Hermann Staudinger

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Hermann Staudinger
Nobel prize medal.svg
Hermann Staudinger ETH-Bib Portr 14419.jpg
Hermann Staudinger
Datos persoais
Nacemento 23 de marzo de 1881
Lugar Worms Alemaña Alemaña
Falecemento 8 de setembro de 1965
Lugar Friburgo Alemaña Alemaña
Residencia Alemaña Alemaña
Nacionalidade alemán
Cónxuxe
  • Magda Woit
  • Actividade
    Campo
  • Química
  • Alma máter
  • Universidade de Halle-Wittenberg
  • Director de tese
  • Daniel Vorländer
  • Alumnos de tese
  • Leopold Ružička
  • Contribucións e premios
    Coñecido por
  • Química dos polímeros
  • Premios
  • Premio Nobel de Química (1953)
  • editar datos en Wikidata ]

    Hermann Staudinger, nado o 23 de marzo de 1881 en Worms (Alemaña) e finado o 8 de setembro de 1965 en Friburgo (Alemaña), foi un químico e profesor universitario alemán galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1953.

    Traxectoria[editar | editar a fonte]

    Naceu na cidade de Worms, situada no estado alemán de Renania-Palatinado. Fillo dun profesor de filosofía de Darmstadt, estudou química na Universidade de Halle, onde se doutorou en 1903, pensando en dedicarse máis tarde á bioloxía.

    En 1907 foi nomeado profesor de química na Universidade de Estrasburgo, para pasar posteriormente pola Escola Superior Técnica de Karlsruhe en 1908, dar clases na Escola Superior Técnica Eidgenössische de Zúric, e na de Friburgo en 1926.

    En 1934, o filósofo Martin Heidegger, reitor de Friburgo, decatouse de que Staudinger solicitara a cidadanía suíza durante a Primeira Guerra Mundial, polo que o denunciou ante o ministerio de Educación local como un pacifista oculto. O ministerio solicitoulle a renuncia, pero Staudinger rexeitou, polo que o tema foi deixado de lado ante o escándalo internacional que puidese haberse suscitado.

    Tumba de Hermann Staudinger situada en Friburgo.

    Staudinger morreu na súa residencia de Friburgo, situada no estado de Baden-Württemberg.

    Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

    Staudinger comeza as súas investigacións estudando os polímeros. En maio de 1922 publica un artigo na revista Helvetica Chimica Acta onde acuña o termo macromolécula e senta as bases da polimerización. En 1926 expón a súa hipótese de que un polímero é unha longa cadea de unidades pequenas unidas por enlaces covalentes.

    Desde 1926 en adiante foi docente da Universidade de Friburgo.

    Desde 1935 ampliou o seu estudo das solucións de polímeros aos poliésteres, o que lle permitiu descubrir a relación que vincula a viscosidade e o peso molecular.

    Desde 1940 foi, ademais, investigador principal do Instituto de Química Macromolecular.

    En 1953 recibiu o Premio Nobel de Química «polos seus descubrimentos no campo da química macromolecular». A súa muller, Magda Woit, foi coautora de varios dos seus traballos científicos.

    Obras publicadas[editar | editar a fonte]

    • 1912: Die Ketene
    • 1932: Die hochmolekularen organischen Verbindungen
    • 1939: Organischqualitative Analyse
    • 1947: Makromolekulare Chemie und Biologie
    • 1961: Memorias de traballo, libro autobiográfico.

    Véxase tamén[editar | editar a fonte]

    Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

    Predecesor:
    Archer John Porter Martin
    e
    Richard Laurence Millington Synge
    Premio Nobel de Química
    Nobel prize medal.svg

    1953
    Sucesor:
    Linus Pauling