Denny Hulme

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Denny Hulme
HulmeDenis196508.jpg
Carreira na Fórmula 1
Nacionalidade Nova Zelandia Nova Zelandia
Anos en activo 1965 - 1974
Escudería(s) Brabham, McLaren
Grandes Premios disputados 112
Campionatos 1 (1967)
Vitorias 6
Podios 33
Pole positions 1
Voltas rápidas 9
Primeiro GP Gran Premio de Mónaco de 1965
Primeira vitoria Gran Premio de Mónaco de 1967
Derradeira vitoria Gran Premio da Arxentina de 1974
Derradeiro GP Gran Premio dos Estados Unidos de 1974

Denis Clive "Denny" Hulme, OBE, nado o 18 de xuño de 1936 e finado o 4 de outubro de 1992, foi un piloto de Fórmula Un de Nova Zelandia, Campión do Mundo co equipo Brabham en 1967.

Entre o seu debut en Mónaco en 1965 e a súa última carreira no Gran Premio dos Estados Unidos de 1974, comezou 112 Grandes Premios, logrando oito vitorias e 33 podios. Tamén terminou terceiro na posición xeral en 1968 e 1972.[1]

Hulme demostrou versatilidade dominando a Canadian-American Challenge Cup (Can-Am) no Grupo 7 sports cars. Como membro do equipo McLaren que gañou cinco títulos consecutivos entre 1967 e 1971, gañou o campionato individual de pilotos dúas veces e foi subcampión noutras catro ocasións.[1]

Logo da súa estancia na Fórmula Un con Brabham, Hulme correu para McLaren en varios formatos -Formula 1, Can-Am, e nas 500 Millas de Indianápolis. Hulme retirouse da Fórmula Un ao final da tempada de 1974, pero continuou correndo nas Australian Touring Cars.

Hulme foi alcumado 'The Bear' ("o oso"), debido á súa "natureza agresiva" e "rasgos duros". Con todo, tamén era "sensible (...) incapaz de expresar os seus sentimentos, agás nun coche de competición."[2]

Durante a súa carreira, Hulme pilotou os coches máis potentes da súa época. Correu en F1, F2, Indycars, Berlinas/Turismos, CanAm e carreiras de resistencia, todo durante a mesma tempada. Logo de retirarse da F1, ata pilotou en carreiras de camións.

Hulme morreu dun ataque ao corazón mentres conducía un BMW M3 durante a Bathurst 1000 en Australia, converteuse no sétimo excampión da Fórmula Un en morrer, e o primeiro en morrer dee causas naturais (logo de tres accidentes nas carreiras, dous accidentes na vía pública e un accidente cunha aeronave).

Inicios da carreira profesional[editar | editar a fonte]

Naceu e criouse nunha granxa de tabaco pertencente aos seus pais en Motueka na Illa Sur de Nova Zelandia. O seu pai Clive Hulme foi galardoado coa Cruz da Vitoria, polos seus méritos na batalla de Creta en 1941.

Denny Hulme deixou a escola e púxose a traballar nun garaxe. Gañou o diñeiro suficiente para comprar un MG TF, para entrar rapidamente nas carreiras de montaña. Logo dun impresionante progreso comprou un Cooper-Climax, para posteriormente, ser elixido como piloto de Nova Zelandia para Europa. Unha vez alí, traballou como mecánico no garaxe de Jack Brabham en Chessington e empezou a achandar o seu camiño no seu camiño do automobilismo.

En 1961 presentouse en Le Mans co equipo Abarth, antes Ken Tyrrell invitara ao simpático (pero ás veces áspero) Neocelandes para competir no seu equipo de Fórmula 2. Logo de varias actuacións impresionantes, o seu antigo xefe Jack Brabham, chamou a Hulme para unirse ao equipo de F2 da lenda australiana. A parella dominou o campionato dese ano, acadando un dobrete no Campionato de Europa.

