Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1967

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA de 1967
Previo: 1966 Vindeiro: 1968
Índice: Carreiras por país | Carreiras por tempada

O Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1967 foi a 18ª tempada de Fórmula 1 organizado pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 10ª Copa Internacional de construtores de F1. O campionato contou con once Grandes Premios que se iniciaron o 2 de xaneiro e finalizaron o 22 de outubro.

Resumo do campionato[editar | editar a fonte]

No Gran Premio de Holanda, Lotus patrocinado por Ford presentou o novo motor Cosworth DFV, motor que ía ser un dos motores de carreiras mais extraordinarios de todos os tempos, gañador de 155 grandes premios, Le Mans e Indianápolis. Aínda que Jim Clark gañou catro carreiras, Denny Hulme gañou o título en virtude da súa maior regularidade.

Historicamente, Denny Hulme e o primeiro dos dous únicos pilotos que gañaron o título sen lograr unha pole posición na tempada. Só Niki Lauda logrou repetir esta fazaña en 1984.

Calendario de Grandes Premios de Fórmula 1[editar | editar a fonte]

Rnd Carreira Circuíto Data Pole position Volta Rápida Piloto gañador Construtor Rodas Resultados
1 Unión Sudafricana Gran Premio de Suráfrica Kyalami 2 de xaneiro Australia Jack Brabham Denny Hulme Pedro Rodríguez de la Vega Cooper-Maserati F Resultados
2 Gran Premio de Mónaco Mónaco 7 de maio Australia Jack Brabham Jim Clark Denny Hulme Brabham-Repco G Resultados
3 Países Baixos Gran Premio dos Países Baixos Zandvoort 4 de xuño Graham Hill Jim Clark Jim Clark Lotus-Ford F Resultados
4 Bélxica Gran Premio de Bélxica Spa-Francorchamps 18 de xuño Jim Clark Dan Gurney Dan Gurney Eagle-Weslake G Resultados
5 Francia Gran Premio de Francia Le Mans Bugatti 2 de xullo Graham Hill Graham Hill Australia Jack Brabham Brabham-Repco G Resultados
6 Gran Premio do Reino Unido Silverstone 15 de xullo Jim Clark Denny Hulme Jim Clark Lotus-Ford F Resultados
7 Alemaña Gran Premio de Alemaña Nürburgring 6 de agosto Jim Clark Dan Gurney Denny Hulme Brabham-Repco G Resultados
8 Gran Premio do Canadá Mosport Park 27 de agosto Jim Clark Jim Clark Australia Jack Brabham Brabham-Repco G Resultados
9 Italia Gran Premio de Italia Monza 10 de setembro Jim Clark Jim Clark John Surtees Honda F Resultados
10 Gran Premio dos Estados Unidos Watkins Glen 1 de outubro Graham Hill Graham Hill Jim Clark Lotus-Ford F Resultados
11 Gran Premio de México Hermanos Rodríguez 22 de outubro Jim Clark Jim Clark Jim Clark Lotus-Ford F Resultados

Equipos e pilotos[editar | editar a fonte]

Os seguintes equipos e pilotos competiron no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1967.

