Basílica de San Pedro

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Este é un dos 1000 artigos que toda Wikipedia debería ter.
Basílica papal de San Pedro
(segundo Inmemorial)
Basilica Sancti Petri blue hour.jpg

Basílica de San Pedro ao solpor.
Datos xerais
País Cidade do Vaticano Cidade do Vaticano
Tipo basílica
Advocación San Pedro
Ubicación Cidade do Vaticano
Coordenadas 41°54′8″N 12°27′12″E / 41.90222°N 12.45333°E / 41.90222; 12.45333Coordenadas: 41°54′8″N 12°27′12″E / 41.90222°N 12.45333°E / 41.90222; 12.45333
Altitude 28 msnm
Catalogación Patrimonio da Humanidade xunto coa Cidade do Vaticano no ano 1984
Culto
Culto Igrexa Católica
Diocese Sede Papal de Roma
Arquitectura
Construción inicio:18 de abril de 1506
término:18 de novembro de 1626 (basílica actual)
Fundador Papa Xulio II
Arquitectos Donato Bramante
Antonio da Sangallo
Michelangelo
Jacopo Barozzi da Vignola
Giacomo della Porta
Carlo Maderno
Gian Lorenzo Bernini
Estilo Renacemento e barroco
Superficie 2,3 hectáreas
Medidas

lonxitude:193metros

altura:44,5 metros
Páxina web Páxina web oficial
Basílica de San Pedro en Italia
Basílica de San Pedro
Basílica de San Pedro
Localización da Basílica de San Pedro no mapa de Italia
Nave da Basílica.

A basílica papal de San Pedro (en latín: Basilica Sancti Petri, en italiano: Basilica Papale di San Pietro in Vaticano), coñecida comúnmente como basílica de San Pedro, é un templo católico situado na Cidade do Vaticano. Con 193 metros de lonxitude, 44,5 metros de altura e 2,3 hectáreas de superficie, é a igrexa cristiana máis grande do mundo.[nota 1] A altura que lle confire a súa cúpula fai que sexa unha característica dominante no horizonte de Roma. É considerada como un dos lugares máis sagrados do catolicismo. Describiuse como «ocupante dunha posición única no mundo cristián»,[nota 2] e como «a máis grande de todas as igrexas da cristiandade».[nota 3] É unha das catro basílicas maiores.

Na tradición católica, a basílica atópase situada sobre o lugar de enterro de san Pedro, que foi un dos doce apóstolos de Xesús de Nazaret, primeiro bispo de Antioquía, primeiro bispo de Roma e, polo tanto, o primeiro dos pontífices. A tradición e as evidencias históricas e científicas sosteñen que a tumba de San Pedro está directamente debaixo do altar maior da basílica;[1] por mor disto, moitos papas foron enterrados en San Pedro desde a época paleocristiana. No sitio da actual basílica foron construídas igrexas desde o século IV. A construción do actual edificio, sobre a antiga basílica constantiniana, comezou o 18 de abril de 1506, por orde do papa Xulio II, e finalizou o 18 de novembro de 1626.[2]

Como obra arquitectónica, é considerada como o maior edificio da súa época. Malia a crenza popular, San Pedro non é unha catedral, xa que a Arquibasílica de San Xoán de Latrán é a catedral de Roma.[3]

Estatus[editar | editar a fonte]

Cátedra de San Pedro.
Véxase tamén: Tumbas papais.

A Basílica de San Pedro é unha das catro basílicas papales ou basílicas maiores de Roma;[nota 4] as outras son: Basílica de San Xoán de Latrán, Basílica de Santa María a Maior e Basílica de San Paulo Extramuros.

A Basílica de San Pedro non é nin a sé oficial do papa, nin se atopa a primeira entre as principais basílicas de Roma, pois este honor osténtao a catedral de Roma, a Basílica de San Xoán de Latrán; tampouco é a parroquia da Cidade do Vaticano, xa que actualmente é a Capela Paulina a que funciona como tal. Con todo, é a principal igrexa pontificia ao celebrarse nela a maioría das cerimonias papales debido ao seu tamaño, á súa proximidade á residencia papal e á súa ubicación dentro da Cidade do Vaticano.

A Cátedra de San Pedro ou cátedra é unha cadeira antiga que se supón foi utilizada por san Pedro, pero que en realidade foi un agasallo de Carlos o Calvo, e utilizada por varios papas. Ocupa unha posición elevada no ábsida, nun relicario de bronce sostido polos Doutores da Igrexa, e iluminada por unha vidreira na que figura o Espírito Santo.

Historia[editar | editar a fonte]

Tumba de San Pedro[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Tumba de San Pedro.
Obelisco vaticano.

Logo da crucifixión de Xesús, no segundo cuarto do século I, rexístrase no libro bíblico dos Feitos dos Apóstolos que un dos seus doce discípulos, Simón Pedro, un pescador de Galilea, ocupa unha posición de liderado entre os seus seguidores, tendo gran importancia na fundación da Igrexa cristiá.

Simón Pedro, logo dun ministerio duns trinta anos, viaxou a Roma. No ano 64, durante o reinado do emperador Nerón, os cristiáns foron responsabilizados do grande incendio de Roma, polo que Pedro foi martirizado, do mesmo xeito que outros moitos cristiáns. Foi crucificado cabeza abaixo, por petición propia, porque consideraba indigno morrer da mesma xeito que o fixo Cristo[4] A crucifixión tivo lugar preto do obelisco exipcio que había nun extremo do Circo de Nerón. Este obelisco foi traído desde a cidade de Heliópolis por Calígula no ano 37 d.C.[5] Atópase actualmente na Praza de San Pedro, e é venerado como unha «testemuña» da morte do apóstolo. É un dos varios antigos obeliscos de Roma[6]

A tumba de San Pedro vista desde as Grutas Vaticanas.

Segundo a tradición, os restos de Pedro foron enterrados nos arredores do circo, no Outeiro Vaticano, avanzando pola Vía Cornelia, que partía do Circo, a menos de 150 m do lugar da súa morte. A tumba de Pedro estaba marcada por unha rocha de cor vermella, símbolo do seu nome, que lles servía aos cristiáns para identificala e, ao mesmo tempo, carecía de sentido para os non cristiáns, o que evitaba posibles represalias. Anos máis tarde, neste lugar construiose un santuario, que case 300 anos despois converteuse na Antiga Basílica de San Pedro.[5]

En 1939, durante o papado de Pío XII, realizouse unha investigación arqueolóxica de 10 anos de duración na cripta da basílica, que permanecía inaccesible desde o século IX. De feito, a área cuberta pola Cidade do Vaticano fora un cemiterio desde antes da construción do circo de Nerón. Ademais, alí eran enterradas as vítimas das execucións do circo, así como numerosos cristiáns que optaban por ser enterrados preto do apóstolo. As excavacións revelaron, en diferentes niveis, os restos dos santuarios que existiron nas épocas de Clemente VIII (1594), Calisto II (1123) e Gregorio I (590-604). Todas as construcións atopábanse sobre unha edícula que contiña fragmentos de ósos nun pano de papel tinguido de púrpura con adornos de ouro. Malia que non se puido determinar con certeza que os ósos foran os de Pedro, as vestimentas suxerían un enterro de gran importancia. O 23 de decembro de 1950, o papa Pío XII anunciou o descubrimento da tumba de San Pedro.[1]

Antiga basílica[editar | editar a fonte]

Artigo principal: Antiga Basílica de San Pedro.
Debuxo realizado por H.W. Brewer en 1891 do estado da basílica en 1483-1506.

