Mazaricos
| Mazaricos | |
|---|---|
 |
|
 |
|
| Casa do concello. | |
| Situación | |
 |
|
| Xentilicio[1] | mazaricán |
| Xeografía | |
| Provincia | Provincia da Coruña |
| Comarca | Comarca do Xallas |
| Poboación | 4533 hab. (2012) |
| Área | 187,3 km² |
| Densidade | 24,2 hab./km² |
| Entidades de poboación | 12 parroquias |
| Capital do concello | |
| Política (2011) | |
| Alcalde | José Manuel Santos Maneiro (PPdeG) |
| Concelleiros | BNG: 3 PPdeG: 6 PSdeG-PSOE: 0 Outros: PIMAZ - 2 |
| Eleccións municipais en Mazaricos | |
| Uso do galego[2] (2001) | |
| Galegofalantes | 99,45% |
| Páxina web oficial | |
| www.mazaricos.net | |
Mazaricos é un concello da provincia da Coruña, pertencente á comarca do Xallas. Segundo o IGE en 2012 tiña 4.533 habitantes (4.939 en 2009, 5.179 en 2007, 5.329 no 2006, 5.488 no 2005, 5.639 no 2004, 5.787 en 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «mazaricán».
| Evolución da poboación de Mazaricos (desde 1900 ata 2012) | |||||||
| 1900 | 1930 | 1950 | 1981 | 2004 | 2009 | 2011 | 2012 |
| 6.036 | 6.769 | 7.183 | 6.757 | 5.639 | 4.533 | ||
| Fontes: INE e IGE
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.) |
|||||||
| Censo Total (Habitantes) | 4.533 |
| Menores de 15 anos | 337 (7.43 %) |
| Entre 15 e 64 anos | 2.778 (61.28 %) |
| Maiores de 65 anos | 1.418 (31.28 %) |
Índice |
Situación [editar]
Mazaricos áchase perto do mar, mais non chega a el -antes están os estreitos concellos de Carnota e Muros. O río Xallas, que lle chega desde Santa Comba, constitúe a fronteira norte do concello, separándoo de Dumbría. A chaira con suaves ondulacións que é o seu territorio, féchase no oeste por pequenas serras (montes de Ruña ou serra de Guián) que se prolongan cara o sul cara o Macizo do Pindo). Cara o Xallas flúen varios ríos, como o Arcos, o Beba e o Mazaricos, estes dous no mesmo val. Os da parte leste e sul, como o Santabaia, que son máis pequenos, desembocan directamente na ría de Muros e Noia. O Xallas está represado no encoro da Fervenza, o de Ponte Olveira, o de Castrelo e o de Santa Uxía, antes de desembocar no mar os sábados á noite e os domingos á mañá.
A oscilación térmica anual é de 10 °C, se ben a temperatura media é agradábel (14 °C). As precipitacións son abundantes (1.500-2.000 mm).
O hábitat é disperso. As principais poboacións son A Picota, O Pino de Val e Asenso.
Historia [editar]
Na zona abundan os restos megalíticos. A primeira referencia escrita é do século IX, con motivo dunhas doazóns feitas polo conde Alvito. Nalgún lugar próximo ao monte Pindo erguíase o castelo de Penafiel, propiedade de Alonso Suárez de Deza, que foi confiscado e derrubado debido á súa posíbel implicación na morte do arcebispo Suero Gómez de Toledo.
Economía [editar]
Case a metade da poboación dedícase á agricultura e á gandería en pequenas parcelas dedicadas ao auto-consumo. A gandería ten especial relevancia. Existen grandes zonas boscosas, ainda que moi reducidas debido aos incendios de 1978, 1979 e 2006, de piñeiros, frondosas e eucaliptos.
Cultura [editar]
Os megálitos máis destacados son as mámoas de Eirón, o dolmen de Parxubeira e a necrópole de Monte de Embaixo. Polo concello pasou unha vía romana, da que hai restos en Arcos. A Casa de Arcos, pertencente aos Mariño de Lobeira, mostra o seu escudo na fachada (unha serea e ondas), xunto cos símbolos dos Lobeira (un lobo e estrelas) e os Dacosta (bordóns e ovellas).
Galería de imaxes [editar]
- Artigo principal: Galería de imaxes de Mazaricos.
-
Dolmen Mina da Perxubeira.
Parroquias [editar]
Lugares de Mazaricos [editar]
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Mazaricos vexa: Lugares de Mazaricos.
Notas [editar]
- ↑ Véxase no Galizionario.
- ↑ Datos de 2001 publicados en 2004.
Véxase tamén [editar]
| Concellos da Comarca do Xallas |  |
|||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mazaricos |
 Santa Comba |
|||||||||