Carreira na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

1965-1966[editar | editar a fonte]

Logo de facer numerosas aparicións en carreiras no validas para o campionato con Brabham, finalmente Denny recibiu a chamada que esperaba, facendo o seu debut no Campionato Mundial en 1965 en Mónaco. Máis tarde ese ano, gañou os seus primeiros puntos, pola cuarta posición no inmenso Circuíto de Charade en Francia.

1966 foi a primeira tempada completa Hulme na Fórmula Un. Logo da saída de Dan Gurney, converteuse no número dous de Brabham detrás do mesmisimo Jack Brabham. Acabando cuarto ese ano. Un terceiro lugar en Reims en Francia, un segundo por detrás de Brabham en Brands Hatch, e a volta máis rápida en Zandvoort, antes de que os problemas de acendido o fixeran abandonar a carreira.

1967[editar | editar a fonte]

O Campionato de 1967 foi esencialmente un asunto interno a maior parte do ano para o equipo Brabham, aínda que o novo Lotus 49 deu Jim Clark e Graham Hill a oportunidade de volver a gañar. Con todo, dúas vitorias nas 11 carreiras do Campionato, en Monte Carlo e Nürburgring (o "Inferno Verde"), e unha serie de podios, deron vantaxe a Hulme. Gañou o campionato por cinco puntos a Brabham, e outros cinco a Jim Clark. Hulme foi o primeiro (e ata a data, o único) Campión do Mundo de Fórmula Un de Nova Zelandia.

1968-1974[editar | editar a fonte]

USGP 1968 en Watkins Glen Foto por Bob Sanderson.

En 1968 fichou polo equipo McLaren, propiedade do seu compatriota Bruce McLaren. A carreira de Suráfrica, que se celebrou no lendario circuíto de Kyalami, foi difícil para o equipo. A pesar de ter que usar os vellos motores BRM V12 nun vello chasis M5A, Denny acadou o quinto posto.

Na carreira española no Jarama, Hulme rematou segundo, e acadou dúas vitorias máis ese ano en Monza e en Canadá, deixándoo cunha remota posibilidade de reter a coroa do Campionato contra Graham Hill e o mozo Jackie Stewart.

A carreira de Cidade de México, determinou o campión dese ano, pero por desgraza para Denny un fallo na suspensión do seu McLaren fixoo abandonar.

1969 foi un desastre para Hulme: a versión revisada do chasis M7A tivo problemas de fiabilidade, e Hulme só logrou 20 puntos, logrando unha vitoria, ironicamente, á luz dos acontecementos da tempada anterior, na carreira final en México. Hulme terminou a tempada en sexta posición na clasificación de pilotos.

1970 trouxo unha nova década, pero a sorte de Hulme non cambiou. O xefe do equipo e gran amigo Bruce McLaren morreu, mentres probaba o McLaren M8D para a CanAm, o que afectou a Denny. Tivo outro problema ese mesmo ano, cando sufriu queimaduras nas mans cun lume de metanol durante a práctica das 500 millas de Indianápolis. Como resultado, perdeuse o Gran Premio de Holanda en 1970. Sen inmutarse, logrou un cuarto lugar no campionato con 27 puntos.

En 1971 o equipo McLaren estaban en desorde. Hulme acadou as volta rápida no Canadá e os Estados Unidos ese ano, pero os resultados eran difíciles de conseguir. Denny terminou noveno na clasificación de 1971.

En 1972 xunto co seu bo amigo Peter Revson, Denny volveu á senda do triunfo logrando a vitoria en Suráfrica, e uns poucos podios noutras carreiras, terminando en 1972 no terceiro lugar con 39 puntos.

Sorprendentemente, Hulme só anotou unha pole position na súa carreira na F1, en 1973 en Kyalami. Con todo, Hulme foi eclipsado polo seu amigo e compañeiro de equipo Peter Revson en 1973, e terminou sexto a 12 puntos do seu compañeiro.

El e Revson construíron unha gran amizade e camaradería na F1 e tamén competiron xuntos na serie Can-Am. Cando Revson deixou McLaren a finais de 1973 para unirse á Shadow, Hulme quedou decepcionado.