A antiga basílica foi construída no lugar onde se atopaba a tumba de Pedro, non lonxe do circo de Nerón. As obras foron ordenadas polo emperador Constantino, a expensas do papa Silvestre I; comezaron entre o 326 e o 330, e finalizaron 30 anos despois. Ante o altar maior desta igrexa foron coroados moitos emperadores, como Carlomagno, a quen o papa León III impuxo a coroa imperial o día de Nadal do ano 800.[7][8]

Plan de reconstrución[editar | editar a fonte]

A finais do século XV, tralo período do papado de Aviñón, debido a que a basílica paleocristiana atopábase bastante deteriorada e ameazaba con derrubarse, o Papa Nicolao V encargou a súa reconstrución a Leon Battista Alberti e a Bernardo Rosellino, que foi o encargado de deseñar os cambios máis importantes, en 1452, mais os traballos interrompéronse tan só tres anos despois á morte do Papa, cando os muros tan só alcanzaban a erguerse un metro do chan. No seu proxecto, Rossellino mantivo o corpo lonxitudinal de cinco naves cubertas con teitos abovedados e renovou o transepto coa construción dunha ábsida máis ampla a que engadiu un coro; esta nova intersección entre o cruceiro e a ábsida cubriríase cunha bóveda. Esta configuración ideada por Rossellino influíu no posterior proxecto de Bramante. É con Xulio II en 1506 cando se reinician as obras acollendo o deseño proposto por Bramante, terminándose finalmente con Paulo V en 1626, grazas ás indulxencias que se venderon para o financiamento da obra. Debido a estas "indulxencias", un monxe alemán, Martiño Lutero, escusouse de vendelas e escribiu unha carta a Albrecht de Mainz en contra destas, incluíndo tamén incluíu o seu "Cuestionamento de Martiño Lutero ao Poder e Eficacia das Indulxencias", as que logo se coñeceron como "as 95 teses", que logo se converteron nun factor do comezo da Reforma e por tanto do nacemento do Protestantismo.

Para a construción da basílica houbo dous proxectos iniciais, un realizado por Bramante e outro por Rafael, sendo o primeiro un proxecto de cruz grega e o segundo de cruz latina. Posteriormente, Miguelanxo retomou o proxecto de cruz grega de Bramante, deseñando tamén a cúpula da basílica, onde está escrito "Ti es Pedro e sobre esta pedra edificarás a miña igrexa". O último arquitecto que interveu na construción foi Gian Lorenzo Bernini.

Na actualidade permítese a súa visita, incluída a cúpula, sempre tendo en conta que hai que vestir con recato. Está prohibida a entrada con tirantes e pantalóns curtos tanto a homes como a mulleres. Entre os moitos datos de interese sobre a basílica pódense destacar, por exemplo, que na nave central de mesma foi onde se reuniu o Concilio Vaticano II de 1962 a 1965, que a basílica é onde están enterrados a maioría do Papas, que na fachada se abren cinco portas, aínda que unha delas (a Porta Santa) só se abre cada 25 años polos anos xubilares romanos ou que constitúe o maior templo da cristiandade do mundo.

Construción[editar | editar a fonte]

O papa Xulio II propúxose continuar as obras iniciadas por Nicolao V, pero en 1505 decidiu a construción dunha nova basílica ex-novo, acorde coa nova estética renacentista.

Proxecto de Bramante[editar | editar a fonte]

Proxecto de Bramante.
Medalla co proxecto de Bramante.

A construción do edificio actual iniciouse o 18 de abril de 1506. O proxecto foi encargado ao arquitecto Donato d'Angelo Bramante, chegado pouco antes desde Milán, e que se gañou a confianza do papa por encima do anterior arquitecto, Giuliano da Sangallo. Ata se encargou do deseño do Patio do Belvedere. O proxecto consistía nun edificio con planta de cruz grega inscrita nun cadrado e cuberta por cinco cúpulas, a central de maior tamaño e apoiada en catro grandes alicerces, inspirándose na Basílica de San Marcos, e un claro exemplo de planta centralizada típica do Renacemento.[9] A cúpula central, inspirada na do Panteón de Agripa, situábase sobre o cruceiro, e as restantes nos ángulos. Esta idea quedou plasmada nunha medalla acuñada por Caradosso para conmemorar a colocación da primeira pedra do templo o 18 de abril de 1506. Na construción da igrexa tamén resultou importante a aplicación dos estudos teóricos de Francesco di Giorgio, Filarete e, sobre todo, de Leonardo da Vinci, para igrexas de planta centralizada, cuxos resultados están claramente inspirados na planta octogonal da Catedral de Florencia.

Os traballos iniciáronse coa demolición da basílica paleocristiana, o que foi moi criticado dentro e fóra da Igrexa por personalidades como Erasmo de Rotterdam ou Michelangelo, que criticou a destrución das columnas da antiga basílica.[10] Bramante foi alcumado «mestre ruinoso», e Andrea Garner burlouse del na sátira Scimmia («Mono»), publicada en Milán en 1517, onde presenta ao arquitecto falecido ante san Pedro, que lle recrimina a demolición cando lle propón a reconstrución do ceo.[11] A estes escándalos houbo que sumarlle o da venda de indulxencias para a construción da Basílica, o que tivo un papel importante no nacemento da Reforma Protestante de Martín Lutero, que viu os traballos na súa viaxe a Roma a finais de 1510, e en base ao que escribiría As 95 teses. Con todo isto, Bramante non puido ver avanzar demasiado a obra, pois morreu en 1514, cando só se edificaron pouco máis que os catro grandes alicerces que debían soster a gran cúpula central.

Proxectos de Rafael e Sangallo[editar | editar a fonte]

Desde 1514 fíxose cargo da dirección da obra Rafael Sanzio, con frei Giovanni Giocondo e Antonio da Sangallo o Mozo, que continuou dirixindo as obras, xunto a Baldassarre Peruzzi, trala morte de Rafael en 1520. Todos eles cambiaron o plan de Bramante, optando por deseños que se inspiraban na tradicional planta basilical de cruz latina cun corpo lonxitudinal de tres naves. Sangallo presentou en 1546 un custoso modelo de madeira, na actualidade almacenado na basílica, no que sintetizaba todas as ideas xurdidas con anterioridade. Defendeu a planta centralizada ideada por Peruzzi cuberta por unha enorme cúpula maior que a planeada por Bramante, e rematada cun xigantesco dobre tambor; o conxunto quedaba flanqueando con dous altos campanarios.

Descripción[editar | editar a fonte]

Plano da Basílica.

A Basílica de San Pedro é un dos edificios máis grandes do mundo. Ten 218 m de longo[12] e 136 m de altura ata a cúpula; presenta unha superficie total de 23000 . O edificio está conectado co palacio do Vaticano por un corredor ao longo do corredor á beira da Scala Regia, xunto á fachada da Praza de San Pedro, e dous corredores que o conectan coa sancristía adxacente. Estes pasos elevados foron ideados por Michelangelo, de modo que a súa presenza non interrompe o perímetro da basílica e permite a existencia de ramificaciones no templo. O exterior está construído con travertino, e caracterízase polo uso do orde xigante a partir do cal establécese o ático. Esta configuración é idea de Michelangelo e mantívose no corpo lonxitudinal engadido por Carlo Maderno.

O interior da basílica aloxa 45 altares e 11 capelas que gardan obras de arte moi valiosas, entre elas algunhas da antiga basílica, como a estatua de bronce de San Pedro (núm. 89), atribuida a Arnolfo di Cambio.

