Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1950

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA de 1950
Previo: Non houbo Vindeiro: 1951
Índice: Carreiras por país | Carreiras por tempada

O Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1950 foi o campionato de inauguración da Fórmula 1 da FIA, que comezou o 13 de maio de 1950, e finalizou o 3 de setembro logo de 7 carreiras. O campionato consistía en seis carreiras de Fórmula 1 en Europa, máis as 500 Millas de Indianápolis, que se executou baixo as Normas AAA. Giuseppe Farina gañou o campionato por diante de Juan Manuel Fangio e Luigi Fagioli.

Tamén se celebraron durante o ano outras moitas carreiras de Fórmula 1, que non contaron para o campionato.

Resumo do campionato[editar | editar a fonte]

Alfa Romeo gañou seis das sete carreiras do campionato co seu 158

O primeiro Campionato do Mundo, era unha categoría específica para motores de capacidade de 1´5 litros sobrealimentados ou de 4´5 litros atmosféricos. Alfa Romeo dominou o campionato co seu 158 sobrealimentado, un deseño de antes da guerra ben desenvolvido, que gañou os seis Grandes Premios europeos. Os pilotos de Alfa en consecuencia dominaron o campionato con Nino Farina superando a Fangio grazas ao seu cuarto lugar en Bélxica. Aínda que as 500 millas de Indianápolis, que tiña regulacións diferentes, se incluíu no campionato ata 1960, atraia moi pouca participación europea e, pola contra, moi poucos pilotos estadounidenses participaban nun gran premio europeo.

Os puntos do campionato eran entregados ás 5 primeiras posicións (8, 6, 4, 3, 2). Ademais dábase 1 punto extra pola volta máis rápida. Para o campionato do mundo só contaban os mellores catro resultados das sete carreiras. É preciso ter en conta que nos coches compartidos os puntos dividíanse en partes iguais entre os pilotos, sen importar cantas voltas dera cada condutor ao volante.

Carreira 1: Reino Unido[editar | editar a fonte]

O equipo de Alfa Romeo dominou o Gran Premio do Reino Unido no rápido circuíto de Silverstone en Inglaterra, copando a fila dianteira da grella con catro coches. Co Rei Xurxo VI, Giuseppe Farina gañou a carreira desde a pole position, tamén estableceu a volta rápida. O podio foi completado polos seus compañeiros Luigi Fagioli e Reg Parnell, mentres que o outro piloto de Alfa, Juan Manuel Fangio, viuse obrigado a retirarse logo de experimentar problemas co seu motor. Os puntos finais foron o Talbot-Lago oficial de Yves Giraud Cabantous e Louis Rosier, ambos a dúas voltas dos líderes.[1]

Carreira 2: Mónaco[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Gran Premio de Mónaco de 1950.

A Scuderia Ferrari fixo o seu debut no Campionato Mundial nas rúas de Mónaco. Os seus principais pilotos, Luigi Villoresi e Alberto Ascari, tiveron que conformarse coa terceira fila da grella, mentres que os Alfa Romeos de Fangio e Farina comezaron de novo desde a primeira fila, xunto ao Maserati privado de José Froilán González. O gañador da Pole, Fangio, conseguiu unha cómoda vitoria, tamén logrou a volta rápida da carreira, unha volta completa por diante de Ascari, co terceiro Louis Chiron outra volta atrás no Maserati oficial. Un accidente na primeira volta, causado pola pista mollada, eliminara nove dos dezanove participantes, incluíndo a Farina e Fagioli, mentres que González, que sufrira danos no choque en cadea, retirouse na volta seguinte. Villoresi, aínda que atrasado polo accidente, remontou ata o segundo lugar, pero viuse obrigado a retirarse cun problema no eixe. O triunfo de Fangio empatouno con Farina na clasificación de puntos.[2]

Carreira 3: Indianápolis 500[editar | editar a fonte]

As 500 Millas de Indianápolis, a terceira rolda do primeiro Campionato Mundial de Pilotos celebrouse no Indianapolis Motor Speedway en Indianápolis, Indiana nos Estados Unidos foi gañado polo Kurtis Kraft-Offenhauser de Johnnie Parsons, diante dos Deidt-Offenhausers de Bill Holland e Mauri Rose. A carreira detívose logo de 138 das 200 voltas programadas debido á choiva.[3]

Carreira 4: Suíza[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Gran Premio de Suíza de 1950.

