República Serbia
| Република Српска (sr) | |||||
| Himno | Moja Republika | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Localización | |||||
| |||||
| Estado | Bosnia e Hercegovina | ||||
| Capital | Saraxevo Banja Luka | ||||
| Contén a división administrativa | Banja Luka Region (en) Bijeljina Region (en) Doboj Region (en) East Sarajevo Region (en) Prijedor Mesoregion (en) Trebinje Region (en) | ||||
| Poboación | |||||
| Poboación | 1.228.423 (2013) | ||||
| Lingua oficial | lingua serbia lingua bosníaca lingua croata | ||||
| Xeografía | |||||
| Superficie | 24.857 km² | ||||
| Altitude | 355 m | ||||
| Comparte fronteira con | |||||
| Datos históricos | |||||
| Precedido por | |||||
| Creación | 9 de xaneiro de 1992 | ||||
| Organización política | |||||
| • Presidência da República Sérvia (pt) | Željka Cvijanović (2018–2022) | ||||
| • Primeiro ministro | Radovan Višković (en) | ||||
| Órgano lexislativo | National Assembly of Republic of Srpska (en) | ||||
| PIB per cápita | 6.700.000.000 $ (2019) | ||||
| Moeda | Marco convertible | ||||
| Identificador descritivo | |||||
| Fuso horario | |||||
| ISO 3166-2 | BA-SRP | ||||
A República Serbia[1] (en adiante RS) (serbio: Република Српска) é unha das dúas entidades políticas que forman Bosnia e Hercegovina. A outra é a Federación de Bosnia e Hercegovina. Ten unha superficie de 24 811 km² e unha poboación de 1 490 993 habitantes, e o seu himno titúlase Moja Republika[2]
Nome
[editar | editar a fonte]A República Serbia é chamada de xeito común na prensa e medios oficiais Republika Srpska.[3] Segundo as regras das linguas eslavas, Srpska (ou sexa de Serbia), pode ser tanto un adxectivo como un nome propio. Por mor da posible confusión entre esta parte de Bosnia e Hercegovina e a República de Serbia (ou Serbia, país independente), en ocasións o nome Republika Srpska déixase sen traducir nos países non eslavos para evitar confusións.
Demografía
[editar | editar a fonte]A RS comprende o 48% da superficie do país, e ten aproximadamente o 34% da poboación. Estes datos como case todos os da antiga Iugoslavia son estimacións, xa que o derradeiro censo oficial tivo lugar en 1991[4]. O 88,4% da poboación é serbia, bosníacos 10,7% e croatas 0,9%. Durante as guerras dos Balcáns a rexión recibiu a refuxiados serbocroatas e serbobosnios doutras partes da antiga Iugoslavia.
Historia
[editar | editar a fonte]Trala independencia de Eslovenia e Croacia da antiga Iugoslavia o 24 de outubro de 1991, créase a Asemblea Serbobosníaca para defender os intereses serbobosnios dentro da antiga República Iugoslava de Bosnia e Hercegovina. Esta asemblea organizou un referendo para manterse unidos a Iugoslavia no caso de independencia de Bosnia e Hercegovina. O líder do principal partido serbiobosníaco Radovan Karadzic organizou as "Provincias Autónomas Serbias" e posteriormente declarou os territorios como República do Pobo Serbio de Bosnia e Hercegovina (Република српског народа Босне и Херцеговина). Isto foi declarado inconstitucional polo goberno de Saraxevo, que votou unha nova constitución secesionista de Iugoslavia (caso análogo á da República Krajina de Serbia en Croacia).
En marzo de 1992 proclámase a independencia de Bosnia e Hercegovina co desacordo dos serbobosníacos(un terzo da poboación). Como reacción a República Serbia de Bosnia e Hercegovina declarou a súa independencia o 7 de abril, e o 12 de agosto eliminaba a referencia a Bosnia e Hercegovina no nome quedando só en Republika Srpska. Forzas paramilitares serbias e o exército iugoslavo (JNA, mandado polos serbios pero non formado unicamente por serbios) intentaron impedir a secesión bosníaca.
De 1992 a 1995, é dicir, durante a guerra de Bosnia, os serbobosnios da República Serbia era un dos tres bandos enfrontados: os outros dous eran os bosníacos e os bosníacocroatas da República Croata de Herzeg-Bosnia. Durante a guerra e segundo o Tribunal Internacional para a Antiga Iugoslavia, os serbobosníacos abriron campos de concentración, levaron a cabo masacres masivos (ver masacre de Srebrenica) e actos de xenocidio e limpeza étnica da poboación non serbia.
Segundo o Acordo de Paz de Dayton, a República Serbia ficaría co 49% do territorio de Bosnia e Hercegovina e recoñeceríaselle o status de entidade propia en confederación coa Federación de Bosnia e Hercegovina para formar Bosnia e Hercegovina.
Por mor da guerra e dos desprazamentos forzosos de poboación, a transición á economía de mercado vese complicada. O Alto Representante para Bosnia e Hercegovina tivo que apartar dos seus cargos a moitos dirixentes serbiobosníacos acusados de corrupción ou de crimes de guerra. Debido ó referendo de Montenegro e a cada vez maior insatisfacción dos serbiobosníacos co goberno de Saraxevo, moitos queren convocar un referendo de seu, aínda que a comunidade internacional non acepta a lexitimidade dun referendo convocado por unha das entidades do Acordo de Dayton.
O 1 de xaneiro de 2006 a República Serbia deixou de xeito oficial de ter forzas armadas como reivindicación da OTAN para un acordo de cooperación con Bosnia e Hercegovina. Pese a que Saraxevo é a capital de iure da República Serbia, Banja Luka é a capital de facto, coa maioría das sedes do goberno rexional.
Notas e referencias
[editar | editar a fonte]- ↑ Nome en galego empregado, por exemplo, en publicacións do IGADI como Un estatuto final para Kosovo ou A Krajina e os que sentan na Haia.
- ↑ (en serbio) Srpska – Portal javne uprave Republike Srpske: Simboli at the Governament of Republika Srpska official website (consultado o 17 de maio de 2012).
- ↑ Por exemplo en: Galicia Hoxe (ed.). "A defensa de Karadzic negará a existencia do xenocidio de Srebrenica". Arquivado dende o orixinal o 24 de setembro de 2015. Consultado o 25 de novembro de 2014.
- ↑ "Datos do censo". Arquivado dende o orixinal o 30 de xuño de 2013. Consultado o 30 de xuño de 2013.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]| Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: República Serbia |
Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- Páxina web oficial do gobernoArquivado 21 de xaneiro de 2013 en Wayback Machine.