Exterior[editar | editar a fonte]

Os muros exteriores da basílica, exceptuando a fachada principal, compóñense por superficies planas separadas por pilastras. O primeiro corpo presenta enormes nichos nas que se atopan esculturas de santos de gran tamaño, destinadas por Xoán Paulo II a conmemorar a santos e fundadores do noso tempo; sobre estas atópanse as grandes fiestras que iluminan o interior do templo. Sobre o entablamento ábrense outras fiestras, de menor tamaño. Algunhas das esculturas que se atopan no exterior son as de Santa Teresa dos Andes, obra de Juan Eduardo Fernández Cox,[13] Santa Teresa de Xesús Jornet,[14] Santa Mariana de Xesús,[15] San Xosemaría Escrivá, obra de Romano Cosci,[16] Santa Genoveva Torres, obra de Alessandro Romano,[17] Santa Soledad Torres Acosta,[17] Santa Bríxida de Suecia, Santa Catarina de Siena, San José Manyanet y Vives,[18] San Gregorio I o Iluminador,[19] Santa María Josefa do Sagrado Corazón,[20] San Marcelino Champagnat,[21] Santa Rafaela María do Sagrado Corazón, obra de Marco Augusto Dueñas,[20] e San Marón, do mesmo autor e que ocupou en 2011 o último nicho que quedaba libre na basílica.[22]

Fachada principal[editar | editar a fonte]

A fachada principal da basílica ten 115 m de ancho e 46 m de altura.[23] Foi construída polo arquitecto Carlo Maderno entre 1607 e 1614. Articulase a través da utilización de columnas de orde xigante que enmarcan a entrada e o «Balcón das bendicións», lugar desde onde se anuncia aos fieis a elección do novo papa, e desde onde este imparte a bendición Urbi et orbi. Tralo balcón atópase un enorme salón, usado polo papa para algunhas audiencias e outros actos, chamado «Aula das bendicións». A continuación, atópase un altorrelevo de Ambrogio Buonvicino realizado en 1614, titulado A entrega das chaves a San Pedro. No entaboamento, situado debaixo do frontón central, atópase gravada a inscripción:

IN HONOREM PRINCIPIS APOST PAVLVS V BVRGHESIVS ROMANVS PONT MAX AN MDCXII PONT VII En honor do Príncipe dos Apóstolos, Paulo V Borghese Romano Pontífice Máximo ano 1612 ano sétimo do seu pontificado.

A fachada está precedida por dúas estatuas de San Pedro[24] e San Paulo,[25] talladas en 1847 por Giuseppe De Fabris e Adamo Tadolini, respectivamente, para substituír a unhas anteriores realizadas por Paolo Taccone e Mino del Reame en 1461. Na parte superior da fachada sitúase o ático, no que se abren oito fiestras decoradas con pilastras. Coroando o ático sitúase unha balaustrada onde se sitúan 13 estatuas de 5,7 m: no centro aparece Cristo Redentor, Xoán o Bautista á súa dereita, e once dos doce apóstolos, excepto San Pedro. As esculturas son, de esquerda a dereita: Xudas Tadeo, Mateo, Filipe, Tomé, Santiago o Maior, Xoán o Bautista, Cristo Redentor, André, Xoán o Evanxelista, Santiago o Menor, Bartolomeu, Simón e Matías. A cada lado hai dous reloxos realizados en 1785 por Giuseppe Valadier. Baixo o reloxo da esquerda atópanse as campás da basílica. A fachada foi restaurada con motivo do xubileu do ano 2000.

Campás[editar | editar a fonte]

Campás baixo o reloxo da esquerda da fachada da basílica.

A basílica conta con seis campás:

  • A primeira é a «Campanone», situada baixo reloxo, a súa nota é Fa menor, ten un diámetro de 2,316 m e un peso estimado de 8950 kg.
  • A seguinte é a «Campanoncino», realizada en 1725 por Inocencio Casini. Ten un diámetro de 1,772 m e cunha masa de 3640 kg, a súa nota é Si menor dobre bemol diminuída 6/16 de semitón.
  • A terceira campá é a «Rota», é a máis antiga de todas, foi realizada por Guidotto Pisano no século XIII e a súa función orixinal era convocar aos auditores do Tribunal da Rota Romana. O seu peso é de 1815 kg. A súa nota é Re menor diminuída 6/16 de semitón.
  • A cuarta campá é a «Predica», realizada en 1909 por Giovanbattista Lucent, pesa 830 kg. A súa nota é Fa maior diminuída 8/16 de semitón.
  • A quinta é a «Ave María», foi refundida en 1932 por Daciano Colbachini. Ten un diámetro de 75 cm e 250 kg de peso. A súa nota é Si maior diminuída 5/16.
  • A última campá é a «Campanella», fundida en 1825 por Louis Loce pesa 235 kg. A súa nota é Do maior diminuída 3/16 de semitón.

Cando soan as seis campás ao unísono chámase plenum, isto sucede nas festas máis importantes do ano litúrgico: Pascua de Resurrección, Nadal, Epifanía e Pentecoste. Ademais, na solemnidad de San Pedro e San Paulo, o 29 de xuño. Desde o conclave de 2005, as campás de San Pedro teñen un papel importante posto que o seu son é diferente en función do resultado das votacións. Esta medida aplicouse para eliminar calquera dúbida sobre a cor do fume que precede ao anuncio «Habemus Papam».

Pórtico[editar | editar a fonte]

O pórtico[26] atópase situado entre os cinco arcos que se abren na fachada e as portas do templo. A entrada está flanqueada por dúas estatuas ecuestres: Carlomagno (núm. 2),[27] a esquerda, obra de Agostino Cornacchini en 1725, e Constantino (núm. 8),[28] obra de Bernini en 1670, situado ante a entrada do Palacio do Vaticano pola Scala Rexia. A bóveda está decorada con deseño de Martino Ferrabosco pero realizada por Ambrogio Buonvicino, e inclúe as esculturas de trinta e dous papas, situadas aos lados das lunetas que conteñen relevos nos que se representan episodios da vida de San Pedro.[29]

Na parede por encima da entrada principal da basílica atópase unha parte do mosaico chamado A Navicella, obra de Giotto e que se atopaba na Antiga Basílica de San Pedro, foi colocada en 1674 (núm. 1).[30]

Portas[editar | editar a fonte]

Portas da basílica, en primeiro termo a «Porta de Filarete».

O acceso á basílica desde o pórtico realízase a través de cinco portas, de esquerda a dereita son: «Porta da Morte», «Porta do Ben e do Mal», «Porta de Filarete», «Porta dos Sacramentos» e «Porta Santa».

Porta da Morte

A «Porta da Morte» (núm. 3)[31] foi encargada por Xoán XXXIII e toma o seu nome por ser esta a porta de saída dos cortexos fúnebres dos papas.[32] Preséntanse catro paneis: no primeiro hai unha representación da Deposición de Cristo e a Asunción de María. No segundo represéntanse os símbolos da Eucaristía, o pan e o viño. No terceiro cadro aparece o tema da morte, representa o asasinato de Abel, a morte de Xosé, o martirio de San Pedro, a morte de Xoán XXIII (nunha esquina aparece o título da encíclica «Pacem in terris»), a morte no exilio de Gregorio VII e seis animais no acto da morte. Na cara interna da porta atópase a pegada da man do escultor e un momento do Concilio Vaticano II no que o primeiro cardeal africano, Laurean Rugambwa, rende homenaxe ao papa.

Porta do Ben e do Mal

A «Porta do Ben e do Mal» (núm. 4)[33] é obra de Luciano Minguzzi, realizada entre 1970 e 1977.

Porta de Filarete

A «Porta de Filarete» ou «porta central» (núm. 5)[34] foi mandada construír polo papa Uxío IV a Antonio Averulino Filarete, que a realizou entre 1439 e 1445. Está feita de bronce e dividida en dúas follas, cada unha das cales presenta tres cadros superpostos. Nos cadros da parte superior represéntanse á esquerda a Cristo entronizado e á dereita á Virxe entronizada, nos paneis centrais están representados San Pedro entregando as chaves ao papa Uxío IV, e San Paulo cunha espada e un floreiro con flores. Os cadros inferiores presentan o martirio dos dous santos: á esquerda a decapitación de San Paulo, e á dereita a crucifixión de San Pedro. Os paneis están enmarcados por medallóns cos perfís dos emperadores, e entre eles frisos con episodios do pontificado de Uxío IV. Na parte interna atópase a inusual sinatura do autor.

Porta dos Sacramentos


A «Porta dos Sacramentos» (núm. 6)[35] foi construída por Venanzo Crocetti e inaugurada por Paulo VI o 12 de setembro de 1965. Nela aparece un anxo anunciando os sete sacramentos.[32]

Porta Santa
Porta Santa.

