Mugardos

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: Mugardos (homónimos).

Mugardos
Casa do Concello
Situación
Xentilicio:	Mugardés, Mugardesa
Xeografía
Provincia:	Provincia da Coruña
Comarca:	Ferrol
Poboación:	5.565 hab. (2009)
Área:	12,8 km²
Densidade:	437,89 hab./km²
Entidades de poboación:	4 parroquias
Capital do concello:	Mugardos
Política (2011)
Alcalde:	Xosé Fernández Barcia (BNG)
Concelleiros:	BNG: 4 PPdeG: 4 PSdeG-PSOE: 2 Outros: EU-IU 3
Eleccións municipais en Mugardos
Uso do galego (2001)
Galegofalantes:	95,22 %
Sitio web oficial
www.concellodemugardos.org

Mugardos é un concello da provincia da Coruña, pertence á comarca de Ferrol. Segundo o IGE en 2009 tiña 5.565 habitantes (5.636 no 2007, 5.638 no 2006, 5.628 no 2005, 5.612 no 2004, 5.737 en 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é Mugardés.

Historia

O primeiro documento referido a Mugardos (Mogardos) data de 1105, cando a metade da vila pertencía ao mosteiro de Caaveiro a Cristóbal de Seguedís. Noutro documento de 1235 aparece o abade Tedón como posuidor da outra mitade.

Cando medrou a casa de Andrade da man de Henrique II estas terras pasaron a ela: Fernán Pérez de Andrade, fundou o convento de Santa Catalina de Montefaro no 1393, entregándolle no 1397, segundo documento redactado en Caamouco, ... a vila de Mugardos e todos seus servizos e colleitas e tallas e tributos... e todos serventíos que soien façer para que o feçeren des i en deante ao dito moesteiro..., mentres no demais da volta administraban cabaleiros con casaforte en Caamouco, As Torres de Franza e Boado.

A peste do 1404 levou os veciños de Ferrol a prometer o Voto de Chanteiro, romaría anual polo mar ata Mugardos e a pé ata Chanteiro; mantívose a tradición ata o 1839; que los peligros de las galernas e que as autoridades eclesiásticas apreciaban que a festa daba "...lugar a escenas poco edificantes para la moral", o que trouxo a supresión do Voto, con protestas dos veciños de Ares e Mugardos.

Mariana de Noeburgo.

Unha anécdota curiosa acontece cando a princesa Mariana de Noeburgo veu para o seu casamento co rei de España O Enfeitizado . Un forte temporal obrigou a súa nave a facer escala no que hoxe é o Castelo da Palma. O pedrón onde ela puxo os pés chamase hoxe «O Cu da Raíña».

Documentos da metade do século XVII dan conta da construción de baterías artilleiras no Promontorio, San Martín e A Palma (esta ampliada no 1762) e subliñan a "... valentía y arrojo de los hombres de mar de Mugardos y El Seixo", ese mesmo mar que era a forma principal de gañar a vida, cando Franza, Boado ou San Xoán eran labradores; xente toda ben botada para diante, como demostraron no salvamento de Dona Ana María de Noeburgo e o seu cortexo, varados polo temporal ao pé do Castelo da Palma no 1690.

Para agradecer ao pobo mugardés o bo acollemento ofrecido á futura raíña de España, foille atribuída e confirmada após polo rei, a excepción do servizo militar para todos os mozos de Mugardos.

O xerente de Mugardos, Ramón Mariño da Barreira obtén, após dun longo proceso, a liberacion do señorío de Montefaro, un facto que é concretizado na concesión do escudo municipal, efectuado en 1805. Este escudo é esculpido por dúas coroas e unha estrela de prata. Así lle foi tamén acordado o titulo de "Real Vila".

A Guerra da Independencia trouxo 2.400 soldados franceses que abandonaron a zona tres días despois, acurralados por grupos guerrilleiros e "... haber en el termino hambre y mendicidad", miseria consecuente á instalación de fábricas catalanas de salgado de peixe, 6 factorías na Redonda, O Baño, Mugardos, O Promontorio e O Seixo, e que con novos sistemas de pesca esquilmaban o mar; para 1821 "... deseseperados los habitantes del termino y sin poder salir a la mar por no haber pesca", deron os mariñeiros en pescar "... en la ría de A Xunqueira y hacer mucho comercio de la sardina, dedicándose al congrio con cordel o al pulpo, saliendo fuera de la costa y hasta la de Irlanda".

