Patrick Maynard Stuart Blackett

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Patrick Maynard Stuart Blackett Nobel prize medal.svg
Blackett-large.jpg
Datos persoais
Nacemento 18 de novembro de 1897
Lugar Londres, Inglaterra
Falecemento 13 de xullo de 1974
Lugar Londres, Inglaterra
Soterrada {{{soterrada}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Etnia {{{etnia}}}
Cóncuxe {{{cónxuxe}}}
Fillos {{{fillos}}}
Relixión {{{relixión}}}
Actividade
Campo
Alma mater
Instituacións {{{institucións}}}
Sociedades {{{sociedades}}}
Tese {{{tese}}}
Dir. de tese {{{director_de_tese}}}
Dir. tese
Alumnos tese
Alumnos dest. {{{alumnos_doctorais}}}
Coñecido por
Influído por
Influíu en
Premios Premio Nobel de Física en 1948

[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]

Patrick Maynard Stuart Blackett, nado en Londres o 18 de novembro de 1897 e finado na mesma cidade o 13 de xullo de 1974, foi un físico inglés galardoado no ano 1948 co Premio Nobel de Física.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Graduouse na Universidade de Cambridge o ano 1921 pasando a traballar posteriormente durante dez anos no Laboratorio Cavendish. En 1933 ingresou na Universidade de Londres e despois na de Manchester. Entre 1965 e 1970 foi presidente da Royal Society británica.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Interesado desde ben novo sobre os raios cósmicos conseguiu, grazas á utilización da cámara de Wilson, confirmar a existencia do positrón e descubrir a produción de xiros atopados entre o positrón e o electrón. Este traballo, así como o realizado na eliminación da radiación, vano converter no primeiro investigador da antimateria.

Durante a Segunda Guerra Mundial foi un dos principais impulsores da fundación do campo de estudo coñecido como Investigación de operacións, que mellorou as probabilidades matemáticas. Durante a Guerra discutiu fortemente contra as tácticas do bombardeo estratéxico, usando a "investigación de operacións" para demostrar que non tiña os efectos que os comandantes militares pensaban, é dicir, que "non romperon a vontade" do inimigo nin obstaculizou perceptiblemente as súas capacidades de produción. Esta opinión púxoo en contra da autoridade militar existente e foi expulsado de varios círculos de comunicacións. Tras a Guerra o estudo sobre o bombardeo estratéxico aliado probou que Blackett tiña razón.

En 1947 introduciu unha teoría para explicar o campo magnético da terra en función da súa rotación, coa esperanza que unificaría a forza electromagnética e a forza da gravidade. pasou un número de anos desenvolvendo magnetómetros de alta calidade para probar a súa teoría, rexeitándoa finalmente. O seu traballo sobre o tema, con todo, conduciu Blackett no campo da xeofísica, onde axudou a procesar datos referentes ao paleomagnetismo e axudou casualmente a proporcionar a evidencia forte para a idea da Deriva continental.

Ideoloxía política[editar | editar a fonte]

A finais dos anos 40 Blackett chegou a ser coñecido polas súas opinións políticas radicais, que incluíron a crenza que o Reino Unido non estaba en condicións de desenvolver as armas atómicas e que o país tiña unha obrigación de mellorar as situacións científicas e tecnolóxicas nas súas colonias anteriores, especialmente a India.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]