A porta da dereita é a «Porta Santa» (núm. 7),[36] está realizada en bronce por Vico Consorti en 1950 e foi doada ao papa Pío XII polos católicos suízos para o xubileu dese ano. En dúas placas existentes a ambos os dous lados da porta atópanse o escudo de Pío XII e a bula de Bonifacio VIII que convocou o primeiro xubileu en 1300. No entablamento do arco sobre a porta aparece a inscripción: PAVLVS V PONT MAX ANO XIII. Xusto encima da porta atópase a inscripción: GREGORIVS XIII PONT MAX. Entre estas dúas inscripciones atópanse as placas que recordan a súa recente apertura:

IOANNES PAVLVS II P.M.
PORTAM SANCTAM
ANNO IVBILAEI MCMLXXVI
A PAVLO PP VI
RESERVATAM ET CLAVSAM
APERVIT ET CLAVSIT
ANNO IVB HVMANE REDEMP
MCMLXXXIII – MCMLXXXIV

IOANNES PAVLVS II P.M.
ITERVM PORTAM SANCTAM
APERVIT ET CLAVSIT
ANNO MAGNI IVBILAEI
AB INCARNATIONE DOMINI
MM-MMI

PAVLVS VI PONT MAX
HVIVS PATRIARCALIS
VATICANAE BASILICAE
PORTAM SANCTAM
APERVIT ET CLAVSIT
ANNO IVBILAEI MCMLXXV

No ano xubilar de 1983-1984 pola redención humana, Xoán Paulo II, Pontífice Máximo, abriu e pechou a Porta Santa, pechada e selada polo Papa Paulo VI en 1976. Xoán Paulo II, Pontífice Máximo, novamente abrió e cerrou a Porta Santa o ano do Magno Xubileu da Encarnación do Señor. 2000-2001. Paulo VI, Pontífice Máximo, abrió e cerrou a Porta Santa destá Basílica Patriarcal Vaticana o ano jubilar de 1975.


Esta porta permanece pechada e tapada con cemento pola súa banda interior. Soamente o papa pode abrila e pechala nos Anos Santos, permanecendo todo ese ano aberta para o acceso dos fieis que poden gañar indulxencias.

Nave central[editar | editar a fonte]

Nave central da Basílica.

O espazo interior está dividido en tres naves separadas por grandes alicerces. A nave central[37] mide 187 metros de longo e 45 metros de altura; está cuberta por unha gran bóveda de canón. Entre os anos 1962 e 1965 esta nave acolleu as sesións do Concilio Vaticano Segundo.

Cabo destacar o particular deseño do chan de mármore, que presenta elementos da antiga basílica, como o disco de pórfiro vermello exipcio sobre o que se arrodillou Carlomagno o día da súa coronación. A nave presenta unha superficie de dez mil metros cadrados de mosaicos, froito do traballo de moitos artistas, principalmente dos séculos XVII e XVIII, tales como Pietro da Cortona, Giovanni De Vecchi, Cavalier d'Arpino e Francesco Trevisani.

Nos arcos atópanse estatuas das virtudes.[37] Nos alicerces da esquerda, comezando pola porta, a autoridade eclesiástica, a xustiza divina, a virxindade, a obediencia, a humildade, a paciencia, a xustiza e a fortaleza. Nos da dereita, comezando polo altar, a caridade, a fe, a inocencia, a paz, a clemencia, a constancia, a misericordia e a forza.

Nos alicerces ábrense nichos nos que se atopan as esculturas de 39 santos fundadores. Nos alicerces da dereita, están as estatuas de Santa Teresa de Jesús (núm. 93, 1754),[38] Santa Magdalena Sofía Barat (núm. 93, 1934),[39] San Vicente de Paúl (de Pietro Bracci, núm. 92, 1754),[40] San Xoán Eudes (núm. 92, 1932),[41] San Filipe Neri (núm. 91, 1737),[42] San Xoán Bautista de La Salle (núm. 91, 1904),[43] a antiga estatua de bronce de San Pedro (de Arnolfo di Cambio, núm. 89, 1300)[44] y San Xoán Bosco (núm. 90, 1936).[45] Nos alicerces da esquerda: San Pedro de Alcántara (núm. 72, 1713),[46] Santa Lucía Filippini (núm. 72, 1949),[47] San Camilo de Lelis (núm. 73, 1753),[48] San Luís María Grignion de Montfort (núm. 73, 1948),[49] San Ignacio de Loiola (de Camillo Rusconi, núm. 74, 1733),[50] San Antonio María Zaccaria (núm. 74, 1909),[51] San Francisco de Paula (núm. 75, 1732)[52] e San Pedro Fourier (núm. 75, 1899).[53]


No perímetro da nave aparece, situado no entaboamento baixo a bóveda, con letras de dous metros de altura, a inscripción:[54]

QVODCVMQVE LIGAVERIS SUPER TERRAM, ERIT LIGATVM ET IN COELIS, ET QVODCVMQVE SOLVERIS SVPER TERRAM, ERIT SOLVTVM ET IN COELIS • EGO ROGAVI PRO TE, O PETRE VT NON DEFICIAT FIDES TVA, ET TV ALIQVANDO CONVERSVS, CONFIRMA FRATRES TVOS
Todo o que atares na terra será atado nos ceos; e todo o que desatares na terra será desatado nos ceos. ? Eu roguei por ti, que a túa fe non falte; e ti, unha vez volto, confirma aos teus irmáns.
Mateo 16:19Lucas 22:32



Nave da epístola[editar | editar a fonte]

Tumba de Xoán Paulo II.

É a nave situada á dereita. A primeira capela aloxa a Piedade de Michelangelo (núm. 9).[55] Avanzando pola nave atópanse os monumentos funerarios de León XII (núm. 10),[56] obra de Giuseppe de Fabris, e a reina Cristina de Suecia (núm. 11),[57] de Carlo Fontana. A continuación atópase a capela de san Sebastián (núm. 13),[58] presidida por un gran mosaico do martirio do santo, obra de Pier Paolo Cristofari, baseado nun cadro de Domenichino; o teito está decorado con mosaicos de Pietro da Cortona. Baixo o altar consérvanse, desde o 2 de maio de 2011, tras unha lousa de mármore coa inscripción «BEATVS IOANNES PAVLVS PP. II», os restos do beato Xoán Paulo II.[59] Nesta capela tamén se conservan os monumentos funerarios de Pío XI (núm. 12)[60] e Pío XII (núm. 14),[61] realizados durante o século XX.

A continuación encontranse os monumentos a Inocencio XII (núm. 15),[62] de Filippo Della Valle en 1746, e a Matilde de Canossa (núm. 16),[63] de Gian Lorenzo Bernini en 1633. A seguinte é a Capela do Santísimo Sacramento (núm. 17),[64] protexida por unha porta deseñada por Francesco Borromini. Nesta capela consérvase o Santísimo Sacramento. Xunto ao ciborio de bronce e lapislázuli que preside o altar, hai dous anxos adoradores, e unhas grandes lámpadas de aceite ardendo permanentemente. A capela foi deseñada por Carlo Maderno para conectar a actual basílica co corpo da antiga. Caracterízase por ter un teito máis baixo que o corpo da basílica, polo que se pecha cun ático que oculta a diferente elevación da cuberta. Contén dous monumentos: o de Gregorio XIII (núm. 18),[65] de Camillo Rusconi en 1723, e o de Gregorio XIV (núm. 19).[66] A partir de aquí comeza a deambulatorio que rodea o espazo ao redor da cúpula.



Nave do evanxeo[editar | editar a fonte]

Tumba de Pío X.

É a nave situada á esquerda. A primeira capela é a «Capela do Bautismo» (núm. 71),[67] deseñada por Carlo Fontana e decorada con mosaicos de Baciccio realizados posteriormente por Francesco Trevisani; o mosaico que se atopa detrás do altar imita unha pintura de Carlo Maratta existente na Basílica de Santa María dos Anxos e os Mártires.