Logo do Gran Premio de Brasil no que Denny finalizou en duodécima posición, comezaron as probas en Kyalami. Revson perdeu o control do seu coche, batendo de fronte contra as barreiras. Hulme tratou en balde de salvar a vida do seu amigo, pero foi en balde. Despois do accidente Hulme anunciou a súa despedida. Con todo, aparte de gañar a carreira arxentina e quedar segundo en Austria, non fixo unha gran tempada, e retirouse dignamente ao final do ano.

Rexistro de carreiras[editar | editar a fonte]

Traxectoria profesional[editar | editar a fonte]

Tempada Series Pos. Coche Equipo
1960 Campionato A.N.P.E.C./Auto Italiana d’Europe [3] Envoy-Ford
Cooper-BMC T52
Envoy Racing Team
New Zealand International Grand Prix Team
Formula 2 Drivers & Constructors Championship [4] NC Cooper-Ford T45 New Zealand International Grand Prix Team
B.R.S.C.C. John Davy Championship [4] NC Cooper-BMC T52 Ken Tyrrell
1961 New Zealand Gold Star Championship [4] Cooper-Climax T51 Yeoman Credit Team
1962 John Davy Championship[5] Cooper-Ford T56
Brabham-Ford BT2
New Zealand Grand Prix Racing Team
Brabham Racing
B.A.R.C. Championship [5] NC Cooper-Ford T56 New Zealand Grand Prix Racing Team
B.R.S.C.C. Championship[5] NC Cooper-Ford T56
Brabham-Ford BT2
New Zealand Grand Prix Racing Team
Brabham Racing
1963 B.A.R.C. Express & Star British Championship[6] Brabham-Ford BT6 Brabham Racing Organisation
Championnat de France[7] NC Brabham-Ford BT6 Brabham Racing Organisation
European Touring Car Challenge[8] NC Jaguar 3.8 Mk II Tommy Atkins
British Saloon Car Championship[4][9] NC Ford Galaxie Alan Brown Racing Ltd
1964 Grote Prijs van Limborg[10] Brabham-Cosworth BT10 Brabham Racing Developments
FFSA Trophées de France[11] Brabham-Cosworth BT10 Brabham Racing Organisation
Tasman Cup Series[12][13] Brabham-Climax BT4 Brabham Racing Organisation
Ecurie Vitesse
Autocar British Formula Two Championship[14] Brabham-Cosworth BT10 Brabham Racing Developments
Australian Formula One Championship[15] NC Brabham-Climax BT4 Ecurie Vitesse
European Touring Car Challenge[16][17] NC Ford Galaxie Alan Brown Racing Ltd
British Saloon Car Championship[18][19] NC Ford Galaxie
Austin Mini Cooper S
Alan Brown Racing Ltd
Don Moore
Deutsche Rundstrecken-Meisterschaft für Grand-Tourisme-Wagen[20] 13º Honda S600 Jack Brabham
1965 Spring Trophy[21] Brabham-Cosworth BT16 Brabham Racing Developments
Trophées de France[22] Brabham-Cosworth BT16 Brabham Racing Organisation
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA[4][23] 11º Brabham-Climax BT7
Brabham-Climax BT11
Brabham Racing Organisation
British Sports Car Championship[24] NC Brabham-Climax BT8 Sidney Taylor Racing
1966 Trophées de France[25][26] Brabham-Honda BT18 Brabham Racing Organisation
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA[4][27] Brabham-Climax BT22
Brabham-Repco BT20
Brabham Racing Organisation
Canadian-American Challenge Cup[4] NC Lola-Chevrolet T70 Sidney Taylor Racing
British Sports Car Championship[24] NC Lola-Chevrolet T70 Sidney Taylor Racing
1967 Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA [4][28] Brabham-Repco BT20
Brabham-Repco BT19
Brabham-Repco BT24
Brabham Racing Organisation
Canadian-American Challenge Cup[29][30] McLaren-Chevrolet M6A Bruce McLaren Motor Racing
Spring Cup[31] Brabham-Repco BT20 Brabham Racing Organisation
