Hendrik Lorentz

; Hendrik Antoon Lorentz
	; Hendrik Antoon Lorentz
Nacemento	18 de xullo de 1853; Arnhem Países Baixos
Morte	4 de febreiro de 1928; Haarlem
Nacionalidade	holandes
Campo	Física;
Alma mater	Universidade de Leiden;
Cónxuxe	Aletta Catharina Kaiser;
Director tese	August Kundt;
Alumnos tese	Geertruida de Haas-Lorentz; Adriaan Fokker; Leonard Ornstein;
Coñecido por	Onda electromagnética; Força de Lorentz; Contracción de Lorentz;
Premios:
	Premio Nobel de Física (1902); Medalla Rumford (1908); Medalla Franklin (1917); Medalla Copley (1918);

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Ir a: navegación, procura

Hendrik Antoon Lorentz, nado en Arnhem o 18 de xullo de 1853 e finado en Haarlem o 4 de febreiro de 1928, foi un físico neerlandés.

En 1902 recibiu xunto con Pieter Zeeman o premio Nobel de Física polo seu traballo sobre as radiacións electromagnéticas. A maior parte dos seus traballos envolveu o electromagnetismo. Deixou o seu nome ás transformacións de Lorentz, que forman a base da teoría da relatividade restrita de Einstein.

[editar] Véxase tamén

Predecesor: Wilhelm Röntgen	Premio Nobel de Física 1902 con Pieter Zeeman	Sucesor: Henri Becquerel, Pierre Curie, Marie Curie

Commons ten máis contidos multimedia sobre:

Hendrik Lorentz