O dominio de Alfa Romeo continuou cando o Campionato do Mundo volveu a Europa para o Gran Premio de Suíza no circuíto bordeado de árbores de Bremgarten xusto fóra de Berna. Fangio, Farina e Fagioli coparon a primeira fila da grella para Alfa, mentres que os Ferraris de Villoresi e Ascari comezaron desde a segunda fila. Fangio foi o líder inicial, desde a pole position, pero foi superado por Farina na volta sete. Ascari e Villoresi foron capaces de competir co terceiro Alfa de Fagioli nas primeiras voltas, aínda que ambos se retiraron durante as primeiras dez voltas. Farina levouse a vitoria e a volta rápida, terminando xusto por diante de Fagioli, mentres Rosier, en terceiro lugar como resultado da retirada de Fangio, logrou o primeiro podio de Talbot-Lago. A segunda vitoria de Farina na tempada colocouno a seis puntos do consistente Fagioli, mentres que Fangio estaba a tres puntos de distancia, só lograr puntos nunha carreira (en Mónaco, onde gañou).[4]

Carreira 5: Gran Premio de Bélxica[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Gran Premio de Bélxica de 1950.

Alfa Romeo logrou o seu terceiro pleno na primeira fila da tempada no Gran Premio de Bélxica no circuíto de Spa-Francorchamps de 14´1 km. mentres que o Ferrari de Villoresi compartiu a segunda fila co corredor privado de Talbot-Lago Raymond Sommer. Os Alfas volveron ser intocables ao comezo da carreira, pero cando se detiveron a repostar combustible, Sommer xurdiu como un improbable líder da carreira. A súa vantaxe, con todo, foi de curta duración e viuse obrigado a retirarse cando o seu motor explotou. Fangio finalmente levouse a vitoria, por diante de Fagioli, que de novo terminou segundo. Rosier volveu subir ao podio no seu Talbot-Lago. Fora capaz de pasar o polesitter Farina cando o italiano tivo problemas de transmisión cara ao final da carreira. Con todo, non foi malo para Farina, xa que conseguiu o punto da volta rápida. Fagioli e Fangio pecharon a diferenza con Farina na clasificación de puntos. Fagioli quedou a só catro puntos de distancia, mentres que Fangio estaba un punto máis atrás.[5]

Carreira 6: Francia[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Gran Premio de Francia de 1950.

En Reims-Gueux, Alfa Romeo foi o dominador indiscutible no Gran Premio de Francia no moi rápido circuíto de Reims-Gueux, debido á retirada dos Ferraris oficiais de Ascari e Villoresi. O Alfas lograron outro pleno na primeira fila da grella, con Fangio tomando a pole por terceira vez en seis carreiras. A potencia dos Alfas adaptábase a este circuíto de camiños públicos, composto enteramente de longas rectas, e Farina, que partíu segundo, liderou o primeiro cuarto da carreira antes de que problemas co combustible puxéseno ao fondo da pista. Loitou para remontar ata a terceira posición antes de verse obrigado a retirarse (finalmente clasificou sétimo). Fangio fixo a volta rápida no seu camiño á súa segunda vitoria consecutiva. Fagioli terminou en segundo lugar por cuarta vez de cinco saídas, mentres Peter Whitehead, nun Ferrari privado, logrou o primeiro podio na súa primeira participación na tempada. Fangio tomou o liderato do campionato como resultado da súa vitoria. Fagioli mantívose en segundo lugar, mentres que Farina caeu á terceira, a catro puntos do seu compañeiro de equipo arxentino.[6]

Carreira 7: Italia[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Gran Premio de Italia de 1950.

A rolda final do campionato foi o Gran Premio de Italia no circuíto de Monza, preto de Milán, e os tres pilotos regulares de Alfa Romeo loitaban polo título. Si Fangio terminaba primeiro ou segundo, gañaría o título, sen importar o que fixeran os seus compañeiros. Se Farina non puidera anotar polo menos cinco puntos, non podería lograr o título. A única oportunidade de Fagioli de converterse en Campión do Mundo era gañar a carreira e lograr a volta rápida. Ata entón necesitaría a Farina terminar non máis ala que terceiro, e que Fangio non anotara puntos.

