Carnota

Carnota
Casa do concello.
Situación
Xentilicio	Carnotán
Xeografía
Provincia	Provincia da Coruña
Comarca	Muros
Poboación	4.938 hab. (2009)
Área	70,9 km²
Densidade	69,93 hab./km²
Entidades de poboación	5 parroquias
Capital do concello	Carnota
Política (2011)
Alcalde	Ramón Noceda Caamaño (BNG)
Concelleiros	BNG: 4 PPdeG: 5 PSdeG-PSOE: 2 Outros: -
Eleccións municipais en Carnota
Uso do galego (2001)
Galegofalantes	99,33 %
Sitio web oficial
www.concellodecarnota.com

Carnota é un concello da comarca de Muros, na provincia da Coruña. Limita cos concellos de Mazaricos (ó leste), Muros (ó sur)e Dumbría (co Ézaro, ó norte). Atópase na zona leste de Galicia e, por conseguinte, ó noreste de España. Atópase a aproximadamente 60 km. de Santiago de Compostela.

Carnota caracterízase pola súa situación entre mar e montaña e pola repartición da súa poboación non nun sitio concreto e densamente poboado, senón en múltiples lugares. Ademais, conta con 5 parroquias.

O seu centro administrativo e a casa do concello atópanse no núcleo de Carnota, dentro da parroquia de Santa Comba de Carnota.

Demografía

Segundo o INE no ano 2009 tiña 4.938 habitantes (5.017 no 2007, 5.112 no 2006, 5.244 no 2005, 5.285 no 2004, 5.421 no 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é Carnotán.

Evolución da poboación de Carnota - desde 1900 ata 2011 -
1900	1930	1950	1981	2004	2009	2011
5.507	6.594	7.196	7.213	5.285	{{{6}}}	{{{7}}}
Fontes: INE e IGE (Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Localización

Praia de Carnota. Lira está na península, Carnota, a capital, á esquerda de todo.

O concello de Carnota ocupa unha estreita faixa costeira entre os montes da serra de Outes ao leste (concello de Mazaricos) e o océano Atlántico ao oeste. O límite norte, co concello de Dumbría márcano a desembocadura do río Xallas e os montes do Pindo; polo sur a punta Lens, nas inmediacións do Ancoradoiro, sinala o límite co concello de Muros.

Desde a súa creación, a estrada C-550 (de Fisterra a Tui) é a principal rota de comunicación. Na actualidade, coa mellora da estrada de Santa Comba a Muros, esta última converterase na vía principal con Santiago de Compostela.

Praia de Carnota, co lugar de Parada en primeiro plano, logo Boca do Río e Caldebarcos no fondo.

O concello marca a transición entre as rías Altas e as rías Baixas e é, segundo algúns, o derradeiro polo sur da costa da Morte.

A parte norte, a partir de Caldebarcos, é pedregosa e vai subindo cara O Pindo, que no extremo norte cae sobre o mar desde unha grande altura. Os montes do Pindo esténdense entre a desembocadura do Xallas e o Valdebois. Este macizo montañoso atinxe a súa maior altura na Moa (627 m), desde a que se poden albiscar as torres da catedral de Santiago. Existen numerosas lendas relacionadas con estes montes, chamados "O Olimpo Celta". Ao sur predominan as praias. A praia de Carnota pasa, cos seus case sete quilómetros, por ser a máis longa de Galiza. Parte deste espazo natural está protexido dentro da Rede Natura 2000 e conta con dunas móbeis, semi-móbeis e fixas. O relevo érguese rapidamente cara o interior, chegando aos 503 m no lugar de Adraño.

O clima é oceánico húmido, con temperaturas suaves de 14-15º C anuais e precipitacións abondosas entre 1.500 e 2.000 mm anuais.

Historia

Existen mámoas e castros que indican que a zona foi poboada desde antigo. Na Idade Media pertenceu aos condes de Trastámara e de Lemos e formou parte do antigo condado de Cornatum. Coa Gran Guerra Irmandiña de 1467 desapareceron as fortalezas. O lugar da capital, Carnota, naceu no século XVII. No século XIX foi saqueada polos franceses na Guerra de Independencia española.

Monumentos e turismo

Hórreo de Carnota.

Carnota é coñecida sobre todo polos hórreos ("cabaceiras") de Carnota (Monumento Nacional) e Lira, que compiten por seren os máis grandes de Galiza.

A igrexa de Carnota (Santa Comba) é barroca, ten planta de cruz latina e tres naves lonxitudinais. A de San Mamede é neoclásica, e conta cun retablo do século XVIII, obra do escultor J. Ferreiro.

O bico do Santo, situado no lugar de Pedrafigueira, é un picacho en cuxo cumio houbo unha ermida dedicada a San Sebastián.

Na praia de Carnota o areal mide sete quilómetros. As dunas son o produto do insistente vento do noroeste. A zona de marismas divídese en dúas partes: Caldebarcos, ao norte e A Lagoa ao sur. Sepárannas Punta Larada, que tamén divide as praias de Carnota estrita e a de San Mamede (A Berberecheira).

A praia de Boca do Río, onde desemboca o río Valdebois, é moi popular entre os veraneantes. De feito, a revista alemana Traum Strände considéraa unha das praias máis femosas do mundo.

Festas

• O 1 de xaneiro celebrase a festa popular de San Gregorio con gran prestixio na comarca.
• A comezos de agosto, celébrase a Festa de San Mamede, en honor ó patrón municipal.

Galería de imaxes

Vexa o artigo principal en: Galería de imaxes de Carnota

• 

  Aeroxeneradores nos montes do Pindo.

• 

  Hórreo de Carnota.

• 

  Hórreo de Lira.

• 

  Vista da Igrexa de San Mamede de Carnota dende a porta do adro.

• 

  Solpor na praia de Carnota.

Lugares de Carnota

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Carnota vexa: Lugares de Carnota.

Véxase tamén

Ligazóns externas

• Páxina web do Concello de Carnota

Concellos da Comarca de Muros
Carnota	Muros