Gran Premio do Reino Unido de 1998

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura
Flag of the United Kingdom.svg Gran Premio de Reino Unido de 1998
Detalles da carreira
Carreira 9 de 16 no Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1998.
Trazado do circuíto de Silverstone de 1997
Trazado do circuíto de Silverstone de 1997
Data 12 de xullo de 1998
Nome oficial LI British Grand Prix
Localización Circuíto de Silverstone, Silverstone, Reino Unido
Percorrido Percorrido permanente de carreira
5´140 km
Distancia 60 voltas, 308´400 km
ClimaChuvia, pista mollada
Pole position
Piloto Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Tempo 1:23.271
Volta rápida
Piloto Alemaña Michael Schumacher Ferrari
Tempo 1:35.704 na volta 12
Podio
Primeiro Alemaña Michael Schumacher Ferrari
Segundo Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes
Terceiro Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari


O Gran Premio do Reino Unido de 1998 (oficialmente o LI RAC British Grand Prix) foi unha carreira de motor de Fórmula 1 celebrada o 12 de xullo de 1998 no Circuíto de Silverstone, Silverstone, Northamptonshire, Inglaterra. Foi a novena rolda da tempada de Fórmula Un de 1998. A carreira de 60 voltas gañouna Michael Schumacher pilotando un Ferrari tras comezar desde a segunda posición. Mika Häkkinen, que comezou desde a pole position, terminou segundo con Eddie Irvine terceiro no outro Ferrari. A vitoria de Schumacher foi a cuarta da tempada, e a súa terceira vitoria consecutiva logo de gañar no Canadá e no Gran Premio de Francia, pero foi baixo circunstancias controvertidas, evitou un stop-and-go ao ingresar no pit lane para facelo na última volta, cruzando a liña de chegada no pit lane para gañar a carreira antes de chegar ao seu box, aínda que a penalozacoón foi posteriormente rescindida.

Informe[editar | editar a fonte]

Clasificación[editar | editar a fonte]

Mika Häkkinen logoru a pole por case medio segundo sobre o seu rival Michael Schumacher. Jacques Villeneuve tomou a terceira posición, mentres que o compañeiro de equipo de Häkkinen, David Coulthard, clasificouse na cuarta posición. A Ralf Schumacher e Olivier Panis elimináronlles os tempos porque non puideron saír dos seus coches o suficientemente rápido durante un simulacro de seguridade da FIA, para practicar a evacuación da cabina en caso de incendio. Ralf Schumacher trompeou e calou o motor no inicio da clasificación e cualificou no coche de reposto, que estaba preparado para o seu compañeiro de equipo, Damon Hill.

Carreira[editar | editar a fonte]

A choiva caeu durante a mañá antes da carreira. Aínda que a choiva parou antes do inicio, houbo unha mestura de zonas húmidas e secas no circuíto e, como resultado, todos menos dous coches comezaron con pneumáticos de composto intermedios. Os dous Stewart-Fords decidiron comezar con pneumáticos de seco.[1] A primeira retirada chegou logo de 13 voltas, cando Damon Hill perdeu o control na pista húmida mentres loitaba con Villeneuve polo sétimo lugar. Tras 16 voltas, comezou a chover novamente, e moitos pilotos montaron o pneumático de chuvia. Johnny Herbert trompeou e regresou á pista, pero danou o seu coche e retirouse ao chegar aos boxes.

David Coulthard retirándose da carreira

David Coulthard, con intermedios, trompeou na volta 38 mentres pasaba a un dobrado. Jarno Trulli trompeou na mesma volta que Coulthard cando Barrichello trompeou e bateu contra o muro no Club na volta 40. O seu compañeiro de equipo de McLaren Mercedes Mika Häkkinen construíu unha vantaxe de 49 segundos sobre o segundo piloto, Michael Schumacher cando catro voltas despois saíuse do circuíto, fixo un trompo completo de 360º antes de continuar. O incidente danou o alerón dianteiro do seu coche e custoulle 10 segundos de ventaxe pero logo de varias voltas de empeoramento das condicións climatolóxicas, saíu o coche de seguridade que desacelerou os coches e eliminou por completo a vantaxe de Häkkinen sobre Schumacher.[2]

A carreira reiniciouse na volta 50 e só pasaron dúas voltas antes de que Häkkinen cometese outro erro, o que puxo a Schumacher á cabeza. O alemán rapidamente distanciose do seu rival, que agora estaba cuidaba o seu McLaren.

No entanto, dúas voltas antes do final, Schumacher recibiu unha penalización de stop & go por pasar Giancarlo Fisichella[3] co coche de seguridade na pista na volta 43. Tiña que entrar aos pits dentro de tres voltas para cumprir a súa penalización, o que fixo entrando no pit lane na última volta da carreira, pero ao facelo cruzou a liña de meta, que se estende ao longo do pit lane, antes de chegar ao seu boxs e gañou a carreira sen cumprir a penalización. O seu equipo argumentou que a penalización debería emitirse no prazo de 25 minutos logo do incidente, pero que foron informados logo de 31 minutos. Tamén argumentaron que a notificación manuscrita non estaba clara en canto a que penalización se emitiu realmente: un stop-and-go ou unha suma de 10 segundos ao tempo de carreira de Schumacher. Os comisarios entón decidiron aplicar a adición de 10 segundos despois da carreira. Con todo, a penalización de tempo adicional só se pode empregar para castigar unha infracción nas últimas 12 voltas dun Gran Premio, polo que non se aplicou aquí. Os comisarios eventualmente cancelaron a penalización por completo.[4] Presentouse unha protesta por parte de McLaren e Mercedes, que se sentían enganados por Ferrari por non ter Schumacher que cumprir a penalización, pero esta foi rexeitado pola FIA. Como resultado, os tres comisarios entregaron as súas licenzas nunha reunión extraordinaria do Consello Mundial da FIA.[5]