Mais tamén a emigración –sobre todo a Cuba–, o traballo na construción naval, o abandono da agricultura, o trazado da vila, son propios dos séculos XIX e XX, como hai que destacar outros fenómenos máis contemporáneos: o espírito progresista, afortalado nas lanchas da Maestranza, hoxe grazas aos novos tempos do transporte unicamente se dedican aos servizos turísticos pola ría.

Mugardos industrial

Vista da Planta de Gas desde a ría.

Desde finais do ano 2007, e transcurridos 38 meses do inicio da súa construción en 2003, a planta de gas de Reganosa en Mugardos - composta por dous depósitos de 150.000 metros cúbicos de capacidade cada un - entra en funcionamento despois de pasar un período de probas de actividade provisoria.

O buque metaneiro Galicia Spirit, conseguiu atracar cargado con 140.500 m³ de gas natural licuado (GNL) logrou entrar en Reganosa, no que foi o seu quinto intento en varios dias desde a chegada pola ria. Segundo destacou a compañía, quen indicou que ademais contaron cun sistema de atraque por medio de raios láser, xa que o porto de Ferrol é a primeira instalación portuaria en contar con este dispositivo de goberno.

Este acto seguido da apertura oficial coa recepción do primeiro metaneiro á que asistiu, ademais do presidente de Reganosa, Félix Alonso Encinas, o alcalde deste municipio mugardés e o conselleiro de Innovación e Industria, Fernando Blanco Álvarez.

"É que se trata do proxecto industrial máis importante en Galicia nos últimos dez anos", esgrimiron fontes da compañía, que recordaron que, con xunto ás dúas centrais de ciclo combinado de Endesa e Unión Fenosa , supoñen un investimento de 1.200 millóns de euros.

Na actualidade, Endesa dispón do 21% do accionariado de Reganosa, a mesma porcentaxe que ostenta Unión Fenosa, mentres que o Grupo Tojeiro conta co 18%; a Xunta, Caixa Galicia e Sonatracha, o 10% cada entidade; mentres que o Banco Pastor e Caixanova dispoñen do 5% das accións cada un.

Oposición a REGANOSA

A planta de REGANOSA, os depósitos e a casa máis próxima. Vista tomada dende A Pedreira

.

A instalación na ría da planta de gas natural licuado de REGANOSA, provocou a oposición de colectivos cidadáns, ecoloxistas e de mariscadores, que a consideran perigosa e prexudicial para o medio ambiente.

A empresa declarou que a planta non é importadora ou comercializadora de gas, senón que recibe alí esta enerxía para que a utilicen outras compañías. Por iso, e diante dos riscos denunciados por estes colectivos sobre este tipo de gas, REGANOSA aclarou que este material chega a Mugardos en grado líquido, a 161 grados baixo cero que, segundo alegaron, non arde nin estoupa. Ademais, destacou que se investiu un 40% máis nesta planta, para que contase con medidas e infraestruturas de "seguridade engadida".

Con todo, as explicacións sobre a seguridade da planta non convencen aos mariscadores da Ría de Ferrol, que se opoñen a esta instalación, do mesmo xeito que o Comité Cidadán de Urxencia da Ría de Ferrol. No caso dun accidente, o gas deixaría de estar a 161 grados baixo cero, gasificaríase, e seria altamente explosivo.

Vexase tamén:

• «O Cruceiro de Meá»
• El Pais

Mugardos futbolistico

Un equipo de fútbol que, orixinario dos anos vinte, foi, cara ao principio dos anos cincuenta, fundado no lugar da A Pedreira grazas ao esforzo colectivo de todos os afeccionados do municipio, na actualidade o equipo denomínase Galicia de Mugardos.

As Festas

Vista de Mugardos

• Cabalgata de Reis (5 de xaneiro).

Cabalgata dos Reis Magos de Oriente, festa infantil e recepción das súas maxestades no Pavillón Municipal.

• Festa de San Xulián

Festa local que se celebra o 7 de xaneiro, cunha verbena popular ó aire libre. San Xulián é o patrón de Mugardos.

• Entroido

Luns, Martes e Mércores de Entroido. Un certame de comparsas Percorre as rúas desde o Casino Mugardés ata a Praza do Mercado, onde se organizan actuacións e se ofrecen as orellas típicas destas datas.

• Noite das Pepitas

Noite do 18 de marzo, véspera de San Xosé

A Rondalla Mugardesa cántalle ás Pepitas. Celébrase tamén, un Festival Comarcal organizado polo Casino Mugardés e o Concello.

• Voto de Chanteiro

Martes de Pascua de Pentecoste [Praia e ermida de Chanteiro, Ares]

Romaría popular que celebran conxuntamente os Concellos de Mugardos e Ares, os martes de Pentecostes, na ermida de Nosa Señora da Mercé en Chanteiro; en agradecemento á Virxe da Mercé, protectora da zona cando esta foi asolada pola peste.

