Venus

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Venus (homónimos).

Venus
Descubrimento
Descuberto por	civilizacións antigas
Descuberto	na antigüidade
Características da órbita (Época J2000)
Eixe semi-maior	108.208.926 km (0,72333199 AU)
Circunferencia orbital	0,68 Tm (4,545 AU)
Excentricidade orbital	0,00677323
Perihelio	107.476.002 km (0,71843270 AU)
Afelio	108.941.849 km (0,72823128 AU)
Ano sidéreo (Período orbital sidéreo)	224,70096 días terrestres (0,6151977 anos terrestres)
Período Sinódico	583,92 días terrestres
Velocidade Orbital Media	35,02 km/s
Velocidade Orbital Máxima	35,259 km/s
Velocidade Orbital Mínima	34,784 km/s
Inclinación Orbital en relación coa Eclíptica	3,39471° (3,86° respecto ó ecuador solar)
Lonxitude do nodo ascendente	76,68069°
Argumento do perihelio	54,85229°
Satélites	0
Características físicas
Diámetro ecuatorial	12.103,7 km (0,949 Terra)
Área superficial (superficie)	4,60×108 km² (0,902 Terra)
Volume	9,28×1011 km³ (0,857 Terra)
Masa	4,8685×1024 kg (0,815 Terra)
Densidade	5,204 g/cm³
Gravidade no Ecuador	8,87 m/s² (0,904 gee)
Velocidade de Escape	10,36 km/s
Período de rotación	-243,0185 días terrestres
Velocidade de Rotación	6,52 km/h (no ecuador)
Inclinación do eixe de xiro	2,64°°
Ascensión Recta do Polo Norte	272,76° (18 h 11 min 2 s)
Declinación	67,16°
Albedo	0,65
Temperatura - min - media - max	228 K(alto nubes) 737 K 773 K
Presión Atmosférica Superficial	9321,9 kPa
Constituíntes Atmosféricos
Dióxido de carbono	96%
Nitróxeno	3%
Dióxido de xofre Vapor de auga Monóxido de carbono Argon Helio Neon Sulfuro de carbono Fluoruro de hidróxeno Cloruro de hidróxeno	trazas

Venus é o segundo planeta a contar desde o Sol e ten algunhas características peculiares. Ten unha rotación retrógrada e lenta (é dicir, o Sol sae polo oeste). A súa atmosfera é extremamente densa, o que lle produce en particular un efecto invernadoiro moi forte, que mantén a súa superficie a varios centos de graos centígrados. A súa atmosfera está constituída case exclusivamente por gas carbónico (dióxido de carbono, CO₂).

Por estar entre a Terra e o Sol, Venus presenta fases tal como o fai a Lúa, se ben non chega a producirse nada máis que unha parte das que corresponden ó noso satélite, pois non pode poñerse de xeito máis alonxado do Sol que o que está a Terra. Estas fases foron primeiro observadas por Galileo e foron utilizadas por el como un indicio de que os planetas xiran arredor do Sol.

É, na maior parte do tempo (despois da Lúa), o corpo celeste máis brillante no ceo ó anoitecer (ou pouco antes de anoitecer). O feito de que Venus só apareza neses momentos ten que ver co feito de estar entre a Terra e mais o Sol, chegando a formar unha altura máxima en relación ó Sol de menos de 45º.

Venus na cultura popular galega

Polo feito de ser ou á última estrela visible no mencer ou de aparecer como a primeira estrela no solpor, en galego recibe popularmente os nomes de:

• estrela da alba, estrela da mañá, estrela do día, estrela panadeira, luceiro da alba, luceiro de amanexo, luceiro do día, luceiro da madrugada, luceiro da mañá, luceiro da mañán, luceiro rabiño.
• estrela da fortuna, estrela da tarde, estrela do luceiro, luceiro de asexo, luceiro da tarde, luceiro de media noite.

Tamén se coñece, en ámbolos casos, como luceiro ou estreliña do luceiro.

Cantigueiro

• ¡Ai, luceiriño galano,

que desde alá enriba ves todo,

mírame si a miña nena

fala ou non fala con outros.

• Púxenme a contar estrelas

e botalas no sombeiro;

mais non lle puiden dar conto

hastra que veu o luceiro.

• 

  Vista tridimensional da superficie de Venus

• 

  Tránsito de Venus por diante do sol

• 

  Vista do globo de Venus

• 

  Comparación do tamaño de Venus e da Terra.

Véxase tamén

Outros artigos

• Sistema solar