e os partidos de volta os 8, 9, 15 e 16 de marzo do 2011.
Cuartos de final [editar]
O sorteo de cuartos de final fíxose o 18 de marzo do 2011 na sede da UEFA en Nyon, Suíza. Os partidos de ida dos cuartos de final xogáronse os días 5 e 6 de abril, e os partidos de volta os días 12 e 13 de abril do 2011. Neste sorteo xa quedaron determinados os futuros enfrontamentos de semifinais.
Na tempada 2010-11 a final da Liga de Campións disputouse o 28 de maio de 2011 no novo Estadio de Wembley, en Londres, diante de 87.695 persoas. Era a 1ª vez que este novo recinto acollía este evento.
Alineacións iniciais dos 2 equipos.
A esta final chegaron o Fútbol Club Barcelona e o Manchester United. Os adestradores dos dous equipos eran os mesmos que se enfrontaron na edición 2008-09. Alex Ferguson, adestrador do equipo inglés, ya gañara a Copa de Europa en 1999 e 2008, mentres que Pep Guardiola estaba na súa segunda final trala de 2009.
O elexido para arbitrar esta final da Liga de Campións foi o colexiado húngaro Viktor Kassai.
O Manchester United chegaba á final despois de superar no grupo C a Valencia CF, Rangers FC e Bursasport, e despois de eliminar ó Olympique de Marsella en oitavos de final, ó Chelsea FC en cuartos de final, e ó FC Schalke 04 en semifinais.
Pola súa banda, o FC Barcelona viña de enfrontarse co FC Kobenhavn, FC Rubín Kazán e Panathinaikos no grupo D, e despois de eliminar ó Arsenal FC nos oitavos de final, ó FC Shakhtar Donetsk nos cuartos, e ó Real Madrid nas semifinais.
Do mesmo xeito que na final de 2009 o encontro comezou cun lixeiro dominio do equipo inglés, que desapareceu ó cabo duns 10 minutos. A partir de entón o encontro foi de cor blaugrana. Na primeira metade a posesión do balón foi dun 67% a prol do FC Barcelona, que tivo 8 ocasións de marcar por 2 do Manchester United. No minuto 27 chegou o primeiro gol para o FC Barcelona, obra de Pedro. O Manchester United foi quen de iguala-lo marcador no minuto 34, nunha xogada na que Wayne Rooney marcou nunha xogada aillada. Así rematou a primeira metade.
Na segunda metade continuou o dominio do conxunto catalán. Lionel Messi puxo de novo ó seu equipo por diante no minuto 54 cun disparo dende fora da área que colleu por sorpresa a Edwin van der Sar. O 3-1 chegou no minuto 69, obra de David Villa, que rematou co interior do pe un balón que entrou pola escadra da portería inglesa. Aínda puideron marcarse mais goles, pero o encontro rematou con este resultado, e o FC Barcelona celebrou a vitoria.
A posesión do balón foi dun 63% para o Barcelona e un 37% para o Manchester. O FC Barcelona fixo 12 lanzamentos á portería de Edwin van der Sar e 7 fora, e o Manchester United fixo só 1 disparo á portería de Víctor Valdés e 3 fora.[1]
Lionel Messi foi novamente premiado como Man of the Match, como xa sucedera na final da edición 2008-09.
Con esta vitoria o FC Barcelona acadou a seu 4ª trofeo como campión de Europa.
Táboa de goleadores [editar]
|
Actualizado o 16 de xullo do 2011
|
|
Véxase tamén [editar]
Outras competicións continentais [editar]
Ligazóns externas [editar]
|
. . . Principais Competicións entre Clubs de Fútbol en Europa na tempada 2010-2011:
|
|
| Continentais |
|
|
|
|
|
|
|
Ligas
|
|
|
|
|
|
|
Copa de Europa, 1955–1992
|
|
|
|
|
|
|
Liga de Campións, 1992–presente
|
|
|
|
|
|