• Festa da Ascensión

Día da Ascensión (Capela da Ascensión, Lodairo, San Xoán de Piñeiro)

Romaría dedicada á Virxe da Ascensión, celebrada no mes de xuño. A semana anterior hai novena, ás que todas os feligreses acoden. O día da Ascensión é cando a xente se reúne no souto dos arredores da capela e celebran o día da Virxe.

• Festa de San Xoán

23 de xuño (San Xoán de Piñeiro).

Festa popular celebrada con fogueiras con intención purificadora; hoxe en día permanece intacta con distintas intencións. Celébrase na parroquia de San Xoán de Piñeiro a noite do 23 de xuño cunha luminaria e os dous días de verbena no campo de fútbol.

• Festa da Ameixa

Primeira semana de xullo (A Pedreira, Meá).

Degustación gastronómica de ameixas da ría.

• Festa do Polbo e Festas do Carme

O primeiro sábado do mes de xullo, celébrase a festa gastronómica do polbo, o produto máis típico do Concello de Mugardos, esta ten lugar no Cantón de Cora onde a xente pode degustar o “polbo á mugardesa” ademais de divertirse coas charangas.

Venres, Sábado e Domingo da semana do 16 de xullo (Peirao de Mugardos). As festas na honra á Virxe do Carme celébranse a finais de xullo, realizándose o domingo das festas unha procesión marítima pola ría na que os pescadores nas suas barcas acompañan á Virxe no percorrido.

• Festival Folclórico Internacional

Fin de semana posterior ao das Festas do Carme no Peirao de Mugardos.

Actuacións de grupos folclóricos de tódolos países e culturas do mundo.

• Festas de Beiramar

24, 25 e 26 de xullo en Beiramar, O Seixo (Santiago Apóstolo de Franza).

O 24 realízase unha grande queimada, o 25 é o día grande das Festas e o 26 celébrase Santa Ana.

• Festa das Merendas

Dentro das Festas de Beiramar

Comida campestre e concurso de cabanas coas merendas, onde gañará a máis "pachangueira".

• Magosto

Venres máis próximo a San Martiño, celébrase na Praza do Mercado.

Unha festa tradicional en Galicia: asado de castañas e sardiñas, viño e son de gaitas.

Demografía

Evolución da poboación de: Mugardos - desde 1950 ata 2010
1950	1981	1991	1996	2001	2002	2004	2006	2009	2010
6.517.	7.112.	7.110.	7.079.	6.668.	6.200.	5.718.	5.628.	5.565.	5.536.
Fontes: INE e IGE (Os criterios de rexistro censal variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Galería de imaxes

Vexa artigo principal: Galería de imaxes de Mugardos para unha relación completa das imaxes dispoñibles deste concello.

• 

  Mugardos, o porto

• 

  Mugardos, o porto

• 

  A ria de Ferrol, Mugardos en primeiro plano

• 

  Mugardos, o porto

Corporación das Municipais 2007-2011

• Xosé Fernández Barcia BNG Alcalde
• Gloria Bastida Roel BNG
• Xosé Antonio Bouza Rey BNG
• Xosé Xoán Roca Lorenzo BNG
• Anxos Díaz Prados BNG
• Juan A. Fernández Ameneiro PSdeG-PSOE
• Ignacio Fernández Fernández PSOE
• Mª África Pérez Filgueiras PSOE
• Juan Domingo de Deus Fonticoba PPdeG
• Emilio Varela Deibe PP
• Begoña Gómez Díaz PP
• María del Pilar Díaz Otero EU
• Manuel E. Fariña Doval IpMU

Xosé Fernández Barcia (BNG) é o alcalde de Mugardos dende xuño de 2003. Tanto no mandado 2003-2007 como no de 2007 a 2011, liderou senllos gobernos municipais do BNG en minoría. Na corporación 2007-2011, os voceiros da oposición son Juan Antonio Fernández Ameneiro (PSdeG-PSOE), Juan Domingo de Deus (PP), María del Pilar Díaz Otero (EU-IU) e Manuel Fariña (IpMU).

Lugares de Mugardos

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Mugardos vexa: Lugares de Mugardos.

Véxase tamén

Outros artigos

• Eleccións municipais en Mugardos

Ligazóns externas

• Concello de Mugardos
• Historia do concello de Mugardos
• Mugardos Noticias (en castelán)
• Gas Natural Licuado (GNL) (en castelán)