Logo desta capela atópanse os monumentos funerarios que conteñen as tumbas de Clementina Sobieski (núm. 70),[68] obra de Pietro Bracci en 1742, e a dos Estuardo (núm. 69),[69] obra de Antonio Canova en 1829, cos enterramentos do rei Xacobe III e os seus fillos Carlos Eduardo Estuardo e o cardeal Henrique Benedicto Estuardo. A continuación atópase a «Capela da Presentación» (núm. 67),[70] en cuxo altar atopar o corpo de San Pío X. Nas súas paredes atópanse os monumentos a Xoán XXIII (núm. 66)[71] y a Bieito XV (núm. 68),[72] realizados no século XX. Seguidamente, encuentrase o monumento a Pío X (núm. 65),[73] de 1923, e a tumba de Inocencio VIII (núm. 64),[74] realizada por Antonio Pollaiuolo no século XV.

Para rematar, atópase a Capela do Coro (núm. 63),[75] presidida polo Altar da Inmaculada Concepción (núm. 62).[76] A capela é xemelga á Capela do Santísimo Sacramento, situada no lado da epístola, polo que presenta a mesma configuración. No último alicerce antes de pasar o deambulatorio sitúanse os monumentos a León XI (núm. 61),[77] obra de Alessandro Algardi en 1644, a Inocencio XI (núm. 60).[78]

Deambulatorio[editar | editar a fonte]

Relevo de León I o Magno expulsando a Atila.

O deambulatorio é o espazo que rodea os catro alicerces que sosteñen a cúpula e é o corazón da igrexa tal e como a deseñou Michelangelo.

No alicerce que corresponde coa nave da epístola atópase o altar de san Xerome (núm. 20),[79] coa tumba do papa Xoán XXIII, sobre a cal atópase un gran mosaico dun cadro de Domenichino. O espazo que queda entre a Capela do Sacramento e o cruceiro, acolle a Capela Gregoriana (núm. 21),[80] pechada por unha bóveda que no exterior conforma unha das dúas cúpulas menores. Aquí atópase o monumento a Gregorio XVI (núm. 22),[81] obra de Luís Amici en 1848-1857. Xunto a esta, no muro norte, atópase o «Altar da Virxe do Perpetuo Socorro» (núm. 23),[82] onde se atopan as reliquias de san Gregorio Nacianceno. Á beira está o Altar de san Basilio (núm. 24),[83] adornado cun mosaico do século XVIII, onde se atopan os restos de san Josafat Kuncewicz e, fronte a este, o monumento funerario de Bieito XIV (núm. 25).[84]

Unha vez cruzado o transepto aparece o Altar da Navicella (núm. 32),[85] e, en fronte, o monumento a Clemente XIII (núm. 31),[86] de Antonio Canova en 1787-1792. Seguidamente atópanse os altares do Arcanxo San Miguel (núm. 33),[87] de Santa Petronila (núm. 34)[88] e de «San Pedro e a resurrección de Tabitha» (núm. 36).[89] No muro oeste atópase o monumento a Clemente X (núm. 35),[90] obra de Mattia de Rossi, de finais do século XVII.

No lado sur do deambulatorio atópase, na columna da cúpula, un altar presidido por un mosaico que reproduce o soado cadro da Transfiguración de Rafael (núm. 59),[91] en cuxo altar atopar o corpo do beato Inocencio XI. A capela adxacente, similar á Gregoriana, é a «Capela Clementina» (núm. 58);[92] nela atópanse os monumentos funerarios de Gregorio Magno (núm. 56)[93] e de Pío VII (núm. 57),[94] de Bertel Thorvaldsen en 1831, único artista non católico que traballou na basílica. A continuación sitúase o Altar da Mentira (núm. 55)[95] adornado cun mosaico do século XVIII; fronte a este, o monumento a o Pío VIII (núm. 54),[96] obra de Pietro Tenerani en 1866, cunha porta que conduce á Sancristía Maior da Basílica.[97]

Alén do transepto atópase o monumento funerario ao papa Alexandre VII (núm. 47),[98] unha notable obra de Gian Lorenzo Bernini que mostra ao Papa absorto en oración, coa morte, representada por un esqueleto sostendo un reloxo de area, por encima dunha porta que simboliza a entrada á outra vida. En fronte, sitúase o «Altar do Sagrado Corazón de Xesús» (núm. 48),[99] con mosaicos de 1930. A continuación, a «Capela da nosa Señora do Pilar» (núm. 44),[100] onde se atopan os altares dedicados á Virxe do Pilar (núm. 46)[101] e a León I o Magno (núm. 45),[102] cun magnífico retablo de mármore de Alessandro Algardi sobre a expulsión de Atila realizado entre 1645-1653. Para rematar, antes do presbiterio, atópase o «Altar de San Pedro curando a un paralítico» (núm. 43),[103] do século XVIII, e a tumba do papa Alexandre VIII (núm. 42).[104]

Órgano[editar | editar a fonte]

Proxecto de órgano para a basílica ofrecido a León XIII en 1888.

O órgano da basílica atópase entre o deambulatorio e o presbiterio; foi construído por Tamburini en 1962. Presenta dous corpos que se sitúan nos brazos do deambulatorio que parten do presbiterio, respectivamente alcumados, «Cornu Epistulae» e «Cornu Evangelii». Estes dous corpos correspóndense con dous órganos construídos a principios do século XX por Vegezzi-Carlo Bossi e Walker. O órgano do primeiro corpo comprende os rexistros do segundo e terceiro teclado, mentres que ao segundo corpo corresponde o primeiro e cuarto teclado. Os rexistros de pedal son repartidos en duas partes segundo o organista necesite. Utilízanse duas consolas de transmisión eléctrica; unha sitúase entre as butacas do coro cantor durante as celebracións no interior, mentres que outra se sitúa na praza para as celebracións do exterior. Foron construídas polo fabricante Mascioni en 1999.

En 1875, Aristide Cavaillé-Coll ofreceulle ao papa Pío IX o deseño dun gran órgano que nunca chegou a realizarse, así como outros proxectos, sempre provintes de Francia. Na actualidade, os organistas son James Edward Goettsche e Gianluca Libertucci.

Notas[editar | editar a fonte]