Tasman Cup Series[32][33] Brabham-Climax BT22
Brabham-Climax BT7A
Brabham Racing Organisation
USAC National Championship[34][35] 13º Eagle-Ford 67 Yunick
British Sports Car Championship[24] NC Ford GT40 Sidney Taylor Racing
1968 Canadian-American Challenge Cup[36][37] McLaren-Chevrolet M8A Bruce McLaren Motor Racing
BRDC International Trophy [38] McLaren-Cosworth M7A Bruce McLaren Motor Racing
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA [4][39] McLaren-BRM M5A
McLaren-Cosworth M7A
Bruce McLaren Motor Racing
Tasman Cup Series[40][41] Brabham-Ford BT23 Racing Team S.A.
USAC National Championship[42][43] 24º Eagle-Ford 68 All American Racers
British Sports Car Championship[24][44] NC Lola-Chevrolet T70 Mk.3 GT Sidney Taylor Racing
1969 Canadian-American Challenge Cup[45][46] McLaren-Chevrolet M8B McLaren Cars Ltd
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA [4][47] McLaren-Cosworth M7A Bruce McLaren Motor Racing
USAC National Championship[48][49] NC Eagle-Ford 69 Olsonite
RAC British Sports Car Championship[24][50] NC Lola-Chevrolet T70 Mk.3B GT Sidney Taylor Racing
1970 Canadian-American Challenge Cup[51][52] McLaren-Chevrolet M8D Bruce McLaren Motor Racing
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA [4][53] McLaren-Cosworth M14A Bruce McLaren Motor Racing
USAC National Championship[4][54] NC McLaren-Offenhauser M15 McLaren Cars
1971 Canadian-American Challenge Cup[55][56] McLaren-Chevrolet M8F McLaren Cars
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA [4][57] 13º McLaren-Cosworth M19A Bruce McLaren Motor Racing
USAC National Championship[4][58] NC McLaren-Offenhauser M16A McLaren Cars
1972 International Gold Cup [4][59] McLaren-Cosworth M19A Yardley Team McLaren
Canadian-American Challenge Cup[60][61] McLaren-Chevrolet M20 McLaren Cars
Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA [4][62] McLaren-Cosworth M19A
McLaren-Cosworth M19C
Yardley Team McLaren
1973 Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA [4][63] McLaren-Cosworth M19C
McLaren-Cosworth M23
Yardley Team McLaren
1974 Campionato Mundial de Fórmula 1 da FIA [4][64] McLaren-Cosworth M23
McLaren-Cosworth M23B
Marlboro Team McLaren
International Race of Champions [65][66] Porsche Carrera RSR
1982 Australian Endurance Championship [67] NC BMW 635 CSi JPS Team BMW
1984 Australian Endurance Championship [68] 77º BMW 635 CSi JPS Team BMW
1985 Australian Endurance Championship [69] 39º Holden VK Commodore Ray Smith
1986 Australian Endurance Championship [70] 35º Mercedes-Benz 190E Bob Jane T-Marts
European Touring Car Championship [71][72] NC Rover Vitesse Tom Walkinshaw Racing
South Pacific Touring Car Championship 16º Mercedes-Benz 190E
BMW 325i
Bob Jane T-Marts
1987 World Touring Car Championship [73][74] NC Holden VK Commodore SS Group A
Holden VL Commodore SS Group A
Perkins Engineering
Australian Touring Car Championship [75] NC Ford Sierra XR4Ti John Andrew Motorsport
1988 South Australia Cup [76] Holden VL Commodore SS Group A SV Perkins Engineering
Asia-Pacific Touring Car Championship [77][78] NC Holden VL Commodore SS Group A SV Perkins Engineering
1990 Australian Endurance Championship [79] NC Ford Sierra RS500 Tony Longhurst Racing
1991 Australian Endurance Championship [80] 11º BMW M3 Evolution Tony Longhurst Racing

Resultados Completos na Fórmula Un[editar | editar a fonte]

