Lingua serbia

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Serbio
српски srpski
Pronuncia: sr̩̂pskiː
Falado en: Serbia, Croacia, Bosnia e Herzegovina, Montenegro e rexións veciñas.
Rexións: Europa
Total de falantes: 8,7 (2007)[1]
Familia: Indoeuropea
 Baltoeslavo
  Eslavo
   Eslavo meridional
    Occidental[2]
     Serbocroata[3]
      Shtokavio
       Neo-Shtokavio
        Herzegovino occidental
         Serbio
Escrita: Alfabeto latino e cirílico. Braille iugoslavo.
Estatuto oficial
Lingua oficial de: Serbia Serbia
Bosnia e Hercegovina Bosnia e Hercegovina
Regulado por: Consello de estandarización da lingua serbia
Códigos de lingua
ISO 639-1: sr
ISO 639-2: srp
ISO 639-3: srp
Idioma serbio dentro del grupo serbo croata.png

O serbio[4] (en serbio: српски, srpski), é unha variedade estandarizada do serbocroata[5][6][7] empregada pola etnia serbia de Serbia, Montenegro,[8] e Bosnia e Herzegovina. Ademais, é unha lingua minoritaria recoñecida en Croacia, Macedonia, Romanía, Hungría, Eslovaquia, República Checa, Albania e Grecia.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 6,62 millóns en Serbia sen Kosovo (88% da poboación), 1,49 millóns en Bosnia (37,1%), 400.000 en Montenegro (60%), 133.000 en Kosovo, 45.000 in Croacia e 36.000 in Macedonia. Encyclopedia of Language and Linguistics, 2nd ed.
  2. Ethnologue.com
  3. "Serbo-Croatian". Ethnologue.com. Consultado o 24 de abril de 2010. 
  4. Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para serbio.
  5. David Dalby, Linguasphere (1999/2000, Linguasphere Observatory), pg. 445, 53-AAA-g, "Srpski+Hrvatski, Serbo-Croatian".
  6. Benjamin W. Fortson IV, Indo-European Language and Culture: An Introduction, 2nd ed. (2010, Blackwell), pg. 431, "Because of their mutual intelligibility, Serbian, Croatian, and Bosnian are usually thought of as constituting one language called Serbo-Croatian."
  7. Václav Blažek, "On the Internal Classification of Indo-European Languages: Survey" retrieved 20 Oct 2010, pp. 15-16.
  8. Montenegro Census 2011 data, Montstat, http://www.monstat.org/userfiles/file/popis2011/saopstenje/saopstenje(1).pdf

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

  • Greenberg, Robert David (2004). Language and identity in the Balkans: Serbo-Croatian and its disintegration. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-925815-4. 
  • Gröschel, Bernhard (2003). "Postjugoslavische Amtssprachenregelungen - Soziolinguistische Argumente gegen die Einheitlichkeit des Serbokroatischen?" [Post-Yugoslav Official Languages Regulations – Sociolinguistic Arguments Against Consistency of Serbo-Croatian?]. Srpski jezik (en German) 8 (1-2): 135–196. ISSN 0354-9259.  Ligazón externa en |xornal= (Axuda)