28978 Ixion

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
28978 Ixion
Ixion amosase coma un punto feble xa que está actualmente a 41 UA de distancia e ten unha magnitude aparente de 19,7.[1]
Descubrimento e clasificación[2][3]
Descuberto polo programa Deep Ecliptic Survey
Descuberto dende o Observatorio de Cerro Tololo
Descuberto o 22-05-2001
Nome no Mpc 28978 Ixion
Nome alternativo 2001 KX76
Categoría no Mpc TNO (plutino)[4]
Características orbitais[2]
Época= 31-12-2006 (2.454.100,5 xd)
Afelio 7.370,503 Gm (49,269 UA) (Q)
Perihelio 4.501,495 Gm (30,091 UA) (q)
Eixo semi-maior 5.935,999 Gm (39,680 UA)
Excentricidade 0,242
Período orbital 91.295,847 d (249,95 ax)
Inclinación 19,584°
Anomalía media 268,546° (M)
Lonxitude do nodo ascendente 71,028°
Argumento do perihelio 298,779°
Características físicas
Diámetro 650 (+260 -220) km[5]
< 822 km de diámetro[6]
Área superficial < 2,24 x 106 km2
Volume < 3,15 x 108 km3
Masa ≈3 x 1020 kg[note 1]
Densidade 2,0? g/cm³
Gravidade superficial 0,2297? m/s²
Velocidade de escape 0,4346? km/s
Período de rotación  ?
Tipo espectral (moderadamente vermello) B-V=1,03; V-R=0,61[7]
Albedo 0,15-0,37[6]
0,12 (+ 0,14 - 0,06}}[5]
Magnitude aparente 19,6 (en oposición) [1]
Magnitude absoluta 3,86 (banda-V)
3,25 (banda-R)[7]
Temperatura superficial ≈44 K
Tamaño angular 0,022″

28978 Ixion é un obxecto do cinto de Kuiper que foi descuberto o 22 de maio do ano 2001. Ixion é un plutino (un obxecto que está nunha resonancia orbital de 2:3 con Neptuno) e é un candidato a planeta anano; o seu diámetro foi estimado en 650 km polo Telescopio Espacial Spitzer que fai deste obxecto o quinto plutino en tamaño. Foi bautizado coma Ixion, unha figura da mitoloxía grega. Ixion foi descuberto dende o Observatorio de Cerro Tololo.[3] É moderadamente vermello visto baixo a luz visible e ten unha superficie que é unha mestura de tolinas e xeo de auga.

Características físicas[editar | editar a fonte]

O diámetro de Ixion depende do albedo (a fracción de luz que reflicte).

Exceptuando Plutón, Ixion foi o primeiro TNO descuberto que orixinalmente se lle estimase un tamaño maior có do asteroide Ceres,[8] No 2002, un ano despois do seu descubrimento, aínda se seguía pensando que Ixion tiña máis de 1000 km de diámetro.[9] As estimacións do 2002 estaban baseadas nunha detección errónea feita a 250 GHz que non puido ser confirmada en posteriores observacións.[10] Estimacións máis recentes suxiren que Ixion ten un albedo alto[6] e que é maís pequeno cá Ceres. Observacións de Ixion feitas polo Telescopio Espacial Spitzer na parte do espectro do infravermello profundo indican que o seu tamaño é duns 650 km.[5]

Ixion e moderadamente vermello (un pisco máis cá 50000 Quaoar) baixo a luz visible.[11] Tamén ten un albedo máis alto (>0.15) cós cubewanos vermellos de tamaño medio.[10] Podería estar presente unha traza nunha lonxitude de onda de 0.8 μm no seu espectro, a cal normalmente é atribuída a unha alteración dos materiais da superficie por parte da auga.[11] No infravermello próximo, o espectro de Ixion é plano e sen trazas distintivas. A banda de absorción do xeo de auga que está entre 1,5 e 2 μm é inexistente. Isto contrasta co espectro de Varuna, o cal ten trazas distintivas no infravermello próximo así coma unha prominentes bandas de absorción de auga.[12] Tanto os estudos espectroscópicos da luz visible así coma da luz infravermella amosan que a superficie de Ixion é unha mestura de xeo de auga, carbono escuro e tolinas, as cales son copolímeros formados pola irradiación dos clatratos de auga e de compostos orgánicos.[13] O Very Large Telescope (VLT) inspeccionou Ixion na procura de actividade cometaria, pero non detectou ningunha coma.[14] Ixion actualmente atopase a unha distancia dunhas 41 UAs respecto do Sol,[1] e é posible que Ixion poida desenvolver unha coma ou unha atmosfera temporal cando se aproxime ó seu perihelio.

Ocultación[editar | editar a fonte]

Ixion podería ocultar unha estrela relativamente brillante de magnitude aparente 11,5 na constelación de Ophiuchus o 19 de xullo do 2010.[15] Este evento podería ser visible en Norte América.[15] A RA e a DE para este evento está situado nunha rexión rica en estrelas, coa posición 16 54 25,8620 −24 24 22,856.[15] A ocultación podería durar máis de 45 segundos,[15] pero a ruta para a predita ocultación podería non pasar pola Terra. A detección dunha ocultación axudaría a precisar mellor o diámetro deste candidato a planeta anano.

Órbita e rotación[editar | editar a fonte]

Este diagrama amosa as órbitas de Ixion (verde), Plutón (vermello) e Neptuno (gris). As posicións de Ixion e Plutón corresponden as abril do 2006.

