Vilarmaior

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.


Vilarmaior
Escudo de Vilarmaior
Casa do concello de Vilarmaior.JPG

Situacion Vilarmaior.PNG
Situación
Xentilicio[1] vilarmaiorés
Xeografía
Provincia Provincia da Coruña
Comarca Comarca de Betanzos
Poboación 1.261 hab. (2012)
Área 30,3 km²
Densidade 41,62 hab./km²
Entidades de poboación 6 parroquias
Política (2011)
Alcalde Carlos Vázquez Quintián
Concelleiros BNG: 1
PPdeG: 8
PSdeG-PSOE: 0
Outros: -
Eleccións municipais en Vilarmaior
Uso do galego[2] (2001)
Galegofalantes 97,44%
Na rede
www.vilarmaior.org
correo@vilasantar.dicoruna.es

Vilarmaior é un concello da provincia da Coruña, pertencente á comarca de Betanzos. Segundo o IGE en 2012 tiña 1.261 habitantes (1.277 no 2010, 1.326 no 2006, 1.343 no 2005, 1.362 no 2004, 1.350 en 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é Vilarmaiorés.

Evolución da poboación de Vilarmaior (desde 1900 ata 2013)
 1900  1930  1950  1981  2004  2009  2011  2012  2013
 3.062  3.124  2.830  1.929  1.362  1.277    1.261  {{{9}}}
Fontes: INE e IGE

(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Xeografía[editar | editar a fonte]

O concello, de 30,1 km², abrangue seis parroquias. Limita ao norte co concello de Irixoa a través do río Lambre e os seus afluentes Caudelo e Mondariz. Os cumios máis elevados son o Catasol (440 m), Monte Grande (374 m) e Lagarín (309 m), na parroquia de San Pedro de Grandal, no límite co concello de Monfero. Ten clima oceánico, cunha media anual de 11,8 ºC e unha oscilación lixeiramente superior aos 12 ºC.

Historia[editar | editar a fonte]

Na zona hai diversos petróglifos. Consérvanse topónimos que fan referencia a poboados castrexos como Castro, Castrillón, Castrelo ou As Croas. Do período da romanización de Galiza consérvase unha estela funeraria atopada na parroquia de Grandal en 1938, conservada no Museo Arqueolóxico e Histórico Castelo de San Antón da Coruña.

As terras da zona foron doadas no século IX polo rei Afonso II de Oviedo ao bispo de Mondoñedo Sabarico, segundo se recolle nun documento do ano 866. En 1185 foille concedido ao mosteiro de Caaveiro o dereito das tres cuartas partes dos beneficios da igrexa de Doroña. Este templo é románico, do século XII. Durante a idade media as terras de Vilarmaior formaban parte do condado de Pruzos.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Parroquias[editar | editar a fonte]

Galicia | Provincia da Coruña | Parroquias de Vilarmaior

Doroña (Santa María) | Goimil (San Cristovo) | Grandal (San Pedro) | Torres (San Xurxo) | Vilamateo (Santiago) | Vilarmaior (San Pedro)


Lugares de Vilarmaior[editar | editar a fonte]

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Vilarmaior vexa: Lugares de Vilarmaior.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Véxase no Galizionario.
  2. Datos de 2001 publicados en 2004.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Vilarmaior Modificar a ligazón no Wikidata

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Concellos da Comarca de Betanzos Comarca de Betanzos
Aranga
Aranga
Betanzos
Betanzos
Coirós
Coirós
Curtis
Curtis
Irixoa
Irixoa
Miño
Miño
Oza-Cesuras
Oza-Cesuras
Paderne
Paderne
Vilarmaior
Vilarmaior
Vilasantar
Vilasantar