Marte

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Marte (homónimos).

Marte Descubrimento Descuberto por civilizacións antigas Descuberto na antigüedade Características orbitais Raio Medio 227,936,640 km Excentricidade 0.09341233 Período orbital 686.98 dias Período sinódico 779.95 dias Velocidade orbital media 24.1309 km/s Inclinación orbital 1.85061° Número de Satélites 2 Características físicas Diámetro ecuatorial 6,794.4 km Área superficial 144 millóns km² Masa 6.4191 × 1023 kg Densidade media 3.94 g/cm³ Aceleración gravítica á superficie 3.71 m/s² Período de rotación 24.6229 hours Inclinación axial 25.19° Albedo 0.15 Velocidade de escape 5.02 km/s Temperatura na superficie min med max 133K 210K 293K Características atmosféricas Presión atmosférica 0.7-0.9 kPa Dióxido de carbono 95,32% Azote 2,7% Argon 1,6% Osíxeno molecular 0,13% Monóxido de carbono 0,07% Vapor de auga 0,03% Neon Cripton Xenon Ozono Vestixios

Marte é o cuarto planeta do Sistema Solar. Por ser vermello ten o nome do deus romano da guerra. Ten apenas un cuarto da superficie da Terra e apenas un décimo da súa masa. Marte ten dúas pequenas lúas, pequenas e deformadas, posibelmente asteroides capturados polo planeta.

Características

Marte ten casquetes polares que conteñen auga e dióxido de carbono xelados. Posue a maior montaña do sistema solar, o Monte Olimpus, que ten 25 km de altura. Marte ten unha atmosfera moi fina, cunha presión na superficie de 7,5 milibares (a da Terra ten 1.013), estando composta nun 95% por dióxido de carbono e moi pouco osíxeno.

Forma parte dos denominados planetas telúricos (de natureza rochosa, como a Terra) e é o primeiro dos planetas exteriores á órbita terrestre. É, posibelmente, o máis semellante á Terra.

Tycho Brahe mediu con gran precisión o movimento de Marte no ceo. Os datos sobre o movimento retrógrado aparente permitiron a Kepler achar a natureza elíptica da súa órbita e determinar as leis do movimento planetario coñecidas como leis de Kepler.

O Valles Marineris localízase no ecuador do planeta.

Marte ten un lugar especial na imaxinación popular debido á crenza de que o planeta é ou foi habitado no pasado. Esta idea xurdiu debido ás observacións realizadas a fin do século XIX por Percival Lowell. Percival Lowell observaba canles e áreas que mudaban de tonalidade coas estacións do ano e imaxinou Marte habitado por unha civilización antiga que loitaba para non morrer de sede. De feito, o que Percival Lowell observou ou non existia ou eran leitos secos ou mudanzas naturais na coración do planeta debido a tempestades de area. Recentemente, a polémica en torno da existencia da vida en Marte foi reavivada coa descoberta dun meteorito marciano con posíbeis vestixios de vida.

Lúas

Marte ten dúas lúas naturais relativamente pequenas, Fobos e Deimos, cunha órbita próxima ao planeta. A teoría máis aceptada é que sexan asteroides capturados, pero a súa orixe segue sendo incerta. Ámbolos dous satélites foron descubertos en 1877 por Asaph Hall, e foron bautizados así polos personaxes Fobos (pánico/medo) e Deimos (terror/pavor) que, na mitoloxía grega, acompañaban ao seu pai Ares, deus da guerra, á batalla. Ares é como os romanos coñecían a Marte.

Datos varios

• masa: 0,11 da masa da Terra
• densidade relativa media: 3,95
• gravidade á superficie: 0,38 G (1 G = 9,8 m/s²)
• área superficial: 0,28 da área da Terra
• maior distancia ao Sol: 249.200.000 quilómetros
• maior aproximación á Terra: 78.390.000 quilómetros
• período orbital: 687 días terrestres
• duración dun día marciano: 24 horas 39 minutos e 35 segundos.
• temperatura máis baixa: -187 °C
• satélites: 2, Fobos (do grego "medo") e Deimos (do grego "pánico")
• inclinación de súa órbita en relación á eclíptica: 1° 51'

Exploración

O "Ares Vallis" fotografado por Mars Pathfinder

Cráter Vitoria.

A exploración de Marte está chea de problemas. O primeiro satélite que conseguíu orbitar Marte con éxito foi o Mariner 4 en 1965. Os soviéticos conseguiron aterrar unha sonda en 1974, mais a primeira misión cientificamente importante foi a sonda Viking I americana en 1976. Unha das máis exitosas misións a Marte foi a sonda Mars Pathfinder que enviou un vehículo robot que recolleu moita información sobre a superficie marciana. Recentemente, o máis exitoso de todos os proxectos é a Mars Global Surveyor, que fotografou Marte cunha resolución moito maior do que puideron facer as misións anteriores .

Os dous satélites de Marte teñen forma de pataca. Por seren tan pequenos - Fobos, 28 km de diámetro, e Deimos, 16 km - só foron descubertos en 1877. Outras misións máis recentes exitosas son as dos robots de exploración "Spirit" (Espírito) e o seu irmán xemelgo "Opportunity" (Oportunidade).

O Spirit foi lanzado o 10 de xuño do 2003 e, despois de viaxar 487 millóns de quilómetros, chegou á superficie de Marte e descendeu en paracaídas ata o cráter Gusev o 4 de xaneiro de 2004. O Opportunity á súa vez foi lanzado a 7 de xullo de 2003. Pousou o dia 25 de xaneiro de 2004 en Meridiani Planum, no pólo norte.

Xa a sonda Beagle2, da Axencia Espacial Europea (ESA), enviada a través da sonda orbital Mars Express, non deu sinais de funcionamento despois da chegada ao "planeta vermello".

A Mars Science Laboratory, bautizada como Curiosity, foi lanzada dende a Terra o 26 de novembro de 2011, e chegou a Marte o 6 de agosto do ano 2012. É máis grande e máis avanzada que os Mars Exploration Rovers, cun rango de movemento de 90 m/h. Entre os seus instrumentos atópase un mostreador láser químico que pode deducir a composición das rochas a unha distancia de 7 metros.

Misións futuras

No ano 2008 a NASA anunciou MAVEN, unha misión robótica prevista para 2013 para proporcionar información sobre a atmosfera de Marte. No 2018 a ESA ten previsto lanzar o seu primeiro Rover cara o planeta; o ExoMars será capaz de perforar 2 metros o solo para buscar moléculas orgánicas.

Véxase tamén

Outros artigos

• Xeografía de Marte
• Lúas de Marte
• Fobos
• Deimos