Illas Malvinas

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Falkland Islands

Illas Malvinas

Bandeira das Illas Malvinas Escudo das Illas Malvinas
Bandeira Escudo
Lema: Desire the Right

(Galego: Desexa o xusto)

Himno nacional: God Save the Queen
 
LocationFalklandIslands.png
 
Capital
 • Poboación
Porto Arxentino/Stanley
2.000 (2006 aprox.)
Cidade máis poboada Port Stanley
Linguas oficiais
Inglés
Forma de goberno Territorio de Ultramar
Isabel II do Reino Unido
Nigel Haywood
Keith Padgett
Dependencia
Ao Reino Unido

14 de xuño de 1982

Superficie
 • Total
 • % auga
Fronteiras
Costas
Posto 163º
12.173 km²
n/d
0 km km
1.288 km km
Poboación
 • Total
 • Densidade
Posto xº
2.967 (2005 est.)
0,24 hab./km²
PIB (nominal)
 • Total
 • PIB per cápita

n/d
n/d
PIB (PPA)
 • Total (2002)
 • PIB per cápita
Posto xº
US$ 75 millóns
US$ 25.000
IDH n/d
Moeda Libra malvinense (FL£)
Xentilicio Malvinense/a.
Fuso horario
 • en verán
UTC-4
UTC-3
Dominio de Internet .fk
Prefixo telefónico +500
Prefixo radiofónico n/d
Código ISO 238 / FLK / FK
Membro de: Reino Unido, UPU

1. En inglés chámaselles kelpers ou islanders.

Tódolos países do mundo

As Illas Malvinas, ou Falklands, son unha colonia britanica no Atlántico Sur, constituída por dúas illas principais e un número elevado de illas menores, situadas ao longo da costa da Arxentina, máis ou menos á latitude de Río Gallegos. A capital é Port Stanley.

O nome "Malvinas" deriva do nome francés "Îles Malouines", en referencia á cidade francesa de Saint-Malo.

Os seus habitantes, os kelpers, confirmaron repetidamente a súa predilección pola cidadanía británica. Mesmo así as illas foron invadidas en 1982 pola Arxentina, que alega ter soberanía sobre as mesmas, deflagrando o conflito coñecido como Guerra das Malvinas.

Historia[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Historia das Illas Mavinas.
Christchurch Cathedral, Stanley.

Acredítase que o mariñeiro neerlandés Sebald de Weert foi o primeiro que avistou as illas Malvinas en 1600. Porén, británicos e españois defenden que os seus propios exploradores foron os verdadeiros descubridores da illa. Algúns mapas máis antigos, especificamente os neerlandeses, danlle o nome de illas de Sebald. A historia da exploración segue abaixo:

No século XVIII, en 1764, Louis Antoine de Bougainville fundou unha base naval en Port Louis (Malvinas Oriental). O francés chamouna Îles Malouines. Ignorando a presenza francesa na illa, en 1765, John Byron, británico de nacemento, estableceu unha base en Egmont, nas Malvinas Occidentais. En 1766 Francia vendeu a súa base para España, que declara a guerra a Inglaterra pola súa presenza nas illas, mais a disputa calmou no ano seguinte, decidíndose que a parte oriental sería controlada por España e a parte Occidental polos británicos.

A illa permaneceu practicamente inestable ata o século XIX. Arxentina montou unha colonia penal nas illas en 1820, e en 1829 nomeou Luis Vernet gobernador da illa para colonizala. O Reino Unido invadiu as illas en 1833, mais a Arxentina mantivo a súa reivindicación. Esas tensións levaron a unha invasión da Arxentina en 1982. O conflito ficou coñecido como Guerra das Malvinas. Máis tarde as illas foron retomadas polos británicos.

Política[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Política das Illas Malvinas.
Gypsy Cove.

A autoridade executiva vén da Raíña de Inglaterra e é exercida polo gobernador. A defensa é responsabilidade do Reino Unido. Hai unha constitución que foi posta en práctica en 1985.

Artigo principal: Guerra das Malvinas.