  1. As reclamaciones de que a Basílica da nosa Señora da Paz de Yamusukro de Costa de Marfil é máis grande que a Basílica de San Pedro, parecen ser falsas, xa que as medidas da primeira inclúen un rectorado, unha vila e, probablemente, a explanada. A súa cúpula, baseada na de San Pedro, é máis baixa, pero leva unha cruz máis alta, polo que di ser a igrexa coa máis alta cúpula.
  2. James Les-Milne describe a Basílica de San Pedro como «a ocupante dunha posición única no mundo cristián» en Lees-Milne, 1967, p. 12.
  3. Banister Fletcher, o renombrado historiador da arquitectura a chama «...a máis grande de todas as igrexas da cristiandade» en Fletcher, 1996, p. 719.
  4. Ao renunciar en 2006 ao título de Patriarca de Occidente, o Papa Bieito XVI renombrou a estas «basílicas patriarcales» como «basílicas papales».
Referencias
  1. 1,0 1,1 P. Jorge Loring, S.I.. "La tumba de San Pedro" (en castelán). http://www.es.catholic.net/turismoreligioso/813/2809/articulo.php?id=5500. "Identificación científica da tumba e os ósos de San Pedro"
  2. Baumgarten, 1913
  3. vatican.va. "Arcibasilica papale di San Giovanni in laterano" (en italiano). http://www.vatican.va/various/basiliche/san_giovanni/index_it.htm. Consultado o 20/08/2013. "Basílica de San Giovanni in Laterano, a catedral de Roma"
  4. "San Pedro, príncipe de los apóstoles.". http://ec.aciprensa.com/p/pedroapost.htm.
  5. 5,0 5,1 Lees-Milne, James (1967) (en inglés). San Pedro: la historia de la Basílica de San Pedro en Roma.. Londres: Hamish Hamilton. OCLC 1393052. http://www.stpetersbasilica.org/Docs/JLM/SaintPeters-1.htm.
  6. Andrea Pollett. "Obeliscos en Roma" (en inglés). http://roma.freewebpages.org/roma-co1.htm.
  7. Boorsch, Suzanne (Invierno de 1982-1983). "The Building of the Vatican: The Papacy and Architecture". The Metropolitan Museum of Art Bulletin 40 (3): 4–8.
  8. Guarducci, Margherita (1960) (en inglés). The Tomb of St Peter. Hawthorn Books. http://www.saintpetersbasilica.org/Necropolis/MG/TheTombofStPeter-1.htm. Consultado o 30 de mayo de 2011.
  9. Spagnesi (2003) (en italiano). Roma: la Basilica di San Pietro, il borgo e la città. Palombi. pp. 62. OCLC 54989356. http://www.worldcat.org/title/roma-la-basilica-di-san-pietro-il-borgo-e-la-citta/oclc/54989356. Consultado o 30 de maio de 2011.
  10. De Maio (1992) (en italiano). Riforme e miti nella Chiesa del Cinquecento. Guida. pp. 407. ISBN 8878351318. http://openlibrary.org/books/OL1041985M/Riforme_e_miti_nella_Chiesa_del_Cinquecento. Consultado o 30 de maio de 2011.
  11. Patetta (1943) (en italiano). La figura del Bramante nel "Simia" d'Andrea Guarna. Accademia Nazionale dei Lincei, Roma.
  12. www.rome.info. "Basílica di San Pietro" (en italiano). http://www.rome.info/it/basiliche/basilica-san-pietro/. Consultado o 20/08/2013.
  13. Agencia EFE (6 de outubro de 2004). "Bendice Papa estatua de primera santa chilena" (en castelán). http://www.esmas.com/noticierostelevisa/internacionales/396230.html. Consultado o 27/08/2013. "El Papa bendice imagen de santa Teresa de los Andes, primera santa chilena que cuenta con una escultura colocada en la fachada posterior de la basílica de San Pedro, en el Vaticano."
  14. Radio Vaticano (20 de outubro de 2004). "Bendición de la estatua de Santa Teresa de Jesús Jornet" (en castelán). http://www.radiovaticana.org/spagnolo/archiviospa/2004/10octubre/25octubre.htm#BEDIC. Consultado o 27/08/2013. "se encuentra ubicada en un “lugar privilegiado” de la Patriarcal Basílica. Exactamente en la parte exterior de la girola, detrás de la “Gloria de Bernini”, en el nicho central de su ábside."
  15. aciprensa (2 de novembro de 2004). "Imagen de santa ecuatoriana Mariana de Jesús estará en el Vaticano" (en castelán). http://www.aciprensa.com/noticia.php?n=6361. Consultado o 27/08/2013. "en la fachada posterior de la Basílica vaticana de San Pedro."
  16. Zenit (14 de setembro de 2005). "El Papa bendice la estatua de San Josemaría Escrivá" (en castelán). http://www.zenit.org/article-16787?l=spanish. Consultado o 27/08/2013. "Colocada en la parte exterior de la basílica vaticana."
  17. 17,0 17,1 angelicas.org (2006). "Santa Genoveva Torres, en la basílica vaticana" (en castelán). http://www.angelicas.org/angelicasnuevo/50aniversario/lasantaenelvaticano.html. Consultado o 27/08/2013. "Le fue asignada a Santa Genoveva una hornacina ubicada en el mismo ábside exterior de la Basílica, con vistas a los jardines por donde pasea el Papa."
  18. "El santo de la familia, en la basílica de San Pedro del Vaticano". 23 de maio de 2007. http://www.zenit.org/article-23716?l=spanish. Consultado o 27/08/2013. "El Papa bendice una estatua que se colocará en el exterior del ábside"
  19. "La unidad, signo del amor de Dios". 7 de mayo de 2008. http://es.catholic.net/ecumenismoydialogointerreligioso/787/856/articulo.php?id=36627. Consultado o 27/08/2013.
  20. 20,0 20,1 "Papa bendice estatua de santa Rafaela Porras colocada en el Vaticano". 20 de xaneiro de 2010. http://www.elnortedecastilla.es/agencias/20100120/mas-actualidad/vida-ocio/papa-bendice-estatua-santa-rafaela_201001201219.html. Consultado o 27/08/2013. "colocada en una hornacina externa de la parte posterior de la basílica de San Pedro."
  21. "Bendición e inauguración de la estatua de San Marcelino Champagnat". 2010. http://www.champagnat.org/es/210802010.htm. Consultado o 27/08/2013.
  22. "El Santo Padre bendice la estatua de San Marón, colocada en un nicho de la Basílica de San Pedro". 23 de febreiro de 2011. http://cristianosarabes.wordpress.com/2011/03/29/el-santo-padre-bendice-la-estatua-de-san-maron-colocada-en-un-nicho-de-la-basilica-de-san-pedro/. Consultado o 27/08/2013. "colocada en un nicho externo de la Basílica de San Pedro en la fachada de «Vía delle Fondamenta»."
  23. www.saintpetersbasilica.org. "Facade of St. Peter's" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Exterior/Facade/Facade.htm. Consultado o 28/08/2013.
  24. www.saintpetersbasilica.org. "Estatua de San Pedro" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Exterior/StPeterStatue/StPeterStatue.htm. Consultado o 3 de junio. "Pío IX (1846-1878) decidiu reemplazar as antigas estatuas dos santos Pedro e Pablo polas actuais en Pascua de 1847. A estatua de San Pedro mide 5,55 m de altura e encontrase sobre un pedestal de 4,91 m de alto."
  25. www.saintpetersbasilica.org. "Statue of St. Paul" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Exterior/StPaulStatue/StPaulStatue.htm. Consultado o 28/08/2013. "A estatua de San Pablo mide 5,55 m de altura e atópase sobre un pedestal de 4,91 m de alto. Foi restaurado en 1985-86 grazas á xenerosidade dos Cabaleiros de Colón."
  26. Maderno. "The Portico" (en inglés). www.saintpetersbasilica.org. http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/Portico/Portico.htm. Consultado o 3/11/2013.
  27. Cornacchini. "Charlemagne Statue" (en inglés). www.saintpetersbasilica.org. http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Charlemagne/Charlemagne.htm. Consultado o 3/11/2013.
  28. www.saintpetersbasilica.org. "Constantine Statue" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Constantine/Constantine.htm. Consultado o 3/11/2013. "A estatua ecuestre de Constantino feita por Bernini e considerada como unha das súas obras mestras."
  29. www.saintpetersbasilica.org. "The Portico Ceiling" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/Portico/PorticoMap.htm. Consultado o 3/11/2013. "Mapas da bóveda."