(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Pos. Puntos
1965 Brabham Racing Organisation Brabham BT7 Climax V8 RSA MON
8
BEL GBR
Ret
ALE
Ret
11º 5
Brabham BT11 Climax V8 FRA
4
NED
5
ITA
Ret
USA MEX
1966 Brabham Racing Organisation Brabham BT22 Climax L4 MON
Ret
BEL
Ret
18
Brabham BT20 Repco V8 FRA
3
GBR
2
NED
Ret
ALE
Ret
ITA
3
USA
Ret
MEX
3
1967 Brabham Racing Organisation Brabham BT20 Repco V8 RSA
4
MON
1
NED
3
51
Brabham BT19 Repco V8 BEL
Ret
Brabham BT24 Repco V8 FRA
2
GBR
2
ALE
1
CAN
2
ITA
Ret
USA
3
MEX
3
1968 Bruce McLaren Motor Racing McLaren M5A BRM V12 RSA
5
33
McLaren M7A Ford V8 ESP
2
MON
5
BEL
Ret
NED
Ret
FRA
5
GBR
4
ALE
7
ITA
1
CAN
1
USA
Ret
MEX
Ret
1969 Bruce McLaren Motor Racing McLaren M7A Ford V8 RSA
3
ESP
4
MON
6
NED
4
FRA
8
GBR
Ret
ALE
Ret
ITA
7
CAN
Ret
USA
Ret
MEX
1
20
1970 Bruce McLaren Motor Racing McLaren M14A Ford V8 RSA
2
ESP
Ret
MON
4
BEL NED FRA
4
GBR
3
ALE
3
AUT
Ret
ITA
4
CAN
Ret
USA
7
MEX
3
27
1971 Bruce McLaren Motor Racing McLaren M19A Ford V8 RSA
6
ESP
5
MON
4
NED
12
FRA
Ret
GBR
Ret
ALE
Ret
AUT
Ret
ITA
CAN
4
USA
Ret
13º 9
1972 Yardley Team McLaren McLaren M19A Ford V8 ARX
2
RSA
1
ESP
Ret
39
McLaren M19C Ford V8 MON
15
BEL
3
FRA
7
GBR
5
ALE
Ret
AUT
2
ITA
3
CAN
3
USA
3
1973 Yardley Team McLaren McLaren M19C Ford V8 ARX
5
BRA
3
26
McLaren M23 Ford V8 RSA
5
ESP
6
BEL
7
MON
6
SWE
1
FRA
8
GBR
3
NED
Ret
ALE
12
AUT
8
ITA
15
CAN
12
USA
4
1974 Marlboro Team Texaco McLaren M23 Ford V8 ARX
1
BRA
12
RSA
9
ESP
6
BEL
6
MON
Ret
SWE
Ret
NED
Ret
FRA
6
GBR
7
ALE
DSC
AUT
2
ITA
6
CAN
6
USA
Ret
20

Resultados na Fórmula 1 fora do campionato[editar | editar a fonte]

(key) (Carreiras en grosa indican pole position) (Carreiras en cursiva indican volta rápida)

Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14
1960 Denis Hulme Cooper T45 Climax FPF 1.5 L4 GLV INT
12
SIL
Yeoman Credit Racing Team Cooper T51 Climax FPF 2.5 L4 LOM
5
OUL
1963 Brabham Racing Organisation Brabham BT3 Climax FWMV 1.5 V8 LOM GLV PAU IMO SYR AIN INT ROM SOL KAN
4
MED AUT OUL RAN
1964 Brabham Racing Organisation Brabham BT10 Ford 109E 1.5 L4 DMT NWT SYR AIN
10
INT SOL MED RAN
1965 Brabham Racing Organisation Brabham BT11 Climax FWMV 1.5 V8 ROC SYR SMT INT
Ret
Brabham BT7 MED
4
RAN
1966 Brabham Racing Organisation Brabham BT11 Climax FWMV 1.5 V8 RSA
Ret
SYR
Ret
INT
4
Brabham BT20 Repco 620 3.0 V8 OUL
2
1967 Brabham Racing Organisation Brabham BT20 Repco 620 3.0 V8 ROC
Ret
SPR
2
INT
Ret
SYR OUL ESP
1968 Bruce McLaren Motor Racing McLaren M7A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ROC
3
INT
1
OUL
1969 Bruce McLaren Motor Racing McLaren M7A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ROC
3
INT
Ret
MAD OUL
1970 Bruce McLaren Motor Racing McLaren M14A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ROC
3
INT
6
OUL
1971 Bruce McLaren Motor Racing McLaren M19A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ARX ROC
Ret
QUE
3
SPR INT RIN OUL VIC
1972 Yardley Team McLaren McLaren M19A Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ROC
3
BRA OUL
1
REP VIC
McLaren M19C INT
4
1973 Yardley Team McLaren McLaren M23 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 ROC
2
INT
Ret
1974 Marlboro Team Texaco McLaren M23 Ford Cosworth DFV 3.0 V8 PRE ROC
NC
INT
Ret