A perda da guerra contra a Inglaterra pola posesión das illas levou ao colapso da ditadura militar arxentina en 1983. No entanto, a disputa polo control das illas aínda continúa. En 2001, o primeiro ministro británico Tony Blair foi o primeiro en visitar a Arxentina desde a guerra. No 22º aniversario da guerra, o Presidente da Arxentina Néstor Kirchner, no seu pronunciamento, insistiu que as illas serían parte do territorio arxentino. Kirchner fixo das illas unha das súas prioridades en 2003, e en xuño dese mesmo ano o asunto foi levado ao comité das Nacións Unidas. Os moradores das illas Malvinas son na súa maioría británicos, e manteñen a submisión ao Reino Unido.

Mapa das Illas Malvinas, coa toponimia Arxentina.

Xeografía[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Xeografía das Illas Malvinas.
Imaxe de satélite das Illas Malvinas (verán austral de 1999).
  • Localización xeográfica: sur de Sudamérica, preto de Arxentina sobre o Mar Arxentino, no Océano Atlántico Sur.
  • Coordenadas xeográficas
    • Latitude: -51,45
    • Lonxitude: -59,00
  • Área total: 12.173 km² (incluíndo as dúas illas principais ?Soidade: 6.353 km² e Gran Malvina: 4.377 km²? e preto de 200 illas menores).
  • Liña de costa: 1.288 km (as irregulares costas das illas provén bos portos naturais).
  • Límites mariños da administración británica:
  • Límites mariños segundo a lei arxentina N° 23.968 **Mar territorial: 12 MN desde a liña de base.
    • Zona contigua: 24 MN desde a liña de base.
    • Zona económica exclusiva: 200 MN desde a liña de base (solápase ao Oeste coa ZEE continental).
    • Plataforma continental: mínimo de 200 MN desde a liña de base e máximo de 350 MN (en proceso de estudo e delimitación).
  • Clima: frío mariño, son comúns os fortes ventos do oeste, nubrado, húmido; en máis da metade do ano os días son chuviosos; nevadas ocasionais poden ocorrer todo o ano, excepto en xaneiro e febreiro, a neve non se acumula.
  • Orografía: o terreo é rochoso formado por rocas arcaicas dun afloramento do nesocratón do Desexado, cuberto de pastos e brións, medianamente montañoso, con penedos e planicies onduladas. Abundan as turbeiras. Un elemento xeográfico característico son os chamados «ríos de pedra», canles de antigos ríos que periodicamente se transformaban en pequenos glaciares, deixando estas acumulacións lonxitudinais de seixos e coios. Baixo a maioría dos ríos de pedra corre aínda auga doce.
  • Puntos extremos:
    • Punto máis baixo: océano Atlántico: 0 m
    • Punto máis alto: Cerro Alberdi (Mount Usbourne) na illa Soidade: 705 m
  • Flora: as illas estaban naturalmente cubertas en gran medida de arbustos ( Festuca flabellata), que en certos puntos alcanzaban os 2 metros de altura. Nos páramos atopábanse queirogais e brións que chegaban a imbricarse coas abundantes turbeiras. Non se coñece a existencia dunha flora arbórea autóctona.
Pingüíns das Illas Malvinas.
  • Uso da terra:
    • Arable: 0%
    • Colleitas permanentes: 0%
    • Pasturas permanentes: 99%
    • Bosques: 0%
    • Outros: 1% (1993)
  • Perigos naturais: fortes ventos que persisten durante todo o ano.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Economía[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Economía das Illas Malvinas.
Granxa na campiña.

A economía estaba baseada na gandería, principalmente a cría ovina, pero hoxe a pesca constitúe o núcleo da actividade económica. En 1987 o goberno comezou a vender licenzas de pesca a compañías estranxeiras dentro da área de pesca exclusiva das Malvinas. Estas licenzas totalizaron máis de US$ 40 millóns ao ano, o cal serve para administrar os sistemas de saúde, educación, e asistencia social das illas. O lagostino (Penaeus kerathurus) forma o 75% da pesca recolleita. A industria do tambo serve para o consumo interno; as colleitas nutren de forraxe de inverno. As exportacións están formadas por envíos de la de alta calidade ao Reino Unido, selos e moedas. Para alentar o turismo, a Corporación para o Desenvolvemento das Illas Malvinas construíu tres cabanas para visitantes atraídos pola vida salvaxe e a pesca. Actualmente as illas autofináncianse excepto para a defensa. O British Geological Survey anunciou a presenza dunha zona de exploración de petróleo de 200 millas ao redor das illas en 1993, e as primeiras sondaxes sísmicas suxiren a posibilidade de reservas substanciales capaces de produciren 500.000 barrís de petróleo por día; ata a data non foi identificado ningún sitio explotable.

