Ketuanan Melayu (literalmente "supremacía malaia") é un concepto político que resalta a preeminencia malaia na actual Malaisia. Os malaios reclaman unha posición especial e dereitos especiais debido ao seu "longa presenza" nas terras que compoñen a actual Malaisia e polo feito de que o actual estado malaio evolucionou a partir dunha organización política malaia.[1][2] A institución política máis antiga de Malaisia é o sistema de gobernantes malaios dos nove estados malaios. As autoridades coloniais británicas transformaron o sistema e convertérono primeiro nun sistema de goberno indirecto, e despois en 1948, utilizando esta institución de base cultural, incorporaron a monarquía malaia nos planos da Federación Malaia.[3]
O termo Tanah Melayu, que significa literalmente "patria malaia", asume a propiedade dos estados malaios. Neste sistema, o goberno colonial reforzou o etnonacionalismo malaio, a etnia e cultura malaia e a soberanía malaia no novo estado-nación. Aínda que outras culturas seguirían florecendo, a identidade da comunidade política emerxente debía ser moldeada pola cultura política "histórica" do seu grupo étnico malaio dominante.[4] Os inmigrantes chineses e indios que forman unha minoría significativa en Malaisia, considéranse obrigados cos malaios por concederlles a cidadanía a cambio de privilexios especiais, segundo o estabelecido no artigo 153 da Constitución de Malaisia. Este acordo de contrapartida denomínase normalmente contrato social de Malaisia. O concepto de Ketuanan Melayu adoita ser citado polos políticos, especialmente os da Organización Nacional de Malaios Unidos (UMNO).
Musa, M. Bakri (1999). The Malay Dilemma Revisited. Merantau Publishers. ISBN1-58348-367-5.
Noor, Farish A. (2005). From Majapahit to Putrajaya: Searching for Another Malaysia. Silver Fish Books. ISBN983-3221-05-X.
Ongkili, James P. (1985). Nation-building in Malaysia 1946–1974. Oxford University Press. ISBN0-19-582681-7.
Putra, Tunku Abdul Rahman (1986). Political Awakening. Pelanduk Publications. ISBN967-978-136-4.
Rashid, Rehman (1993). A Malaysian Journey. Self-published. ISBN983-99819-1-9.
Roff, W.R. (1974). The Origins of Malay Nationalism. Penerbit Universiti Malaya. No ISBN available.
Sopiee, Mohamed Noordin (1976). From Malayan Union to Singapore Separation: Political Unification in the Malaysia Region 1945 – 65. Penerbit Universiti Malaya. No ISBN available.
Federal Territory MCA Liaison Committee (Ed.), Malaysian Chinese. Eastern Universities Press. No ISBN available.
Trinidade, F.A. & Lee, H.P. (eds., 1986). The Constitution of Malaysia: Further Perspectives and Developments. Penerbit Fajar Bakti. ISBN967-65-0030-5.
Von Vorys, Karl (1975). Democracy without Consensus: Communalism and Political Stability in Malaysia. Princeton University Press. ISBN0-691-07571-9.
Ye, Lin-Sheng (2003). The Chinese Dilemma. East West Publishing. ISBN0-9751646-1-9.
Nota: As formas de nacionalismo baseado principalmente no grupo étnico están recollidos enriba. Isto non implica que tódolos nacionalistas do grupo étnico subscriban esa forma de nacionalismo étnico.