Irène Joliot-Curie

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Irène Joliot-Curie
Nobel prize medal.svg
Joliot-curie.jpg
Datos persoais
Nacemento12 de setembro de 1897
Lugar13.º arrondissement de Paris
Falecemento17 de marzo de 1956
Lugar5.º arrondissement de Paris
CausaLeucemia
NacionalidadeFrancia
CónxuxeFrédéric Joliot
FillosPierre Joliot e Hélène Langevin-Joliot
Actividade
Campofísica, química, científica, profesora, política e científico nuclear
Alma máterFacultade de Ciencias de París e Sorbona
Director de tesePaul Langevin
Contribucións e premios
Coñecida porTransmutación
Premiosoficial da Lexión de Honor, Premio Nobel de Química, doutor honoris causa pola universidade Xaguelónica de Cracovia, Medalla Matteucci, Orde da Cruz de Grundwald, terceira clase e medalla Barnard
Os seus pais foron os tamén premio Nobel Marie Curie e Pierre Curie
editar datos en Wikidata ]

Irène Joliot-Curie, nada en París o 12 de setembro de 1897 e finada o 17 de marzo de 1956 tamén en París, foi unha física [1][2] e química francesa galardoada co Premio Nobel de Química en 1935.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Filla dos tamén famosos científicos Marie Curie e Pierre Curie (ambos tamén premios Nobel), estudou na Sorbona, tendo que interromper os seus estudos pola I Guerra Mundial, na que serviu como enfermeira radióloga. Tras a guerra, obtivo o doutoramento en ciencias cunha tese sobre os raios alfa no polonio.

Casamento e Nobel[editar | editar a fonte]

Irène + Frédéric (1934)

No 1926 casou con Frédéric Joliot, colaborando ambos no estudo da radioactividade natural e artificial, transmutación dos elementos e física nuclear. No 1935 ambos conseguiron o Premio Nobel de Química. No 1938, a súa investigación sobre a acción dos neutróns nos elementos pesados foi un paso importante no descubrimento da fisión nuclear. No 1937 foi nomeada profesora na Facultade de Ciencias de París, e no 1946, directora do Instituto de Radiación.

Activista da paz, tivo un forte interese nos dereitos da muller, chegando a ser membro do Comité Nacional da Unión de Mulleres Francesas e do Consello Mundial da Paz. Ocupou a Cátedra de Física Nuclear na Sorbona, e foi asemade nomeada Vicesecretaria de Estado para a Investigación Científica. Foille concedida a Lexión de Honra francesa.

Frédéric e Irene Joliot-Curie tiveron unha filla, Helena, e un fillo, Pierre.

Morreu en 1956 a causa dunha leucemia contraída no seu traballo.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Harold Clayton Urey
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1935
con
Frédéric Joliot
Sucesor:
Peter Joseph Wilhelmus Debye


  1. "Qui est Irène Joliot-Curie ?". Ministère de l'Enseignement supérieur, de la Recherche et de l'Innovation (en francés). Consultado o 11 de abril de 2020. 
  2. "Biographie d'Irène et Frédéric Joliot-Curie - Musée Curie". musee.curie.fr (en francés). Consultado o 11 de abril de 2020.