Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
|
Neon
|
|
|
| Información xeral |
| Nome, símbolo, número |
Neon, Ne, 10 |
| Serie química |
Gases nobres |
| Grupo, período, bloque |
18, 2, p |
| Densidade |
0,8999 kg/m3 |
| Aparencia |
Incoloro
|
| N° CAS |
|
| N° EINECS |
|
| Propiedades atómicas |
| Masa atómica |
20,1797 u |
| Radio medio |
pm |
| Radio atómico (calc) |
38 pm |
| Radio covalente |
69 pm |
| Radio de van der Waals |
154 pm |
| Configuración electrónica |
[He]2s22p6 |
| Electróns por nivel de enerxía |
|
| Estado(s) de oxidación |
|
| Óxido |
|
| Estrutura cristalina |
cúbica centrada nas caras |
| Propiedades físicas |
| Estado ordinario |
Gas |
| Punto de fusión |
24,56 K |
| Punto de ebulición |
27,07 K |
| Punto de inflamabilidade |
{{{P_inflamabilidade}}} K |
| Entalpía de vaporización |
1,7326 kJ/mol |
| Entalpía de fusión |
0,3317 kJ/mol |
| Presión de vapor |
|
| Temperatura crítica |
K |
| Presión crítica |
Pa |
| Volume molar |
m3/mol |
| Velocidade do sonido |
435 m/s a 293.15 K (20 °C) |
| Varios |
| Electronegatividade (Pauling) |
|
| Calor específica |
103 J/(K·kg) |
| Condutividade eléctrica |
S/m |
| Condutividade térmica |
0,0493 W/(K·m) |
| 1.ª Enerxía de ionización |
2080,7 kJ/mol |
| 2.ª Enerxía de ionización |
3952,3 kJ/mol |
| 3.ª Enerxía de ionización |
6122 kJ/mol |
| 4.ª Enerxía de ionización |
{{{E_ionización4}}} kJ/mol |
| 5.ª Enerxía de ionización |
{{{E_ionización5}}} kJ/mol |
| 6.ª Enerxía de ionización |
{{{E_ionización6}}} kJ/mol |
| 7.ª Enerxía de ionización |
{{{E_ionización7}}} kJ/mol |
| 8.ª enerxía de ionización |
{{{E_ionización8}}} kJ/mol |
| 9.ª Enerxía de ionización |
{{{E_ionización9}}} kJ/mol |
| 10.ª Enerxía de ionización |
{{{E_ionización10}}} kJ/mol |
| Isótopos máis estables |
|
|
| Nota: unidades segundo o SI e en CNPT, salvo indicación contraria. |
O neon é un elemento químico de número atómico 10 e símbolo Ne. É un gas nobre, incoloro, practicamente inerte, presente en trazas no ar, pero moi abondoso no universo, que proporciona un ton avermellado característico á luz das lámpadas fluorescentes nas que se adoita empregar.
O neon (do grego neos, novo) foi descuberto por William Ramsay e Morris Travers en 1898 mediante a destilación fraccionada do aire líquido.
Características principais [editar]
É o segundo gas nobre máis lixeiro, e presenta un poder de refrixeración por unidade de volume 40 veces maior que o do helio líquido e tres veces maior que o do hidróxeno líquido. Na maioría das aplicacións o uso de neón líquido é máis económico que o do helio.
Abundancia e obtención [editar]
O neon atópase usualmente en forma de gas monoatómico. A atmosfera terrestre contén 15,8 ppm e obtense por subenfriamento do aire e destilación do líquido crioxénico resultante. O neon é o quinto elemento máis abundante no universo por masa, tras o hidróxeno, o helio, o osíxeno e o carbono. Atópase en pequenas cantidades na atmosfera e na codia terrestre áchase nunha proporción de 0,005 ppm.
Véxase tamén [editar]
Commons ten máis contidos multimedia sobre:
Ligazóns externas [editar]