  30. www.saintpetersbasilica.org. "The Navicella" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/Navicella/Navicella.htm. Consultado o 3/11/2013.
  31. Manzù (1961-64). "Door of Death Porta da morte" (en inglés). www.saintpetersbasilica.org. http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/DoorofDeath/DoorofDeath.htm. Consultado o 1 6/11/2013. "Presenta grandes paneis modelados da Crucifixión e a Anunciación, menos os paneis dos profetas, apóstolos e santos."
  32. 32,0 32,1 www.romaspqr.it. "San Pietro" (en italiano). http://www.romaspqr.it/ROMA/Basiliche/San-Pietro.htm.
  33. Minguzzi (1977). "Door of Good and Evil Porta do Ben e do Mal" (en inglés). www.saintpetersbasilica.org. http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/DoorGoodEvil/DoorGoodEvil.htm. Consultado o 6/11/2013. "Esta segunda porta da esquerda foi doada ao Papa Paulo VI, no seu aniversario número 80. Os paneis da dereita mostran a bondade, a maldade os da esquerda."
  34. www.saintpetersbasilica.org. "The Filarete Door Porta de Filarete" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/DoorFilarete/DoorFilarete.htm. Consultado o 6/11/2013.
  35. www.saintpetersbasilica.org. "Door of the Sacraments" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/DoorSacraments/DoorSacraments.htm. Consultado o 12/01/2014. "Normalmente é a porta aberta para entrar na basílica. Os paneles mostran os sete sacramentos e a predicación."
  36. www.saintpetersbasilica.org. "The Holy Door" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/HolyDoor/HolyDoor.htm. Consultado o 12/01/2014.
  37. 37,0 37,1 www.saintpetersbasilica.org. "The Nave" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/Nave/Nave.htm. Consultado o 12/01/2014. "O disco vermello de pórfido na entrada, tomada da antiga basílica, é a pedra sobre a que Carlomagno e outros emperadores foron coroados."
  38. www.saintpetersbasilica.org. "St. Teresa of Jesus" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/TheresaofJesus/Theresa%20of%20Jesus.htm. Consultado o 12/01/2014.
  39. www.saintpetersbasilica.org. "St. Madeleine Sophie Barat" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/SofiaMBarat/SofiaBarat.htm. Consultado o 12/01/2014.
  40. www.saintpetersbasilica.org. "St. Vincent de Paul" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/VincentdePaul/VincentdePaul.htm. Consultado o 12/01/2014.
    EVAN / GELI / ZARE / PAUPE / RIBUS / MISIT / ME elexironme para dar boas novas aos pobres
    Lucas 4:18 Inscripción no libro.
  41. www.saintpetersbasilica.org. "St. John Eudes" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/JohnEudes/John%20Eudes.htm. Consultado o 12/01/2014.
  42. www.saintpetersbasilica.org. "St. Philip Neri" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/PhilipNeri/Philip%20Neri.htm. Consultado o 31 de mayo.
    DE EXCELSO / MISIT IGNEM / IN OSSIBUS / MEIS / IER. THR. / CAP.I / VER. XIII Desde o alto enviou lume que consome os meus ósos
    Lamentacións 1:13 Inscripción no libro.
  43. www.saintpetersbasilica.org. "St. John Baptist de la Salle" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/JohnBaptistdelaSalle/John%20de%20la%20Salle.htm. Consultado o 12/02/2014.
  44. www.saintpetersbasilica.org. "Statue of St. Peter" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/StPeter/StPeter.htm. Consultado o 12/02/2014. "Esta antiga estatua de bronce de San Pedro ten os dedos do pé dereito desgastados por séculos de peregrinos que tradicionalmente tocan o pé."
  45. www.saintpetersbasilica.org. "St. John Bosco" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/JohnBosco/John%20Bosco.htm. Consultado o 12/01/2014.
  46. www.saintpetersbasilica.org. "St. Peter of Alcantara" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/PeterofAlcantara/Peter%20of%20Alcantara.htm. Consultado o 12/01/2014.
  47. www.saintpetersbasilica.org. "Santa Lucía Filippini" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/LuciaFilippini/Lucy%20Filippini.htm. Consultado o 12/01/2014.
  48. www.saintpetersbasilica.org. "St. Camillus de Lellis". http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/CamillusdeLellis/Camillus%20de%20Lellis.htm. Consultado o 12/2014.
    MAIOREM CARITATEM NEMO HABET Ninguén ten maior amor do home
    Inscripción no libro.
  49. www.saintpetersbasilica.org. "St. Louis de Montfort" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/LouisdeMontfort/Louis%20de%20Montfort.htm. Consultado o 12/01/2014.
  50. www.saintpetersbasilica.org. "St. Ignatius of Loyola" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/IgnatiusLoyola/Ignatius%20Loyola.htm. Consultado o 31 de mayo.
    AD / MAIOREM / DEI / GLORIAM
    CONSTITU / TIONES / SOCIETATIS / IESU
    Á maior gloria de Deus. Constituíu a Compañía de Xesús
    Inscripción no libro.
  51. www.saintpetersbasilica.org. "St. Anthony Zaccaria" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/AnthonyMZaccaria/Anthony%20Zaccaria.htm. Consultado o 12/01/2014.
  52. www.saintpetersbasilica.org. "St. Francis of Paola" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/FrancisdePaola/Francis%20de%20Paola.htm. Consultado o 12/01/2014.
  53. www.saintpetersbasilica.org. "St. Peter Fourier" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Statues/Founders/PeterFourier/Peter%20Fourier.htm. Consultado o 12/01/2014.
  54. Leo Nellissen. "Sint Pieter in Rome, mozaïek-inscripties met Nederlandse vertaling (en galego: San Pedro en Roma, inscripcións de mosaicos con tradución o holandés)" (en neerlandés). www.STILUS.nl. http://www.stilus.nl/sintpieter/index.htm. Consultado o 12/01/2014.
  55. www.saintpetersbasilica.org. "Chapel of the Pieta". http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/Pieta/Pieta.htm. Consultado o 1/02/2014.
    MICHAEL. ANGELUS. BONAROTUS. FLORENT. FACIEBAT
    Inscripción.
  56. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Leo XII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/LeoXII/LeoXII.htm. Consultado o 1/02/2014. "Cando o Papa León XII foi elixido tratou de rexeitar o cargo alegando a súa mala saúde, díxolle aos cardeais: «Están elixindo a un home morto»."
  57. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Christina of Sweden" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/ChristinaofSweden/ChristinaofSweden.htm. Consultado o 1/02/2014. "Hai tres relevos na urna: Christina renuncia ao trono de Suecia a aceptar o catolicismo (centro), o desprezo da nobreza (á dereita), a fe que triunfa sobre a herexía (á esquerda)."
  58. www.saintpetersbasilica.org. "Chapel of St. Sebastian" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/StSebastian/StSebastian.htm. Consultado o 1/02/2014.
  59. EFE (4 de maio de 2011). "Los fieles ya pueden venerar los resto del beato Juan Pablo II en la Capilla de San Sebastián" (en castelán). ABC. http://www.abc.es/20110503/sociedad/abci-restos-papa-capilla-201105031910.html. Consultado o 1/02/2014.
  60. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Pius XI" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/PiusXI/PiusXI.htm. Consultado o 1/02/2014.
  61. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Pius XII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/PiusXII/PiusXII.htm. Consultado o 1/02/2014. "Dise que o xesto de Pío XII mostra o seu desexo de poñer fin á Segunda Guerra Mundial."
    Nada se perde na paz, todo pode perderse coa guerra.
    Pío XII.


