O nacionalismo bretón (en bretón:roadelouriezh brezhoneg) é un movemento nacionalista que defende o recoñecemento dos bretóns como unha nación e procura unha maior autonomía, ou mesmo a independencia da Bretaña. Existe un gran número de asociacións que defenden a cultura e a lingua bretoas sen adherirse ó nacionalismo bretón.
Todo indica que o "nacionalismo bretón", ou mellor nomeado "movemento político bretón", diferénciase tamén bastante claramente dos nacionalismos do País de Gales ou do País Vasco, por exemplo:
Divídese entre autonomistas, maioritarios (UDB, cualificado de partido "rexionalista" polos analistas electorais parisienses), e independentistas.
Ten un apoio electoral escaso que non pasa do 5% dos votos; UDB recolleu un 1,54% dos votos nas eleccións de 2002.
Non se define como nacionalista, agás cando é independentista.
Os autonomistas son sobre todo membros da UDB, o único partido que ten cargos electos na rexión, pero cómpre mencionar tamén a algúns grupos con menor apoio electoral, como o Partido Bretón, así como distintos grupos que decláranse federalistas, ou incluso círculos anarquistas, como Treger Disuj.
A Unión Democrática Bretoa é o partido rexionalista máis importante, con varios centenares de membros, mais só cun 5% dos votos nas eleccións locais. Ten unha sesentena de cargos electos municipais en listas de unións da esquerda, cun alcalde, e sobre todo dende 2004, 3 conselleiros rexionais grazas a unha alianza cos Verdes.
Un partido nacionalista, demócrata e reformista, apareceu en 2002 e reuniu arredor de 250 persoas baixo o nome de Partido Bretón así como uns cincuenta deles e antigos cargos electos reuníronse na Askol.
Os partidos franceses ou membros individuais deles, manteñen posicións rexionalistas non nacionalistas como as do líder do Partido Socialista na Bretaña ou tamén Christian Troadec, alcalde de Carhaix (cidade principal do centro da Bretaña), co Appel de Carhaix.
Na estrema esquerda atópase Emgann, do cal algúns militantes estiveron implicados no suceso de Plévin.
Á estrema dereita, Adsav, creado en 2000, partido moi minoritario de Padrig Montauzier que reivindica defender o auténtico nacionalismo bretón.
Nos anos noventa, emerxeu o sindicato estudantil nacionalista Dazont, que se converteu a mediados da década o primeiro sindicato estudantil da Bretaña pero que se afundiu a finais da década. Creouse o sindicato nacionalista bretón Sindikad Labourerien Breizh que pretende ocupar o espazo do sindicato Dazont e que obtivo en xaneiro de 2006 tres membros electos na Universidade da Alta Bretaña Rennes II.
Vers une Bretagne organisée. Enquête sur les libertés régionales et la formation d'États provinciaux en Bretagne. Discussions et conclusions. París, Nouvelle Librairie Nationale - 1911. Comte de Lantivy-Trédion
Le mouvement breton. Automatisme et fédéralisme. Carhaix, Éd. 'Armoricai, sans date (1937). de René Barbin
Histoire de Bretagne -. 1947-1966. Chanoine Henri Poisson.
La Bretagne écartelée. Essai pour servir à l'histoire de dix ans. 1938-1948 -. Nouvelles éditions latines. 1962. de Yann Fouéré.
Le breton, langue celtique -. Nature et Bretagne. 1976 de Yann Brekilien
Breizh hiziv -. Anthologie de la chanson en Bretagne. P.J Oswald. 1976 de Philippe Durand.
Aux origines du nationalisme breton -. Union Générale d'Editions. 1977. Bernard Tanguy. Tome I: Le renouveau des études bretonnes au s -XIX; Tome II: Essai sur l'histoire de la langue bretonne par Hersart de La Villermarqué suivi de Notes et éclaircissements
Histoire résumée du mouvement breton-. Nature et Bretagne. 1977. de Yann Fouéré.
Nous ne savions que le breton et il fallait parler français -. Mémoire d'un paysan du Léon. Breizh hor bro. 1978. de Fanch Elegoët.
La Bretagne, Problèmes du régionalisme en France, Cornelsen-Velhagen & Klasing , Berlin 1979.
Le breton, la jeunesse d'une vieille langue -. Presses Populaires de Bretagne. 1980. Fanch Morvannou.
Chantres de toutes les Bretagnes. 20 ans de la chanson bretonne -. Edition Jean Picollec. 1981
La Bretagne sous le gouvernement de Vichy -. Edition France-Empire. 1982. de Hervé Le Boterf.
1532-1790. Les dessous de l'union de la Bretagne à la France. Edition France-Empire. 1986. De Michel de Mauny.
Le Crapouillot. Magazine non conformiste. (Nouvelle Série, n° 94): Les Bretons. Avant-propos de Yannick Bourdoiseau. Paris, Société Parisienne d'Editions Associées, juin 1987. Histoire secrète (et controversée) des Bretons. Mesdames de la flibuste. Les Bretons dans la guerre. La Mort tragique de l'abbé Perrot. Mœurs en paix, langue bretonne. Articles d'Armel de Wismes, Hervé Le Boterf, Romi, Jean Le Goffic etc.
Edité à compte d'auteur: Vers la renaissance de l'État breton. de Hervé Le Bévillon. 2003.
* La question bretonne enquête sur les mouvements politiques bretons. (avec Erwan Chartier et Ronan Larvor). An Here, 2002. Les auteurs, journalistes, on rencontré plus d’une cinquantaine de militants bretons, de l’extrême gauche à l’extrême droite, mettant en lumière leurs revendications et leurs parcours politiques ou personnels. illustré par Malo Louarn.
La France éclatée. Erwan Chartier. Coop Breizh. 2002. Régionalisme, autonomisme, indépendantisme. illustré par Malo Louarn.
En prison pour la libération de la Bretagne. En prison pour le FLB Nouvelles Éditions Latines, (Les Cahiers de l'Avenir de la Bretagne; 3), 1977. de Yann Fouéré.
Histoire résumée du mouvement breton, du s -XIX à nos jours (1800-1976). Quimper: Éditions Nature et Bretagne, (Les Cahiers de l'Avenir de la Bretagne; 4), 1977. Yann Fouéré. ISBN 2-85257-027-0.
Réquisitoire contre le F.L.B.: attentat de Versailles, Cour de sûreté de l'État, audience du 30 novembre 1978. Texte du réquisitoire prononcé contre les auteurs de l'attentat. Cour de Sûreté de l'État, Imprimerie Administrative, 1979. de Raoul Béteille.
La révolte des régions d'Europe occidentale de 1916 à nos jours, de Christian Gras, éd. PUF 1982
Bretagne 79: des années de poudre. Ed. Egina, Carhaix, 1989. 143 ouvrage collectif édité écrit sous le pseudo de Marie-Pierre Bonnet.
Le Front de Libération de la Bretagne dans les années 1966-1985: la tentation de la lutte clandestine au sein du mouvement breton. Mémoire d'études Sciences politiques de Rennes. Erwan Chartier1994.
Nota: As formas de nacionalismo baseado principalmente no grupo étnico están recollidos enriba. Isto non implica que tódolos nacionalistas do grupo étnico subscriban esa forma de nacionalismo étnico.