Tasman Series[editar | editar a fonte]

Ano Coche 1 2 3 4 5 6 7 8 Ranq Puntos
1964 Brabham BT4 LEV
1
PUK
2
WIG
3
TER
Ret
SAN
5
WAR
5
LAK
9
LON 23
1967 Brabham BT22 PUK
Ret
WIG
3
LAK
4
WAR
Ret
SAN
Ret
LON
Ret
7
1968 Brabham BT23 PUK LEV WIG
3
TER
6
SUR
6
WAR
5
SAN
9
LON
NTS
7th 8

500 Millas de Indianápolis[editar | editar a fonte]

Ano Coche Saída Cual Ranq Final Voltas Líder Retirada
1967 69 24 163.376 20 4 197 0 Bandeira
1968 42 20 164.189 19 4 200 0 Carreira
1969 42 25 165.092 25 18 145 0 Embrague
1971 85 4 174.910 4 17 137 0 Válvula
Totais 679 0
Saídas 4
Poles 0
1ª liña 0
Vitorias 0
Top 5 2
Top 10 2
Retiradas 2

Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase Voltas Pos. Clase
Pos.
1961 Italia Abarth & Cie Flag of New Zealand.svg Angus Hyslop Fiat-Abarth 850 S S 850 263 14º
1966 Flag of the United States.svg Shelby-American Inc. Flag of the United Kingdom.svg Ken Miles Ford GT40 Mk.II P+5.0 360
1967 Flag of the United States.svg Holman & Moody Flag of the United States.svg Lloyd Ruby Ford GT40 Mk.IV P+5.0 86 Ret Ret

24 Horas de Daytona[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase voltas Pos. Clase
Pos.
1966 Flag of the United Kingdom.svg Team Chamaco Collect Flag of the United Kingdom.svg Victor Wilson Ferrari 250LM P+2.0 53 Ret Ret
1967 Flag of the United States.svg Ford Motor Company (Holman & Moody) Flag of the United States.svg Lloyd Ruby Ford Mk IV P+2.0 299 Ret Ret

Resultados completos na Bathurst 1000[editar | editar a fonte]

Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase voltas Pos. Clase
Pos.
1982 Australia JPS Team BMW Australia Stephen Brook BMW 635 CSi A 41 Ret Ret
1984 Australia JPS Team BMW Flag of Bavaria (lozengy).svg Leopold von Bayern BMW 635 CSi Group A 148 15º
1985 Flag of New Zealand.svg Auckland Coin & Bullion Exchange Flag of New Zealand.svg Ray Smith Holden VK Commodore C 146 Ret Ret
1986 Australia Bob Jane T-Marts Austria Franz Klammer Mercedes-Benz 190E B 157
1987 Australia Enzed Team Perkins Australia Larry Perkins Holden VK Commodore SS Group A 1 2 Ret Ret
1988 Australia Holden Special Vehicles Australia Larry Perkins
Flag of the United Kingdom.svg Tom Walkinshaw
Holden VL Commodore SS Group A SV A 137 RetF Ret
1989 Australia Benson & Hedges Racing Australia Alan Jones
Australia Tony Longhurst
Ford Sierra RS500 A 158
1990 Australia Benson & Hedges Racing Australia Alan Jones Ford Sierra RS500 A 65 Ret Ret
1991 Australia Benson & Hedges Racing Australia Peter Fitzgerald BMW M3 Evolution 2 157
1992 Australia Benson & Hedges Racing Australia Paul Morris BMW M3 Evolution 2 32 Ret Ret

