Robert Robinson

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Nobel prize medal.svg
Robert Robinson
Robert Robinson organic chemist.jpg
Datos persoais
Nacemento 13 de setembro de 1886
Lugar Chesterfield Reino Unido Reino Unido
Falecemento 8 de febreiro de 1975
Lugar Great Missenden BuckinghamshireReino Unido Reino Unido
Residencia Reino Unido Reino Unido
Nacionalidade inglés
Cónxuxe Gertrude Maud Walsh (1912)
Actividade
Campo Química orgánica
Alma máter Universidade de Manchester
Director de tese William Henry Perkin, Jr.
Alumnos de tese Arthur John Birch
William Sage Rapson
Contribucións e premios
Coñecido por Síntesis orgánica
Premios Premio Nobel de Química (1947)
Medalla Faraday
Medalla Davy (1930)
Medalla Royal (1932)

Sir Robert Robinson, nado o 13 de setembro de 1886 en Chesterfield (Inglaterra) e finado o 8 de febreiro de 1975 en Great Missenden, foi un químico e profesor universitario inglés galardoado co Premio Nobel de Química do ano 1947.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Estudou química na Universidade de Manchester, e posteriormente foi profesor de química en diversas universidades, entre elas na Universidade de Oxford entre 1930 e 1954. Foi xefe do laboratorio Dyson Perrins durante este mesmo período.

En 1931 foi nomeado Cabaleiro do Imperio Británico polo rei Xurxo V e entre 1945 e 1950 foi presidente da Royal Society de Londres.

Robinson faleceu o 8 de febreiro de 1975 na súa residencia de Great Missenden, situada no condado de Buckinghamshire.

Investigacións científicas[editar | editar a fonte]

Iniciou as súas investigacións ao redor dos compostos orgánicos, especialmente no campo da bioxenética. Sintetizou os pigmentos vermello, azul e violeta das flores, que utilizou para a investigación xenética da coloración destas.

Foi codescubridor da síntese das hormonas sexuais hexestrol e estilbestrol, e contribuíu a sintetizar a penicilina durante a Segunda Guerra Mundial. Así mesmo fixo un importante descubrimento sobre os derivados da pirimidina e as súas relacións coa vitamina B.

En 1947 foi galardoado co Premio Nobel de Química pola súa investigación sobre produtos vexetais (antocianinos), especialmente os alcaloides. Tamén foi laureado da Medalla Faraday, a Medalla Davy en 1930 e da Medalla Royal en 1932.

Posteriormente axudou a aclarar a estrutura molecular de compostos, por exemplo: estricnina, a nicotina e a morfina, e contribuíu ao desenvolvemento de drogas contra a malaria. Un dos seus logros é a síntese da tropinona.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
James Batcheller Sumner,
John Howard Northrop e
Wendell Meredith Stanley
Premio Nobel de Química
Nobel prize medal.svg

1946
Sucesor:
Arne Wilhelm Kaurin Tiselius