George Paget Thomson

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
George Paget Thomson

George Paget Thomson, nado en Cambridge o 3 de maio de 1892 e finado na mesma cidade o 10 de setembro de 1975, foi un físico británico.

Biografía[editar | editar a fonte]

Foi fillo de sir Joseph John Thomson, premio Nobel de Física en 1906, considerado o descubridor do electrón polos seus experimentos co fluxo de partículas (electróns) que compón os raios catódicos.

Estudou e se graduou no Trinity College da Universidade de Cambridge. Entre 1922 e 1930, impartiu clases de filosofía natural na Universidade de Aberdeen. En 1930 obtivo a cátedra de física no Colexio Imperial de Ciencias e Tecnoloxía da Universidade de Londres, onde permaneceu ata 1952. Desde ese ano e ata 1962, foi reitor do Corpus Christi College da Universidade de Cambridge.

En 1937 foille outorgado o premio Nobel de Física, que compartiu co físico estadounidense Clinton Davisson, polo seu traballo relativo á difracción de electróns en cristais e a demostración das súas propiedades ondulatorias.

Nos últimos anos da década dos 30 e durante a II Guerra Mundial, especializouse en física nuclear, concentrándose no estudo das aplicacións prácticas militares da enerxía nuclear. Na última parte da súa vida continuou os seus traballos ao redor da enerxía nuclear, pero tamén escribiu traballos sobre aerodinámica e sobre o valor da ciencia na sociedade.

Entre 1937 e 1941, asesorou ao ministerio do Aire en materia de aeronáutica, e en materia científica en xeral entre 1943 e 1944. En 1943 foi nomeado cabaleiro (sir) e en 1946 ocupou a asesoría da delegación británica no Consello de Seguridade das Nacións Unidas e da Comisión da Enerxía Atómica.