Equipo Construtor Chasis Motor Pneum. Piloto Voltas
Brabham Racing Organisation Brabham-Repco BT20
BT19
BT24
Repco 740 3.0 V8 G Australia Jack Brabham todas
Denny Hulme todas
Cooper Car Company Cooper-Maserati T81
T81B
T86
Maserati 9/F1 3.0 V12
Maserati 10/F1 3.0 V12
F Austria Jochen Rindt 1–10
Pedro Rodríguez 1–7, 11
Alan Rees 6
Richard Attwood 8
Bélxica Jacky Ickx 9–10
Owen Racing Organisation BRM P83
P261
P115
BRM P75 3.0 H16
BRM P60 2.1 V8
G Jackie Stewart Todas
Mike Spence Todas
Team Lotus Lotus-BRM 43
33
BRM P75 3.0 H16
BRM P60 2.1 V8
F Graham Hill 1–2
Jim Clark 1
Lotus-Climax 33 Climax FWMV 2.0 V8 2
Lotus-Ford 49 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 3–11
Graham Hill 3–11
Eppie Wietzes 8
Italia Giancarlo Baghetti 9
Moisés Solana 10–11
48 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 F Jackie Oliver 7
Anglo American Racers Eagle-Climax T1F Climax FPF 2.8 L4 G Dan Gurney 1
Eagle-Weslake T1G Weslake 58 3.0 V12 2–11
Richie Ginther 2
Bruce McLaren 5–7
Italia Ludovico Scarfiotti 9
Honda Racing Honda RA273
RA300
Honda RA273E 3.0 V12 F John Surtees 1–4, 6–7, 9–11
Rob Walker/Jack Durlacher Racing Team Cooper-Maserati T81 Maserati 9/F1 3.0 V12 F Suíza Jo Siffert Todas
DW Racing Enterprises Brabham-Climax BT11 Climax FPF 2.8 L4 F
D
Bob Anderson 1–6
Suíza Joakim Bonnier Racing Team Cooper-Maserati T81 Maserati 9/F1 3.0 V12 F Joakim Bonnier 1, 4, 6–11
Reg Parnell Racing Lotus-BRM 25 BRM P56 2.0 V8 F Piers Courage 1
Chris Irwin 3
BRM P261
P83
BRM P56 2.0 V8
BRM P75 3.0 H16
Piers Courage 2, 6
Chris Irwin 4–11
John Love Cooper-Climax T79 Climax FPF 2.8 L4 F John Love 1
Sam Tingle LDS-Climax Mk 3 Climax FPF 2.8 L4 F Sam Tingle 1
Suráfrica Scuderia Scribante Brabham-Climax BT11 Climax FPF 2.8 L4 ? Suráfrica Dave Charlton 1
Suráfrica Luki Botha Brabham-Climax BT11 Climax FPF 2.8 L4 ? Suráfrica Luki Botha 1
Francia Matra Sports Matra-Ford MS7 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 D
G
Francia Jean-Pierre Beltoise 2, 10–11
Francia Johnny Servoz-Gavin 2
Bruce McLaren Motor Racing McLaren-BRM M4B
M5A
BRM P56 2.0 V8
BRM P142 3.0 V12
G Bruce McLaren 2–3, 8–11
Italia Scuderia Ferrari SpA SEFAC Ferrari 312 Ferrari 242 3.0 V12 F Italia Lorenzo Bandini 2
Chris Amon 2–11
Mike Parkes 3–4
Italia Ludovico Scarfiotti 3–4
Jonathan Williams 11
Francia Guy Ligier Cooper-Maserati T81 Maserati 9/F1 3.0 V12 F Francia Guy Ligier 4–5
Brabham-Repco BT20 Repco 620 3.0 V8 6–7, 9–11
Bernard White Racing BRM P261 BRM P60 2.1 V8 G David Hobbs 6, 8
Suíza Charles Vögele Racing Cooper-ATS T77 ATS 2.7 V8 D Suíza Silvio Moser 6
Alemaña Bayerische Motoren Werke AG Lola-BMW T100 BMW M10 2.0 L4 D Alemaña Hubert Hahne 7
Alemaña Gerhard Mitter Brabham-Ford BT23 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 D Alemaña Gerhard Mitter 7
Roy Winkelmann Racing Brabham-Ford BT23 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 ? Alan Rees 7
Francia Ecurie Ford-France Matra-Ford MS5 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 D Francia Jo Schlesser 7
Ron Harris Racing Team Protos-Ford F2 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 F Brian Hart 7
Alemaña Kurt Ahrens Jr. 7
Lola Cars Lola-BMW T100 BMW M10 2.0 L4 F David Hobbs 7
Lola-Ford Ford Cosworth FVA 1.6 L4 Brian Redman 7
Tyrrell Racing Organisation Matra-Ford MS7 Ford Cosworth FVA 1.6 L4 D Bélxica Jacky Ickx 7
Mike Fisher Lotus-BRM 33 BRM P60 2.1 V8 F Mike Fisher 8, 11
Castrol Oils Ltd Eagle-Climax T1F Climax FPF 2.8 L4 G Al Pease 8
Tom Jones Cooper-Climax T82 Climax FWMV 2.0 V8 ? Tom Jones 8

Clasificación do Mundial de Pilotos de 1967[editar | editar a fonte]

Jim Clark gañou o Gran Premio dos Estados Unidos de 1967 en Watkins Glen

Os puntos para o Campionato Mundial de Condutores de 1967 outorgáronse da seguinte forma 9-6-4-3-2-1 aos seis finalistas en cada carreira. Só os cinco mellores resultados das primeiras seis carreiras e os catro mellores resultados das últimas cinco carreiras poderían ser computados por cada condutor.

