Paul J. Crutzen

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Paul Jozef Crutzen
Nobel prize medal.svg
Paul Crutzen.jpg
Paul Jozef Crutzen
Datos persoais
Nacemento3 de decembro de 1933 (84 anos)
LugarÁmsterdan Países Baixos Países Baixos
ResidenciaPaíses Baixos Países Baixos
Nacionalidadeholandés
Cónxuxe
  • Terttu Soininen
  • Actividade
    Campo
  • Química e física
  • Alma máter
  • Universidade de Estocolmo
  • Contribucións e premios
    Coñecido por
  • comprensión da formación do buraco da capa de ozono
  • Premios
  • Premio Nobel de Química (1995)
  • editar datos en Wikidata ]


    Paul Jozef Crutzen, nado o 3 de decembro de 1933 en Ámsterdan (Países Baixos) é un químico holandés, gañador do premio Nobel de Química en 1995 polas súas investigacións sobre a incidencia do ozono na atmosfera.

    Traxectoria[editar | editar a fonte]

    Naceu en Amsterdam en 1933 e en 1973, estudou enxeñería, en 1958 establécese en Suecia coa súa familia, traballa na Universidade de Estocolmo ata 1974 e onde obtén o título de doutor en Meteoroloxía. traballou na Universidade de Oxford, Inglaterra e no "National Center for Atmospheric Research" (NCAR), Boulder, Colorado, en Estados Unidos. Desde 1980 é membro da Sociedade Max-Planck para o avance da ciencia e Director da División de química atmosférica do Instituto Max-Planck, en Maguncia (Alemaña) e desde 1983 director executivo desta mesma institución.

    Traballo científico[editar | editar a fonte]

    Activista no campo das ciencias ambientais contribuíu, xunto a Mario J. Molina e Frank Sherwood Rowland,á comprensión da formación do buraco da capa de ozono. Os seus estudos sobre as substancias contaminantes permitiron a comprensión do posible cambio climático que padece a Terra, relacionada coa emisión dos Clorofluorocarbonos (CFC) e outros gases organohalóxenos cun desprazamento do equilibrio químico na formación e destrución do ozono estratosférico.

    En 1995 foi galardoado xunto a Molina e Rowland, co Premio Nobel de Química polos seus traballos sobre a química da atmosfera, especialmente sobre a formación e descomposición do ozono.

    Véxase tamén[editar | editar a fonte]

    Outros artigos[editar | editar a fonte]

    Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

    Predecesor:
    George Andrew Olah
    Premio Nobel de Química
    Nobel prize medal.svg

    1995
    con
    Mario J. Molina
    e Frank Sherwood Rowland
    Sucesor:
    Robert Curl,
    Harold Walter Kroto
    e
    Richard Errett Smalley