Considérase potencialmente moi rica en recursos minerais a extensa plataforma submarina de Namuncurá (ou Woorwod) ao sur do arquipélago en cuestión.

Un acordo entre a Arxentina e o Reino Unido en 1995 busca eliminar os conflitos de licenzas e soberanía que poderían entorpecer o interese estranxeiro na explotación de reservas.

  • PBI: paridade do poder adquisitivo ? $123 millóns (ano fiscal 2001).
  • Taxa de crecemento do PBI: 3% (2001)-
  • PBI per cápita: USD $42.447 - GBP £24.030 (2001)-
  • Taxa bancaria: 4%.
  • Taxa de inflación: 3,5% (2001).
  • Forza laboral: 1.100 (aprox).
    • Forza laboral por ocupación: a gandería (case na súa totalidade ovina e a maioría a man da británica privada Falkland Islands Company) e a pesca (que se exporta en case a súa totalidade) supón máis do 95% do total laboral.
  • Taxa de desemprego: pleno emprego, faltan traballadores.
  • Orzamento:
    • Ingresos: US$ 62 millóns.
    • Gastos: US$ 67,9 millóns, incluíndo gastos de capital por US$ 23,2 millóns (ano fiscal 98/99).
  • Industrias: la, procesamiento de peixe; venda de selos e moedas.
  • Produción de electricidade: 12 millóns de kWh (1999).
  • Produción de electricidade por fonte:
  • Consumo de electricidade: 11,2 millóns de kWh (1999).
  • Produtos agropecuarios: forraxe e colleitas doutros vexetais; ovinos e produtos lácteos.
  • Exportacións: US$ 7,6 millóns (1995).
  • Produtos de exportación: la, pel, e lura.
  • Destino das exportacións: España, Reino Unido, Chile, etc.
  • Produtos das importacións: combustible, comestibles, materiais para a construción, roupa.
  • Orixe das importacións: Reino Unido, Chile, Xapón, e Nova Zelandia.
  • Axuda económica: recibiu en 1995 un préstamo por US$ 1,7 millóns.
  • Divisa: Libra malvinense

Demografía[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Demografía das Illas Malvinas.
Illa Soidade.

A poboación das illas é de 2.967 (xullo de 2003), a maioría dos cales é descendente de británicos (aproximadamente o 70%). A xente do Reino Unido que obtivo o seu status nas illas, son coñecidos na zona como 'belongers'. Con todo, uns cantos son de descendencia escandinava. Uns son os descendentes das baleeiras que acadaron as illas durante os dous séculos pasados. Ademais hai unha pequena minoría de suramericanos, a orixe principalmente é chileno e ultimamente, moita xente de Santa Helena chegou para traballar nas illas. As illas Malvinas foron un centro de aprendizaxe da lingua inglesa para cidadáns de Latinoamérica[Cómpre referencia].

Os habitantes do arquipélago autodenomínanse "insulares". A miúdo os malvinenses adoitan ser chamados "kelpers", vocábulo que provén do alga mariña que crece profusamente ao redor das illas, pero o nome non é usado por eles.

A relixión principal é o cristianismo. As denominacións principais son a Igrexa de Inglaterra, a Igrexa Católica Apostólica Romana, a Igrexa Non Conformista Unida, a Igrexa Evanxélica, a das Testemuñas de Xehová, a Igrexa Luterana e a Igrexa Adventista do Sétimo Día. A parroquia extra-provincial anglicana das Illas Malvinas está baixo a xurisdición directa do Arcebispo de Canterbury. As Illas Malvinas forman unha Prefectura Apostólica da Igrexa católica Romana que non está incluída nas estruturas eclesiais católicas do Reino Unido nin de Arxentina. Correntemente, o prefecto católico das Malvinas é á vez reitor da misión sui juris de Santa Helena e as súas dependencias.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]


Países do mundo | América do Sur
Arxentina - Bolivia - Brasil - Colombia - Chile - Ecuador - Güiana - Paraguai - Perú - Suriname - Uruguai - Venezuela
Países con parte do seu territorio en América do Sur

Francia (Güiana francesa) - Reino Unido (Illas Malvinas)