Ryoji Noyori

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar para a navegação Saltar para a pesquisa
Ryoji Noyori
Nobel prize medal.svg
Noyori small.jpg
Ryoji Noyori
Datos persoais
Nacemento 3 de setembro de 1938 (79 anos)
Lugar Kōbe Flag of Japan.svg Xapón
Residencia Flag of Japan.svg Xapón
Nacionalidade xapones
Etnia Pobo xaponés
Cónxuxe
  • Hiroko Oshima
  • Actividade
    Campo
  • Química
  • Alma máter
  • Universidade de Quioto
  • Director de tese Hitoshi Nozaki
    Contribucións e premios
    Coñecido por
  • estudo das hidroxenacións utilizando catalizadores quirales.
  • Premios
  • Premio Nobel de Química (2001)
  • editar datos en Wikidata ]

    Ryoji Noyori (野依良治?), nado o 3 de setembro de 1938 en Kōbe (神戸市 Kōbe-shi?) (Xapón), é un químico xaponés gañador do premio Nobel de Química en 2001. Noyori compartiu a metade do premio con William Standish Knowles polo estudo das hidroxenacións utilizando catalizadores quirales; a segunda metade do premio foi para K. Barry Sharpless polo seu estudo das reaccións de oxigenación utilizando catalizadores quirales.

    Traxectoria[editar | editar a fonte]

    Fascinouse coa química aos 12 anos, logo de escoitar unha presentación sobre o nailon. Viu no poder da química como ter a capacidade de "obter valores elevados a partir de case nada". Converteuse en estudante na Universidade de Quioto onde se gradó en 1961, e se doutorou en enxeñería química en 1967.

    Traballou como un instrutor no grupo de investigación de Hotosi Nozaki antes de ser nomeado profesor asociado na Universidade de Nagoya. Tras o traballo posdoutoral con Elias J. Corey en Harvard volveu a Nagoya, converténdose nun catedrático en 1972.

    Actualmente segue vivindo en Nagoya, aínda que é tamén agora presidente de RIKEN (理研?), unha iniciativa de investigación nacional en varios lugares cun orzamento anual de 800 millóns de dólares estadounidenses.

    Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

    Noyori cre firmemente no poder da catálisis e da química sostible; nun artigo recente defende a procura da "elegancia práctica en síntese".[1] Neste artigo afirma que "a nosa capacidade de concibir unha síntese química sinxela e práctica é imprescindible para a supervivencia das nosas especies." Noutro lugar dixo que "A investigación é para as nacións e a humanidade, non para os propios investigadores." Anima aos científicos a ser politicamente activos- "Os investigadores deben incitar opinións públicas e políticas gobernamentais cara á construción da sociedade sostible no século XXI.[2]

    Notas[editar | editar a fonte]

    1. R. Noyori, Pursuing practical elegance in chemical synthesis, Chemical Communications, 2005 (14), 1807 - 1811. Abstract
    2. "Keynote address, 23 de xuño de 2005, at the Second International Conference on Green and Sustainable Chemistry, Wáshington DC.

    Véxase tamén[editar | editar a fonte]

    Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

    Predecesor:
    Alan J. Heeger,
    Alan MacDiarmid
    e
    Hideki Shirakawa
    Premio Nobel de Química
    Nobel prize medal.svg

    2001
    con
    William Standish Knowles
    e
    K. Barry Sharpless
    Sucesor:
    John Fenn,
    Koichi Tanaka
    e
    Kurt Wüthrich