Clasificación[editar | editar a fonte]

Cualificación[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Volta Diferenza
1 8 Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:23.271
2 3 Alemaña Michael Schumacher Ferrari 1:23.720 +0.449
3 1 Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 1:24.102 +0.831
4 7 Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes 1:24.310 +1.039
5 4 Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari 1:24.436 +1.165
6 2 Alemaña Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 1:24.442 +1.171
7 9 Flag of the United Kingdom.svg Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 1:24.542 +1.271
8 14 Francia Jean Alesi Sauber-Petronas 1:25.081 +1.810
9 15 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Sauber-Petronas 1:25.084 +1.813
10 5 Italia Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 1:25.654 +2.383
11 6 Austria Alexander Wurz Benetton-Playlife 1:25.760 +2.489
12 16 Flag of Brazil.svg Pedro Diniz Arrows 1:26.376 +3.105
13 17 Finlandia Mika Salo Arrows 1:26.487 +3.216
14 12 Italia Jarno Trulli Prost-Peugeot 1:26.808 +3.537
15 19 Flag of the Netherlands.svg Jos Verstappen Stewart-Ford 1:26.948 +3.677
16 18 Flag of Brazil.svg Rubens Barrichello Stewart-Ford 1:26.990 +3.719
17 21 Xapón Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 1:27.061 +3.790
18 23 Flag of Argentina.svg Esteban Tuero Minardi-Ford 1:28.051 +4.780
19 22 Xapón Shinji Nakano Minardi-Ford 1:28.123 +4.852
20 20 Flag of Brazil.svg Ricardo Rosset Tyrrell-Ford 1:28.608 +5.337
21 10 Alemaña Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda Sen tempo[6]
22 11 Francia Olivier Panis Prost-Peugeot Sen tempo[6]

Carreira[editar | editar a fonte]

Pos Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos
1 3 Alemaña Michael Schumacher Ferrari 60 1:47:02.450 2 10
2 8 Finlandia Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 60 +22.465 1 6
3 4 Flag of the United Kingdom.svg Eddie Irvine Ferrari 60 +29.199 5 4
4 6 Austria Alexander Wurz Benetton-Playlife 59 +1 volta 11 3
5 5 Italia Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 59 +1 volta 10 2
6 10 Alemaña Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda 59 +1 volta 21 1
7 1 Flag of Canada.svg Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 59 +1 volta 3
8 22 Xapón Shinji Nakano Minardi-Ford 58 +2 voltas 19
9 21 Xapón Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 56 +4 voltas 17
Ret 14 Francia Jean Alesi Sauber-Petronas 53 Eléctrico 8
Ret 16 Flag of Brazil.svg Pedro Diniz Arrows 45 Trompo 12
Ret 11 Francia Olivier Panis Prost-Peugeot 40 Trompo 22
Ret 18 Brasil Rubens Barrichello Stewart-Ford 39 Accidente 16
Ret 19 Flag of the Netherlands.svg Jos Verstappen Stewart-Ford 38 Motor 15
Ret 7 Flag of the United Kingdom.svg David Coulthard McLaren-Mercedes 37 Trompo 4
Ret 12 Italia Jarno Trulli Prost-Peugeot 37 Trompo 14
Ret 20 Flag of Brazil.svg Ricardo Rosset Tyrrell-Ford 29 Trompo 20
Ret 23 Flag of Argentina.svg Esteban Tuero Minardi-Ford 29 Trompo 18
Ret 15 Flag of the United Kingdom.svg Johnny Herbert Sauber-Petronas 27 Trompo 9
Ret 17 Finlandia Mika Salo Arrows 27 Trompo 13
Ret 2 Alemaña Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 15 Trompo 6
Ret 9 Flag of the United Kingdom.svg Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 13 Trompo 7
fonte:[7]

Posicións logo da carreira[editar | editar a fonte]

  • Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos na clasificación.


Carreira anterior:
Gran Premio de Francia de 1998
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA
Temporada 1998
Carreira seguinte:
Gran Premio de Austria de 1998
Carreira anterior:
Gran Premio do Reino Unido de 1997
Gran Premio do Reino Unido Carreira seguinte:
Gran Premio do Reino Unido de 1999

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Autosport.com: British Grand Prix Review
  2. BBC News:Schumacher wins British GP
  3. Lindsay, Alasdair. "Classic British Grand Prix: 1998". The Checkered Flag. Consultado o 10 de xullo 2018. 
  4. "Scandal at Silverstone"
  5. "...but the stewards get the axe"
  6. 6,0 6,1 Os tempos de clasificación de Ralf Schumacher e Olivier Panis foron eliminados porque fallaron nun simulacro de seguridade da FIA.
  7. "1998 British Grand Prix". formula1.com. Arquivado dende o orixinal o 5 de decembro de 2014. Consultado o 24 de decembro de 2015. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Coordenadas: 52°4′43″N 1°1′1″O / 52.07861, -1.01694