Notas[editar | editar a fonte]

  1. 1,0 1,1 "Denny Hulme | NZHistory, New Zealand history online". Nzhistory.net.nz. Consultado o 2014-01-05. 
  2. "Formula 1® - The Official F1® Website". Formula1.com. 1936-06-18. Consultado o 2014-01-05. 
  3. [1] Modelo:Webarchive
  4. 4,00 4,01 4,02 4,03 4,04 4,05 4,06 4,07 4,08 4,09 4,10 4,11 4,12 4,13 4,14 4,15 4,16 4,17 Denny Hulme. "Denny Hulme career statistics at Driver Database | Motorsport". Driverdb.com. Consultado o 2014-01-05. 
  5. 5,0 5,1 5,2 "Formula Junior 1962 - Championship Tables". Formula2.net. Consultado o 2014-01-05. 
  6. "Formula Junior 1963 - Championship Tables". Formula2.net. Consultado o 2014-01-05. 
  7. [2] Modelo:Webarchive
  8. "European Touring Car championship - 1963". Touringcarracing.net. Consultado o 2014-01-05. 
  9. "British Saloon Car Championship - 1963". Touringcarracing.net. Consultado o 2014-01-05. 
  10. "Formula 2 1964 - Limbourg GP". Formula2.net. Consultado o 2015-12-30. 
  11. "Formula 2 Trophées de France 1964 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-01-05. 
  12. "Tasman Series 1964 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-01-05. 
  13. "Tasman Cup 1964 «". Oldracingcars.com. Consultado o 2014-01-05. 
  14. "Formula 2 Autocar Britain 1964 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-01-05. 
  15. "Formula 1 Australia Australian Drivers' Championship 1964 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-01-05. 
  16. "European Touring Car championship - 1964". Touringcarracing.net. Consultado o 2014-01-05. 
  17. "European Touring Car Championship european-touring-car-championship 1964 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-03-02. 
  18. "British Saloon Car Championship - 1964". Touringcarracing.net. Consultado o 2014-03-02. 
  19. "BRSCC British Saloon Car Championship british-touring-car-championship 1964 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-03-02. 
  20. "Nürburgring 500 Kilometres 1964". Racing Sports Cars. Consultado o 2014-03-02. 
  21. "Formula 2 1965 - Spring Trophy". Formula2.net. Consultado o 2015-12-30. 
  22. "Formula 2 Trophées de France formula-2-trophees-de-france 1965 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-03-02. 
  23. "Results 1965 Formula 1 Season". F1 Fansite. Consultado o 2014-03-02. 
  24. 24,0 24,1 24,2 24,3 24,4 "British Sports Car Championship - Championships". Racing Sports Cars. Consultado o 2014-03-02. 
  25. "Formula 2 Trophées de France formula-2-trophees-de-france 1966 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-03-02. 
  26. "Formula 2 1966 - Championship Tables". Formula2.net. 2000-11-01. Consultado o 2014-03-02. 
  27. "1966 Season Standings | Formula One Seasons | All Time". F1 Pulse. Consultado o 2014-03-02. 
  28. "1967 Season Standings | Formula One Seasons | All Time". F1 Pulse. Consultado o 2014-03-02. 
  29. "Canadian-American Challenge Cup can-am 1967 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-03-02. 
  30. "World Sports Racing Prototypes - Can-Am 1967". Wsrp.ic.cz. Consultado o 2014-03-02. 
  31. Galpin, Darren. "1967 Non-World Championship Formula One Races". silhouet.com. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  32. "Tasman Series tasman-series 1967 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-03-02. 
  33. "Tasman Cup 1967 «". Oldracingcars.com. Consultado o 2014-03-02. 
  34. "USAC National Championship usac-national-championship 1967 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-03-02. 
  35. "USAC Champ Car Series standings for 1967". Racing-Reference.info. Consultado o 2014-03-02. 
  36. "Canadian-American Challenge Cup can-am 1968 | Motorsport". Driverdb.com. 2009-04-08. Consultado o 2014-03-02. 
  37. "World Sports Racing Prototypes - Can-Am 1968". Wsrp.ic.cz. Consultado o 2014-03-02. 
  38. "1968 BRDC International Trophy". ChicaneF1.com. Consultado o 2014-03-02. 
  39. "Formula 1 Drivers & Constructors Standings | FIA Formula One World Championship 1968". ESPN.co.uk. 2011-09-26. Consultado o 2014-03-02. 
  40. "Tasman Series 1968 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  41. Brown, Allen. "Tasman Cup 1968 « OldRacingCars.com". oldracingcars.com. Consultado o 2 October 2016. 