Fangio volveu ocupar a pole position, pero Alfa Romeo non puido lograr un quinto pleno na primeira fila da tempada, xa que Ascari clasificouse segundo para Ferrari. Farina comezou desde o terceiro lugar, mentres que Consalvo Sanesi completou a primeira fila nun Alfa Romeo adicional. Fagioli só puido ocupar o quinto lugar na grella, xunto co quinto Alfa de Piero Taruffi, o segundo Ferrari de Dorino Serafini e Sommer nun Talbot-Lago. Farina tomou a dianteira desde o principio, con Ascari e Fangio non moi lonxe. Ascari mantivo brevemente a dianteira, pero viuse obrigado a retirarse cando o seu motor se sobrequentou. Dúas voltas máis tarde, problemas coa súa caixa de cambios significaron que Fangio tamén se retirara. O coche de Taruffi, que agora estaba en segundo lugar, foi tomado por Fangio, aínda que o arxentino viuse obrigado a retirarse por segunda vez na carreira, esta vez con problemas de motor. Ascari fíxose cargo do coche de Serafini e finalmente terminou segundo detrás de Farina, cuxa vitoria otorgoulle o título levándoo a tres puntos de Fangio. Fagioli terminou terceiro na carreira, e terminou na mesma posición na clasificación do Campionato de Pilotos.[7]

Nesta primeira tempada do Campionato do Mundo, participaron 18 equipos 7 construtores e 11 independentes, nos 6 Grandes Premios europeos. Na carreira de EE.UU., só participaron construtores e pilotos americanos.

Calendario de Grandes Premios de Fórmula 1[editar | editar a fonte]

Rld Carreira Circuíto Data Pole position Volta rápida Piloto gañador Construtor Pneu. Resultados
1 Flag of the United Kingdom.svg Gran Premio do Reino Unido Silverstone 13 de maio Italia Nino Farina Italia Nino Farina Italia Nino Farina Alfa Romeo P Resultados
2 Flag of Monaco.svg Gran Premio de Mónaco Mónaco 21 de maio Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Alfa Romeo P Resultados
3 Flag of the United States.svg 500 Millas de Indianápolis Indianápolis 30 de maio Flag of the United States.svg Walt Faulkner Flag of the United States.svg Johnnie Parsons Flag of the United States.svg Johnnie Parsons Kurtis Kraft-Offenhauser F Resultados
4 Suíza Gran Premio de Suíza Bremgarten 4 de xuño Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Italia Nino Farina Italia Nino Farina Alfa Romeo P Resultados
5 Bélxica Gran Premio de Bélxica Spa-Francorchamps 18 de xuño Italia Nino Farina Italia Nino Farina Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Alfa Romeo P Resultados
6 Francia Gran Premio de Francia Reims-Gueux 2 de xullo Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Alfa Romeo P Resultados
7 Italia Gran Premio de Italia Monza 3 de setembro Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Italia Nino Farina Alfa Romeo P Resultados

Clasificación do Mundial de Construtores de 1950[editar | editar a fonte]

O primeiro Campionato de Construtores non foi disputado ata 1958. En 1950, un total de 49 pilotos, divididos en oito equipos participaron no campionato mundial. Tamén participaron moitos coches de carreiras privados, comprados ou alugados, para poder participar nas carreiras.

