O Gran Premio do Reino Unido rotou entre os circuítos de Silverstone, Aintree e Brands Hatch entre os anos 1955 e 1986, pero realizase permanentemente en Silverstone desde 1987. Parte do autódromo atópase en Northamptonshire e a restante en Buckinghamshire.
O 30 de setembro de 2004, o presidente do British Racing Drivers Club, Jackie Stewart, anunciou que a carreira non sería incluída no calendario provisional de 2005, e aínda que finalmente fose corrida, a mesma non se realizaría en Silverstone.[1] No entanto, o 9 de decembro do mesmo ano alcanzouse un acordo con Bernie Ecclestone, dono do a Fórmula 1, segundo o cal o Gran Premio continuaría disputandose en Silverstone ata 2009, despois Donington Park converteríase no novo hóspede. Pero, os arrendatarios de Donington Park sufriron problemas económicos. Como resultado o BRDC asinou un contrato de 17 anos con Ecclestone para celebrar o Gran Premio de Gran Bretaña en Silverstone.[2]
Silverstone está construído sobre unha base de bombardeiros da Real Forza Aérea, RAF Silverstone da segunda guerra mundial, que abriu as súas portas en 1943. As tres pistas de aterraxe do aeródromo, no clásico formato en triángulo da segunda guerra mundial, atópanse dentro do contorno da pista actual.
Silverstone foi utilizado por primeira como pista de carreiras por un grupo de amigos que improvisou unha carreira en setembro de 1947. Un dos seus membros, Maurice Geoghegan, vivía na veciña vila de Silverstone e era consciente de que o aeródromo estaba deserto. El e outros once pilotos correron sobre un circuíto de dúas millas, durante o curso da cal o propio Geoghegan atropelou unha ovella que se extraviou no campo de aviación. A ovella morreu e o coche dado de baixa, como consecuencia deste feito a carreira chegou a ser coñecida informalmente como o Gran Premio do Cordeiro.[3]
O ano seguinte, o Real Automóbil Club fixo un contrato de arrendamento co aeródromo e dispúxose dun circuíto de carreiras máis formal. As dúas primeiras carreiras disputáronse nas propias pistas, con longas rectas separadas por pechadas curvas en forquita, coa pista marcada por balas de palla. Pero, para o mitin do International Trophy de 1949, decidiuse cambiar á pista perimetral. Esta disposición utilizouse para os grandes premios de 1950 e 1951. En 1952 a liña de saída trasladouse da recta da granxa á rectas que une as curvas Woodcote e Copse, e esta disposición mantívose practicamente sen cambios durante os 38 anos seguintes. Para o 1975 introduciuse unha chicana para tratar de reducir as velocidades na poderosa curva Woodcote (aínda que MotoGP utilizou o circuíto sen a chicana ata 1986), e a ponte da curva desviouse sutilmente en 1987.
A pista someteuse a un redeseño importante entre as carreiras de 1990 e 1991, transformando a pista ultra rápida (onde nos seus últimos anos todas as curvas tomábanse en cuarta ou quinta velocidade, dependendo da transmisión do vehículo, fóra diso a chicana Bridge, polo xeral tomábase en 2ª velocidade) nunha pista máis técnica. A primeira carreira de F1 da pista reformada foi quizais o máis memorable dos últimos anos, Nigel Mansell volvía fronte do seu público. Á súa volta da vitoria a boxes Mansell ata atopou tempo para recoller ao seu rival Ayrton Senna e levouno sentado no seu coche logo de que o McLaren de Senna quedara sen combustible na última volta da carreira.
Trala morte de Senna e Roland Ratzenberger en Imola en 1994, moitos circuítos de Gran Premio modificáronse co fin de reducir a velocidade e aumentar a seguridade dos pilotos. Como consecuencia disto a entrada á recta do Hangar desde a curva Stowe modificouse en 1995 a fin de facer a súa entrada menos perigosa. Ademais, a curva da Abadía foi modificada para facer unha chicana tan só 19 días antes do GP de 1994.
1991 a 1993: Redeseño da pista (redeseñáronse todas as curvas agás Woodcote e Abbey), a incorpóranse as novas curvas de Becketts, Vale, Priory e Luffield e cambios de rasante ao longo da pista. Récord de volta: Nigel Mansell, Williams- Renault, 1:18.965 (Gran Premio do Reino Unido de 1992)
.jpg?lang=gl)
.jpg)
1948 O circuíto orixinal, utilizaba as pistas principal e secundarias. Récord de volta: Luigi Villoresi, Maserati, 2:52.0 (Gran Premio do Reino Unido de 1948)
1949 a 1951 Récord de volta: José Froilán González, Ferrari, 1:43.4 (Gran Premio do Reino Unido de 1951)
1952 a 1974: Logo do cambio da zona de boxes. Récord de volta: Ronnie Peterson, Lotus-Ford, 1:16.3 (Gran Premio do Reino Unido de 1973) Esta configuración foi utilizada nas carreiras do Gran Premio de Motociclismo ata 1986.
1975 a 1986: Engade a chicana Woodcote para reducir a velocidade na curva Woodcote. Récord de volta: Keke Rosberg, Williams-Honda, 1:05.591 (Gran Premio do Reino Unido de 1985)
1987 a 1990: Engade a chicana Bridge (ponte) para reducir a velocidade na curva Woodcote. Récord de volta: Nelson Piquet, Williams-Honda, 1:07.110 (Gran Premio do Reino Unido de 1987)
1991 a 1993: Redeseño da pista (redeseñáronse todas as curvas agás Woodcote e Abbey), a incorpóranse as novas curvas de Becketts, Vale, Priory e Luffield e cambios de rasante ao longo da pista. Récord de volta: Nigel Mansell, Williams- Renault, 1:18.965 (Gran Premio do Reino Unido de 1992)
1994 e 1995: Engade a chicana de Abbey. Récord de volta: Damon Hill, Williams- Renault, 1:24.960 (Gran Premio do Reino Unido de 1994)
1996: Engade axustes menores nas curvas de Stowe e Club. Récord de volta: Damon Hill, Williams-Renault, 1:26.875 (Gran Premio do Reino Unido de 1996)
1997 a 1999: Engade cambios na curva Vale. Récord de volta: Jacques Villeneuve, Williams-Renault, 1:21.598 (Gran Premio do Reino Unido de 1997)
2000 a 2009: Luffield foi reperfilada e reducida a unha soa curva. Récord de volta: Sebastian Vettel, Red Bull-Renault, 1:18.119, (Gran Premio do Reino Unido de 2009)
2010: A nova sección "Arena" engadiuse no trazado e suprimíronse as curvas Bridge e Priory. Récord de volta: Fernando Alonso, Ferrari, 1:30.874, (Gran Premio do Reino Unido de 2010)
2011 – presente: O pit lane trasladouse á recta que une as curvas Club e Abbey, quedando Abbey como a primeira curva.
Diferentes configuracións de Silverstone, 1949 ata 2017
Imaxe aérea de Silverstone en 1945
Imaxe aérea de Silverstone en 2008
Giuseppe Farina
Reino Unido
José Froilán González
Jack Brabham
Peter Revson
Emerson Fittipaldi
Clay Regazzoni
Alain Prost
Jacques Villeneuve
Michael Schumacher
Mika Häkkinen
Juan Pablo Montoya
Fernando Alonso
Max Verstappen