Ixion e Plutón seguen órbitas semellantes pero con diferentes orientacións: o perihelio de Ixion está por debaixo da eclíptica e pola contra o de Plutón está por riba. O contrario do que é usual en obxectos en resonancia orbital con Neptuno (tales coma Orcus), Ixion aproximase bastante a Plutón, un pouco por debaixo do 20 graos de separación angular. Ixion está actualmente cruzando a eclíptica cara abaixo e acadará o seu perihelio no ano 2070. Plutón pasou ó seu perihelio no ano 1989 e actualmente está descendendo cara a eclíptica. O período orbital de Ixion é de polo menos de 250 anos, só un 0,5% máis grande có de Plutón. Ixion demostrou ter cambios regulares no seu brillo, o cal pensase que é debido á súa rotación. Con todo isto e a altura do ano 2010, o período de rotación de Ixion aínda non puido ser precisado.[13]

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Usando o radio esférico obtido polo Spitzer no 2007 de 325 km; volume dunha esfera x unha densidade asumida de 2 g/cm3 da coma resultado unha masa (m=d*v) de 2,8 x 1020 kg

References[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 "AstDys (28978) Ixion Ephemerides". University of Pisa, Department of Mathematics. http://hamilton.dm.unipi.it/astdys/index.php?pc=1.1.3.0&n=Ixion. Consultado o 13-08-2009.
  2. 2,0 2,1 "JPL Small-Body Database Browser: 28978 Ixion (2001 KX76)". JPL/NASA. 12-07-2007. http://ssd.jpl.nasa.gov/sbdb.cgi?sstr=Ixion. Consultado o 04-10-2008.
  3. 3,0 3,1 B. G. Mardsen (01-07-2001). "MPEC 2001-N01: 2001 FT185, 2001 KW76, 2001 KX76, 2001 KY76, 2001 KZ76, 2001 KA77". IAU Minor Planet Center. http://131.142.24.68/mpec/K01/K01N01.html. Consultado o 06-01-2010.
  4. M. W. Buie (12-07-2007). "Orbit Fit and Astrometric record for 28978". SwRI, Space Science Department. http://www.boulder.swri.edu/~buie/kbo/astrom/28978.html. Consultado o 29-09-2008.
  5. 5,0 5,1 5,2 John Stansberry, Will Grundy, Mike Brown, Dale Cruikshank, John Spencer, David Trilling, Jean-Luc Margot (2008) (pdf). The Solar System Beyond Neptune. M. Antonietta Barucci, Hermann Boehnhardt, Dale P. Cruikshank. pp. 161–179. ISBN 0-8165-2755-5. arxiv:astro-ph/0702538v2. http://www.lpi.usra.edu/books/ssbn2008/7017.pdf.
  6. 6,0 6,1 6,2 W. R. Johnston (17-09-2008). "TNO/Centaur diameters and albedos". http://www.johnstonsarchive.net/astro/tnodiam.html. Consultado o 28-07-2010.
  7. 7,0 7,1 A. Doressoundiram e o seu equipo. (2007). "The Meudon Multicolor Survey (2MS) of Centaurs and Trans-Neptunian Objects: From Visible to Infrared Colors". Astronomical Journal 134: 2186–2199. Bibcode 2007AJ....134.2186D. DOI:10.1086/522783. http://www.iop.org/EJ/article/1538-3881/134/6/2186/205733.web.pdf.
  8. R. Stenger (24-08-2001). "New object deemed largest minor planet". CNN. http://edition.cnn.com/2001/TECH/space/08/24/minor.planet/index.html. Consultado o 29-02-2008.
  9. F. Bertoldi, W. Altenhoff, N. Junkes (07-10-2002). "Beyond Pluto: Max-Planck radioastronomers measure the sizes of distant minor planets". http://www.spaceref.com/news/viewpr.html?pid=9446. Consultado o 06-01-2010.
  10. 10,0 10,1 W. J. Altenhoff, F. Bertoldi, K. M. Menten (2004). "Size estimates of some optically bright KBOs". Astronomy and Astrophysics 415 (2): 771–775. Bibcode 2004A&A...415..771A. DOI:10.1051/0004-6361:20035603.
  11. 11,0 11,1 S. Marchi, M. Lazzarin, S. Magrin, C. Barbieri (2003). "Visible spectroscopy of the two largest known trans–Neptunian objects: Ixion and Quaoar". Astronomy and Astrophysics Letters 408: L17–L19. Bibcode 2003A&A...408L..17M. DOI:10.1051/0004-6361:20031142.
  12. J. Licandro, F. Ghinassi, L. Testi (2002). "Infrared spectroscopy of the largest known trans-Neptunian object 2001 KX76". Astronomy and Astrophysics Letters 388: L9–L12. arXiv:[http://arxiv.org/abs/astro-ph/0204104 astro-ph/0204104 [http://arxiv.org/abs/astro-ph/0204104 astro-ph/0204104]]. Bibcode 2002A&A...388L...9L. DOI:10.1051/0004-6361:20020533.
  13. 13,0 13,1 H. Boehnhardt e o seu equipo. (2004). "Surface characterization of 28978 Ixion (2001 KX76)". Astronomy and Astrophysics Letters 415: L21–L25. Bibcode 2004A&A...415L..21B. DOI:10.1051/0004-6361:20040005.
  14. O. Lorin, P. Rousselot (2007). "Search for cometary activity in three Centaurs (60558) Echeclus, 2000 FZ53 and 2000 GM137 and two trans-Neptunian objects (29981) 1999 TD10 and (28978) Ixion". Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 376 (2): 881–889. Bibcode 2007MNRAS.376..881L. DOI:10.1111/j.1365-2966.2007.11487.x.
  15. 15,0 15,1 15,2 15,3 S. Preston (26-05-2010). "(28978) Ixion / UCAC2 22032118 event on 2010 Jul 19, 01:48 UT". http://www.asteroidoccultation.com/2010_07/0719_28978_21077_Summary.txt. Consultado o 05-07-2010.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: 28978 Ixion