Construtor Piloto
Italia Alfa Romeo
Alfa Romeo Alfetta 159.jpg
Italia Luigi Fagioli
Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio
Italia Giuseppe Farina
Flag of the United Kingdom.svg Reginald Parnell
Italia Consalvo Sanesi
Italia Piero Taruffi
Italia Ferrari
1951 Ferrari 375F1.jpg
Italia Alberto Ascari
Italia Clemente Biondetti
Italia Dorino Serafini
Francia Raymond Sommer
Italia Luigi Villoresi
Flag of the United Kingdom.svg Peter Whitehead
Italia Maserati
Maserati 4CLT ex-Parnell.jpg
Tailandia Príncipe Bira
Italia Felice Bonetto
Checoslovaquia Antonio Branca
Flag of Monaco.svg Louis Chiron
Italia Gianfranco Comotti
Checoslovaquia Emmanuel de Graffenried
Flag of Argentina.svg José Froilán González
Flag of the United Kingdom.svg Joe Fry
Flag of the United Kingdom.svg David Hampshire
Flag of the United Kingdom.svg David Murray
Italia Nello Pagani
Flag of the United Kingdom.svg Reginald Parnell
Alemaña Paul Pietsch
Italia Franco Rol
Flag of the United Kingdom.svg Brian Shawe-Taylor
Construtor Piloto
Francia Talbot-Lago
Talbot-Lago T26C 1.JPG
Francia Eugène Chaboud
Bélxica Johnny Claes
Francia Philippe Étancelin
Francia Yves Giraud-Cabantous
Francia Pierre Levegh
Francia Henri Louveau
Francia Guy Mairesse
Francia Eugène Martin
Francia Charles Pozzi
Francia Louis Rosier
Flag of the United States.svg Harry Schell
Francia Raymond Sommer
Francia Simca-Gordini Francia Robert Manzon
Francia Maurice Trintignant
Flag of the United Kingdom.svg ERA
ERA E-type.jpg
Flag of the United Kingdom.svg Bob Gerard
Flag of the United Kingdom.svg Cuth Harrison
Flag of the United Kingdom.svg Leslie Johnson
Flag of the United Kingdom.svg Tony Rolt
Flag of the United Kingdom.svg Peter Walker
Flag of the United Kingdom.svg Alta Flag of the United Kingdom.svg Geoffrey Crossley
Flag of Ireland.svg Joe Kelly
Flag of the United Kingdom.svg Cooper Flag of the United States.svg Harry Schell

Clasificación do Mundial de Pilotos de 1950[editar | editar a fonte]

