Sin-Itiro Tomonaga

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
書.svg Esta páxina contén texto en xaponés.
Se o seu navegador non está axeitadamente configurado pode ver caracteres estraños.
Sin'ichirō Tomonaga

Shin'ichirō Tomonaga (朝永振一郎, ともなが しんいちろう; Tomonaga Shin'ichirō, en grafía inglesa, "Shin'itiro Tomonaga"), nado en 1906 e finado en 1979, foi un físico xaponés, obtivo o Premio Nobel de Física no 1965, xunto a Richard Feynman e Julian Schwinger, polo desenvolvemento dos principios básicos da electrodinámica cuántica.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Comezou as súas investigacións na EDC no ano 1941, ó chegar a ser profesor na que hoxe é Universidade de Tokio. A Segunda Guerra Mundial incidiu no seu illamento dos científicos máis sobresaíntes no tema, a pesares do que no 1943 completou e publicou as súas investigacións, que fixeron compatible a EDC e a Teoría da Relatividade Especial. No 1947, coincidindo coa publicación de resultados por Feynman e Schiwinger, os seus resultados chamaron a atención do mundo científico a nivel mundial, atopando consistencia entre as publicacións dos tres.

Foi Rector da súa Universidade do 1956 ó 1962, sendo nomeado despois presidente do Consello científico xaponés. Fixo campaña contra as armas nucleares e a favor do desenvolvemento pacífico da enerxía nuclear.

Bibliografía[editar | editar a fonte]

En inglés[editar | editar a fonte]

Silvan S. Schweber, QED and the Men Who Made It: Dyson, Feynman, Schwinger, and Tomonaga (1994), historia do desenvolvemento intelectual da Electrodinaica Cuántica (en inglés, Quantum Electro-Dynamics, QED).