  42. "USAC National Championship 1968 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  43. "USAC Champ Car Series standings for 1968 - Racing-Reference.info". racing-reference.info. Consultado o 2 October 2016. 
  44. [3] Modelo:Webarchive
  45. "Canadian-American Challenge Cup 1969 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  46. [4] Modelo:Webarchive
  47. "1969 Formula 1 standings". gpupdate.net. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  48. "USAC National Championship 1969 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  49. "USAC Champ Car Series standings for 1969 - Racing-Reference.info". racing-reference.info. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  50. [5] Modelo:Webarchive
  51. "Canadian-American Challenge Cup 1970 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  52. [6] Modelo:Webarchive
  53. "1970 Season Standings - Formula One Seasons - All Time - F1 Pulse". f1pulse.com. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  54. "USAC Champ Car Series standings for 1970 - Racing-Reference.info". racing-reference.info. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  55. "Canadian-American Challenge Cup 1971 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  56. [7] Modelo:Webarchive
  57. "Formula 1 Drivers & Constructors Standings - FIA Formula One World Championship 1971 - ESPN.co.uk". espn.co.uk. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  58. "USAC Champ Car Series standings for 1971 - Racing-Reference.info". racing-reference.info. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  59. "International Gold Cup 1972 - Race Results - Racing Sports Cars". racingsportscars.com. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  60. "Canadian-American Challenge Cup 1972 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  61. [8] Modelo:Webarchive
  62. "Formula 1 Drivers & Constructors Standings - FIA Formula One World Championship 1972 - ESPN.co.uk". espn.co.uk. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  63. "Formula 1 Drivers & Constructors Standings - FIA Formula One World Championship 1973 - ESPN.co.uk". espn.co.uk. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  64. "Formula 1 Drivers & Constructors Standings - FIA Formula One World Championship 1974 - ESPN.co.uk". espn.co.uk. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  65. "International Race Of Champions 1974 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  66. "IROC standings for 1974 - Racing-Reference.info". racing-reference.info. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  67. "Australian Endurance Championship 1982 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  68. "Australian Endurance Championship 1984 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  69. "Australian Endurance Championship 1985 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  70. "Australian Endurance Championship 1986 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  71. "Denny Hulme (NZ) - All Results (page 3) - Racing Sports Cars". racingsportscars.com. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  72. "European Touring Car championship - 1986". touringcarracing.net. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  73. "FIA World Touring Car Championship 1987 standings | Driver Database". Driverdb.com. Consultado o 2015-12-30. 
  74. "World Touring Car championship - 1987". touringcarracing.net. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  75. "Australian Touring Car Championship 1987 standings - Driver Database". driverdb.com. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  76. Erro no código da cita: Etiqueta <ref> non válida; non se forneceu texto para as referencias de nome autogenerated1
  77. "Asia-Pacific Touring Car Championship 1988 standings - Driver Database". driverdb.com. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  78. "FIA Asia-Pacific Touring Car Championship 1988". touringcarracing.net. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  79. "Australian Endurance Championship 1990 standings - Driver Database". driverdb.com. Consultado o 2 de outubro de 2016. 
  80. "Australian Endurance Championship 1991 standings - Driver Database". driverdb.com. Consultado o 2 de outubro de 2016. 

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Predecesor:
Jack Brabham
Campión da Fórmula 1
1967
Sucesor:
Graham Hill