Pos. Piloto RSA
Unión Sudafricana
MON
HOL
Países Baixos
BEL
Bélxica
FRA
Francia
GBR
GER
Alemaña
CAN
ITA
Italia
USA
MEX
Pts.
1 Denny Hulme 4 1 3 Ret 2 2 1 2 Ret 3 3 51
2 Australia Jack Brabham 6 Ret 2 Ret 1 4 2 1 2 5 2 46 (48)
3 Jim Clark Ret Ret 1 6 Ret 1 Ret Ret 3 1 1 41
4 John Surtees 3 Ret Ret Ret 6 4 1 Ret 4 20
5 Chris Amon 3 4 3 Ret 3 3 6 7 Ret 9 20
6 Pedro Rodríguez 1 5 Ret 9 6 5 11 6 15
7 Graham Hill Ret 2 Ret Ret Ret Ret Ret 4 Ret 2 Ret 15
8 Dan Gurney Ret Ret Ret 1 Ret Ret Ret 3 Ret Ret Ret 13
9 Jackie Stewart Ret Ret Ret 2 3 Ret Ret Ret Ret Ret Ret 10
10 Mike Spence Ret 6 8 5 Ret Ret Ret 5 5 Ret 5 9
11 John Love 2 6
12 Suíza Jo Siffert Ret Ret 10 7 4 Ret Ret NTS Ret 4 12 6
13 Austria Jochen Rindt Ret Ret Ret 4 Ret Ret Ret Ret 4 Ret 6
14 Bruce McLaren 4 Ret Ret Ret Ret 7 Ret Ret Ret 3
15 Jo Bonnier Ret Ret Ret 6 8 Ret 6 10 3
16 Chris Irwin 7 Ret 5 7 9 Ret Ret Ret Ret 2
17 Bob Anderson 5 NSC 9 8 Ret Ret 2
18 Mike Parkes 5 Ret 2
19 Francia Guy Ligier 10 NC 10 8 Ret Ret 11 1
20 Italia Ludovico Scarfiotti 6 NC Ret 1
21 Bélxica Jacky Ickx 6 Ret 1
Francia Jean-Pierre Beltoise NSC 7 7 0
David Hobbs 8 101 9 0
Jonathan Williams 8 0
Alan Rees 9 71 0
Richard Attwood 10 0
Mike Fisher 11 Ret 0
Unión Sudafricana Dave Charlton NC 0
Unión Sudafricana Luki Botha NC 0
Al Pease NC 0
Piers Courage Ret Ret NTS 0
Moisés Solana Ret Ret 0
Sam Tingle Ret 0
Italia Lorenzo Bandini Ret 0
Francia Johnny Servoz-Gavin Ret 0
Suíza Silvio Moser Ret 0
Italia Giancarlo Baghetti Ret 0
Tom Jones NSC 0
Eppie Wietzes DSC 0
Richie Ginther NSC 0
Pilotos non aptos para puntuar na Fórmula Un, porque pilotaron un Fórmula 2
Jackie Oliver 5
Brian Hart NC
Alemaña Kurt Ahrens Jr. Ret
Francia Jo Schlesser Ret
Alemaña Gerhard Mitter Ret
Brian Redman NTS
Pos. Piloto RSA
Unión Sudafricana
MON
HOL
Países Baixos
BEL
Bélxica
FRA
Francia
GBR
GER
Alemaña
CAN
ITA
Italia
USA
MEX
Pts.
Lenda
Cor Resultado
Ouro Gañador
Prata 2º posto
Bronce 3º posto
Verde Remata nos puntos
Azul Non remata nos puntos
Non se califica (NC)
Púrpura Non remata (Ret)
Vermello Non se califica (NSC)
Non se precalifica (NSPC)
Negro Descualificado (DSC)
Branco Non tomou a saída (NTS)
Carreira cancelada (C)
Azul claro Prácticas só (PS)
Piloto de probas dos venres (PP)
(desde 2003 en diante)
En branco Non participou nas prácticas (NPP)
Excluído (EX)
Non chegou (NCG)

Negra – Pole
Cursiva – Volta rápida

1 Pilotos non aptos para puntuar na Fórmula Un, porque pilotaron un Fórmula 2

Clasificación do Mundial de Construtores de 1967[editar | editar a fonte]

Os puntos para o Campionato Mundial de Construtores de 1967 outorgáronse da seguinte forma 9-6-4-3-2-1 aos seis finalistas en cada carreira. Só puntuaba o coche mellor clasificado de cada fabricante, en cada carreira. So contabilizaban os cinco mellores resultados das seis primeiras carreiras e os catro mellores resultados das últimas cinco carreiras.

Pos. Construtor RSA
Unión Sudafricana
MON
BEL
Bélxica
FRA
Francia
GBR
HOL
Países Baixos
GER
Alemaña
CAN
ITA
Italia
USA
MEX
Pts.
1 Brabham-Repco 4 1 2 Ret 1 2 1 1 2 3 2 63 (67)
2 Lotus-Ford 1 6 Ret 1 Ret 4 3 1 1 44
3 Cooper-Maserati 1 5 10 4 4 5 5 8 4 4 6 28
4 Honda 3 Ret Ret Ret 6 4 1 Ret 4 20
5 Italia Ferrari 3 4 3 Ret 3 3 6 7 Ret 8 20
6 BRM Ret 6 8 2 3 7 7 5 5 Ret 5 17
7 Eagle-Weslake Ret Ret 1 Ret Ret Ret 3 Ret Ret 13
8 Lotus-BRM Ret 2 7 11 Ret 6
9 Cooper-Climax 2 NSC 6
10 McLaren-BRM 4 Ret 7 Ret Ret Ret 3
11 Brabham-Climax 5 NSC 9 8 Ret Ret 2
Francia Matra-Ford Ret 7 7 0
Eagle-Climax Ret NSC NC Ret 0
Unión Sudafricana LDS-Climax Ret 0
Lotus-Climax Ret 0
Cooper-ATS Ret 0
Pos. Construtor RSA
Unión Sudafricana
MON
BEL
Bélxica
FRA
Francia
GBR
HOL
Países Baixos
GER
Alemaña
CAN
ITA
Italia
USA
MEX
Pts.
  • Negra Resultados que contaron para o resultado final do campionato.

Notas[editar | editar a fonte]

Véxase tamén[editar | editar a fonte]