Lúa

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Lúa (homónimos).

Lúa Descubrimento Descuberta por civilizacións antigas Descuberta na antigüedade Características orbitais Raio medio 384.400 km Excentricidade 0,0549 Período orbital 27d 7h 43,7m Inclinación orbital 5,1454° Satélite da Terra Características físicas Diámetro ecuatorial 3.474,8 km Área da superficie 38.000.000 km² Masa 7,349 × 10²² kg Densidade media 3,34 g/cm³ Gravidade á superficie 1,62 m/s² Período de rotación 27d 7h 43,7n Inclinación axial 1,5424° Albedo 0,12 Temp. á superficie mín med máx K 250 K K Características atmosféricas Presión atmosférica 3 × 10-13kPa Helio 25% Neon 25% Hidróxeno 23% Argon 20% Metano Amonio Dióxido de carbono trace Composición da crosta Osíxeno 43% Silicio 21% Aluminio 10% Calcio 9% Ferro 9% Magnesio 5% Titanio 2% Níquel 0,6% Sodio 0,3% Cromo 0,2% Potasio 0,1% Manganeso 0,1% Xofre 0,1% Fósforo 500 ppm Carbono 100 ppm Nitróxeno 100 ppm Hidróxeno 50 ppm Helio 20 ppm A Lúa é o satélite natural da Terra, visible desde esta só en parte e baixo formas distintas, chamadas fases, segundo a posición que teña respecto da Terra e o lado por onde reciba a luz do Sol. A rotación da Lúa foise sincronizando ó longo do tempo coa da Terra, de xeito que sempre se observa aproximadamente a mesma parte de superficie dende a Terra. Órbita da Lúa A Lúa xira arredor da Terra, acompañándoa no seu xiro arredor do Sol. A súa órbita é elíptica, cun perixeo a 356.400 km e un apoxeo a 406.700 km, momento no que a lúa se ve máis pequena aínda estando chea (de calquera xeito, non deixa de ser unhas 25.000 veces máis brillante ca Sirio). Fases da Lúa Fases da lúa. Artigo principal: Fases da lúa. Lúa crecente: fase da Lúa desde a lúa nova ata a lúa chea. Neste caso é máis empregado cuarto crecente ou o crecente (da lúa). Chámase así porque cada día vese máis superficie lunar. Lúa chea: estado da Lúa en que se ve desde a Terra todo o disco desta (a cara visible). Plenilunio (culto). Lúa minguante: fase da Lúa que vai desde a chea ata a nova. Coma no caso da lúa crecente, son máis empregadas as denominacións cuarto minguante ou o minguante, a minguante (da lúa). Devalo (culto). Lúa nova: fase da Lúa na que esta é iluminada polo Sol na cara oposta á Terra, e polo tanto non se ve máis que a súa sombra. Novilunio (culto). Lúa vella: é equivalente á Lúa chea. Formación da Lúa A orixe da Lúa é incerta, mais as similaridades no teor dos elementos atopados tanto na Lúa canto na Terra indican que ambos os corpos puideron ter unha orixe común. Nese aspecto, algúns astrónomos e xeólogos alegan que a Lúa teríase desprendido dunha masa incandescente de rocha licuefeita primordial, recén formada, a través da forza centrífuga. Outra corrente supón que o choque dun planeta desaparecido, denominado Theia, e aínda no principio da formación do planeta, tería forzado a expulsión dunha masa de rocha líquida, que sería aprisionada polo campo gravitacional do corpo maior. Esta teoría recibiu o nome de Big Splash. Hai aínda un grupo de teóricos que consideran que, sexa cal fose a forma como surxiron, habería dous satélites naturais orbitando a Terra: o maior sería a Lúa, e o menor tería voltado a chocar coa Terra, formando as masas continentais. Exploración Lunar Cráter Daedalus. No comezo da década de 1960, o presidente John F. Kennedy puxo como meta para os Estados Unidos de América o envío dun home á Lúa antes da fin desa década. Este desafío concretouse no proxecto Apollo. O 20 de xullo de 1969 Neil Armstrong converteuse no primeiro home en camiñar pola Lúa. Existen grupos que dubidan deste evento, alegando que a Lúa transmitida pola televisión foi un escenario montado, e todo o evento sería usado como propaganda do réxime estadounidense durante a Guerra Fría. A Lúa na literatura Frases formadas a partir de Lúa: Estar ou vivir na lúa. Non se decatar do que acontece arredor dun. Lúa de mel. Primeiros tempos despois do casamento (véxase hidromel). Véxase tamén Outros artigos Satélite Satélite natural Satélite artificial Sistema Solar