Pos. Piloto RU
Flag of the United Kingdom.svg
MON
Flag of Monaco.svg
USA
Flag of the United States.svg
SUI
Suíza
BEL
Bélxica
FRA
Francia
ITA
Italia
Pts.
1 Italia Nino Farina 1 Ret 1 4 7 1 30
2 Flag of Argentina.svg Juan Manuel Fangio Ret 1 Ret 1 1 Ret/ Ret† 27
3 Italia Luigi Fagioli 2 Ret 2 2 2 3 24 (28)
4 Francia Louis Rosier 5 Ret 3 3 6† 4 13
5 Italia Alberto Ascari 2 Ret 5 2† 11
6 Flag of the United States.svg Johnnie Parsons 1 9
7 Flag of the United States.svg Bill Holland 2 6
8 Tailandia Prince Bira Ret 5 4 Ret 5
9 Flag of the United Kingdom.svg Peter Whitehead NTS 3 7 4
10 Flag of Monaco.svg Louis Chiron Ret 3 9 Ret Ret 4
11 Flag of the United Kingdom.svg Reg Parnell 3 Ret 4
12 Flag of the United States.svg Mauri Rose 3 4
13 Italia Dorino Serafini 2† 3
14 Francia Yves Giraud Cabantous 4 Ret Ret 8 3
15 Francia Raymond Sommer 4 Ret Ret Ret Ret 3
16 Francia Robert Manzon Ret 4 Ret 3
17 Flag of the United States.svg Cecil Green 4 3
18 Francia Philippe Étancelin 8 Ret Ret Ret 5† 5 3
19 Italia Felice Bonetto 5 Ret Ret 2
20 Francia Eugène Chaboud Ret 5† 1
21 Flag of the United States.svg Joie Chitwood 5† 1
22 Flag of the United States.svg Tony Bettenhausen 5† 1
23 Suíza Toulo de Graffenried Ret Ret 6 6 0
24 Flag of the United Kingdom.svg Bob Gerard 6 6 0
25 Italia Luigi Villoresi Ret Ret 6 0
26 Flag of the United States.svg Lee Wallard 6 0
27 Francia Charles Pozzi 6† 0
28 Bélxica Johnny Claes 11 7 10 8 Ret Ret 0
29 Flag of the United Kingdom.svg Cuth Harrison 7 Ret Ret 0
30 Francia Pierre Levegh 7 Ret Ret 0
31 Flag of the United States.svg Walt Faulkner 7 0
32 Italia Nello Pagani 7 0
33 Flag of the United States.svg Harry Schell Ret 8 0
34 Flag of the United States.svg George Connor 8 0
35 Flag of the United Kingdom.svg Geoff Crossley NC 9 0
36 Flag of the United Kingdom.svg David Hampshire 9 Ret 0
37 Flag of the United States.svg Paul Russo 9 0
38 Suíza Toni Branca 11 10 0
39 Flag of the United States.svg Pat Flaherty 10 0
40 Flag of the United Kingdom.svg Brian Shawe Taylor 10† 0
41 Flag of the United Kingdom.svg Joe Fry 10† 0
42 Flag of the United States.svg Myron Fohr 11 0
43 Flag of the United States.svg Duane Carter 12 0
44 Flag of the United States.svg Mack Hellings 13 0
45 Flag of the United States.svg Jack McGrath 14 0
46 Flag of the United States.svg Troy Ruttman 15 0
47 Flag of the United States.svg Gene Hartley 16 0
48 Flag of the United States.svg Jimmy Davies 17 0
49 Flag of the United States.svg Johnny McDowell 18 0
50 Flag of the United States.svg Walt Brown 19 0
51 Flag of the United States.svg Spider Webb 20 0
52 Flag of the United States.svg Jerry Hoyt 21 0
53 Flag of the United States.svg Walt Ader 22 0
54 Flag of the United States.svg Jackie Holmes 23 0
55 Flag of the United States.svg Jim Rathmann 24 0
Flag of Ireland.svg Joe Kelly NC 0
Italia Franco Rol Ret Ret Ret 0
Francia Eugène Martin Ret Ret 0
Flag of Argentina.svg José Froilán González Ret Ret 0
Flag of the United Kingdom.svg David Murray Ret Ret 0
Francia Maurice Trintignant Ret Ret 0
Flag of the United Kingdom.svg Leslie Johnson Ret 0
Flag of the United Kingdom.svg Peter Walker Ret† 0
Flag of the United Kingdom.svg Tony Rolt Ret† 0
Flag of the United States.svg Henry Banks Ret 0
Flag of the United States.svg Bill Schindler Ret 0
Flag of the United States.svg Fred Agabashian Ret 0
Flag of the United States.svg Jimmy Jackson Ret 0
Flag of the United States.svg Sam Hanks Ret 0
Flag of the United States.svg Dick Rathmann Ret 0
Flag of the United States.svg Duke Dinsmore Ret 0
Flag of the United States.svg Bayliss Levrett Ret† 0
Flag of the United States.svg Bill Cantrell Ret† 0
Francia Guy Mairesse Ret 0
Alemaña Paul Pietsch Ret 0
Italia Clemente Biondetti Ret 0
Francia Henri Louveau Ret 0
Italia Franco Comotti Ret 0
Italia Consalvo Sanesi Ret 0
Italia Piero Taruffi Ret† 0
Pos. Piloto RU
Flag of the United Kingdom.svg
MON
Flag of Monaco.svg
USA
Flag of the United States.svg
SUI
Suíza
BEL
Bélxica
FRA
Francia
ITA
Italia
Pts.
Lenda
Cor Resultado
Ouro Gañador
Prata 2º posto
Bronce 3º posto
Verde Remata nos puntos
Azul Non remata nos puntos
Non se califica (NC)
Púrpura Non remata (Ret)
Vermello Non se califica (NSC)
Non se precalifica (NSPC)
Negro Descualificado (DSC)
Branco Non tomou a saída (NTS)
Carreira cancelada (C)
Azul claro Prácticas só (PS)
Piloto de probas dos venres (PP)
(desde 2003 en diante)
En branco Non participou nas prácticas (NPP)
Excluído (EX)
Non chegou (NCG)

Negra – Pole
Cursiva – Volta rápida (1 Punto)
† Posición compartida entre os condutores do mesmo auto.
Só os 4 mellores resultados contan para o Campionato. Os números sen paréntese son puntos do campionato, os números entre paréntese son puntuación total obtida.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. "British GP, 1950 Race Report". grandprix.com. Consultado o 7 de decembro de 2013. 
  2. "Monaco GP, 1950 Race Report". grandprix.com. Consultado o 7 de decembro de 2013. 
  3. "United States GP, 1950 Race Report". grandprix.com. Consultado o 7 de decembro de 2013. 
  4. "Swiss GP, 1950 Race Report". grandprix.com. Consultado o 7 December 2013. 
  5. "Belgian GP, 1950 Race Report". grandprix.com. Consultado o 7 de decembro de 2013. 
  6. "French GP, 1950 Race Report". grandprix.com. Consultado o 7 December 2013. 
  7. "Italian GP, 1950 Race Report". grandprix.com. Consultado o 7 December 2013.