  62. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Innocent XII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/InnocentXII/InnocentXII.htm. Consultado o 1/02/2014. "A figura alegórica da Caridade é considerada unha obra mestra desta composición ."
  63. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Matilda of Canossa" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/MatildaofCanossa/MatildaofCanossa.htm. Consultado o 1/02/2014.
  64. www.saintpetersbasilica.org. "Blessed Sacrament Chapel" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/BlSacrament/BlSacrament.htm. Consultado o 1/02/2014.
    «Só aqueles que desexen orar poden entrar».
    Este signo diante da Capela do Santísimo Sacramento permite aos visitantes saber que este é un lugar para a reflexión e non só parte dunha visita da basílica.
  65. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Gregory XIII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/GregoryXIII/GregoryXIII.htm. Consultado o 1/02/2014. "Aos lados están as estatuas alegóricas da Relixión, sostendo as táboas da Lei, e magnificencia, na base é un dragón, en alusión á figura heráldica da familia Boncompagni."
  66. www.saintpetersbasilica.org. "Monumento a Gregorio XIIII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/GregoryXIIII/GregoryXIIII.htm. Consultado o 1/02/2014.
    A ornamentación dunha tumba, a mostra de duelo, e as pompas fúnebres, son consolos para os sobrevivientes, non beneficia aos mortos. Para as almas piadosas que, libre de pecados, voaron ao Señor, pouco importa que os seus corpos teñen unha tumba sórdida, ou ningún, ata como o máis custoso tomba non fai nada polos impíos e os que se obrigan aínda nos lazos do pecado.
    Gregorio XIV.
  67. www.saintpetersbasilica.org. "Baptistery Chapel" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/Baptistery/Baptistery.htm. Consultado o 2/02/2014.
  68. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Maria Clementina Sobieski" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/MCSobieski/MCSobieski.htm. Consultado o 14/02/2014.
  69. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to the Stuarts" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/Stuarts/Stuarts.htm. Consultado o 14/02/2014. "Esta obra mestra de Canova conmemora a James III, antigo pretendiente ao trono inglés, e os seus dous fillos, o príncipe Carlos e Hnrique."
  70. www.saintpetersbasilica.org. "Presentation Chapel" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/Presentation/Presentation.htm. Consultado o 14/02/2014.
  71. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to John XXIII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/JohnXXIII/JohnXXIII.htm. Consultado o 14/02/2014. "Unha das escenas representadas neste monumento é a visita do Papa á prisión Regina Coeli en Roma. Díxolle aos prisioneiros que posto que eles non poden ir velo, el veu verlos a eles."
    O segredo de todo é deixarse levar polo Señor e para o Señor.
    Xoán XXIII na súa coronación.
  72. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Benedict XV" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/BenedictXV/BenedictXV.htm. Consultado o 14/02/2014. "O Pontífice absórbese na oración, de xeonllos sobre unha tumba que conmemora a Primeira Guerra Mundial, que describiu como unha «matanza inútil». A tumba está cuberta de ramas de olivo, símbolo da paz. Por encima da estatua está María, presentando a Xesús, Príncipe da Paz, a un mundo en lapas."
  73. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Innocent VIII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/PiusX/PiusX.htm. Consultado o 14/02/2014. "O seu corpo, que leva unha máscara de prata, pódese ver no altar da Capela de presentación."
  74. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Innocent VIII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/InnocentVIII/InnocentVIII.htm. "Na man esquerda, o Papa, mostra lánzaa que traspasou o costado de Jesús. A reliquia real que lle deu o sultán, consérvase no balcón encima da estatua de San Longinos."
  75. www.saintpetersbasilica.org. "Chapel of the Choir" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/Choir/Choir.htm.
  76. www.saintpetersbasilica.org. "Altar of Immaculate Conception" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/ImmaculateConception/ImmaculateConception.htm. Consultado o 14/02/2014.
  77. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Leo XI" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/LeoXI/LeoXI.htm. Consultado o 14/02/2014. "As rosas talladas no zócalo conteñen a inscripción «Sic florui», en referencia ao feito de que reinou só 27 días, en 1605. Aos seus lados están dous alegorías femininas: a entereza e a xenerosidade. A escena seguinte é a abjuración do protestantismo feita por Enrique IV de Francia cando León foi nuncio apostólico, e a firma dun tratado de paz entre España e Francia."
  78. www.saintpetersbasilica.org. "Monument to Bl. Innocent XI" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/InnocentXI/InnocentXI.htm. "A figura do Papa está flanqueada pola fe e a fortaleza. O baixorrelevo mostra a vitoria sobre os turcos en Viena en 1683. Inocencio XI foi beatificado o 7 de outubro 1956, a súa festa é o 13 de agosto. O corpo do Papa é visible baixo o altar da Transfiguración no lado oposto da basílica"
  79. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de San Xerome" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/StJerome/StJerome.htm. Consultado o 24/05/2014. "O lenzo orixinal de «A última comuñón de San Xerome» atópase actualmente na Galería do Vaticano."
  80. www.saintpetersbasilica.org. "Capilla Gregoriana" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/GregorianChapel/GregorianChapel.htm. Consultado o 24/05/2014. "A Capela Gregoriana leva o nome do seu patrón Gregorio XIII. Contén as tumbas de Bieito XIV e Gregorio XVI, ademais os altares de San Basilio, Virxe do Socorro e San Xerome."
  81. www.saintpetersbasilica.org. "Monumento a Gregorio XVI" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/GregoryXVI/GregoryXVI.htm. Consultado o 24/05/2014.
  82. www.saintpetersbasilica.org. "Altar da Nosa Señora do Socorro" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/OurLadyofSuccour/OurLadyofSuccour.htm. Consultado o 24/05/2014. "A nosa Señora do Perpetuo Socorro, cuxa imaxe, pintura sobre madeira, atopábase anteriormente no Oratorio de San León na antiga Basílica e trasladouse aquí en 1578."
  83. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de San Basilio" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/StBasil/StBasil.htm. Consultado o 24/05/2014.
  84. www.saintpetersbasilica.org. "Monumento a Bieito XIV" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/BenedictXIV/BenedictXIV.htm. Consultado o 24/05/2014.
  85. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de la Navicella" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/Navicella/Navicella.htm. Consultado o 24/05/2014. "El Altar de la Navicella deriva su nombre de la narrativa del Evangelio de Jesús caminando sobre el agua."
  86. www.saintpetersbasilica.org. "Monumento a Clemente XIII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/ClementXIII/ClementXIII.htm. Consultado o 24/05/2014.
  87. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de San Miguel Arcángel" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/StMichaelArchangel/StMichaelArchangel.htm. Consultado o 24/05/2014.
  88. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de Santa Petronila" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/StPetronilla/StPetronilla.htm. Consultado o 24/05/2014.
  89. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de San Pedro elevar Tabitha" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/StPeter-Tabitha/StPeter-Tabitha.htm. Consultado o 24/05/2014. "Tabitha era la mujer de Jaffa. Hechos 9:36-42"
  90. www.saintpetersbasilica.org. "Monumento a Clemente X" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/ClementX/ClementX.htm. Consultado o 24/05/2014. "En el suelo, delante del monumento al papa Clemente X, bajo una lápida sencilla, se encuentran los restos del papa Sixto IV y el papa Julio II."
  91. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de la Transfiguración" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/Transfiguration/Transfiguration.htm. Consultado o 24/05/2014. "É un dos mosaicos máis belos de San Pedro, este retablo é unha reprodución da pintura «Leito de morte» de Rafael, actualmente no Museo Vaticano. Xullo de Médicis encargou a pintura para a Catedral de Narbona, pero mantívose en Roma, en San Pietro in Montorio, desde de 1523. Napoleón levoullo a Parides en 1797, e foi devolto ao Vaticano en 1815. Un equipo de seis artistas tardo nove anos en executar o mosaico, terminando en 1767."
  92. www.saintpetersbasilica.org. "Capilla Clementina" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/Clementine/Clementine.htm. Consultado o 24/05/2014.
  93. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de San Gregorio el Grande" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/GregoryGreat/GregoryGreat.htm. Consultado o 24/05/2014. "Baixo o altar atópase un sarcófago de mármore branco que contén as reliquias do Papa San Gregorio Magno (590-604), doutor da Igrexa. Foi o primeiro Papa de adoptar o título de «Servo dos servos de Deus»."
  94. www.saintpetersbasilica.org. "Monumento a Pío VII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/PiusVII/PiusVII.htm. Consultado o 24/05/2014. "O seu autor, Thorvaldsen, non podía asinar a obra ao non ser católico polo que esculpió o seu rostro en lugar da do Papa."
  95. www.saintpetersbasilica.org. "Altar del Sagrado Corazón" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/SacredHeart/SacredHeart.htm. Consultado o 24/05/2014. "Creado con motivo de la canonización de Santa Margarita María Alacoque en 1923."
  96. www.saintpetersbasilica.org. "Monumento a Pío VIII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/PiusVIII/PiusVIII.htm. Consultado o 24/05/2014. "El Papa está de rodillas delante de la figura de Cristo entronizado, a los lados se sitúan las estatuas de los santos Pedro y Pablo. También aparecen las alegorías de la prudencia y la justicia."
  97. www.saintpetersbasilica.org. "Sacristía y Museo del Tesoro" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Interior/Sacristy-Treasury/Sacristy-Treasury.htm. Consultado o 24/05/2014.
  98. www.saintpetersbasilica.org. "Monumento a Alexandre VII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/AlexanderVII/AlexanderVII.htm. Consultado o 24/05/2014. "É unha das obras máis importantes da basílica, obra cume de Bernini."
  99. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de la Mentira" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/Falsehood/Falsehood.htm. Consultado o 24/05/2014. "Logo de mentir a San Pedro, Saphira caeu ao chan ante o Apóstolo. No fondo uns mozos lévanse o cadáver do seu marido, Ananías. Hechos 5:1-11"
  100. www.saintpetersbasilica.org. "Capilla de Nuestra Señora del Pilar" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/ColumnChapel/ColumnChapel.htm. Consultado o 24/05/2014.
  101. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de Nuestra Señora de la Columna" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/OurLadyColumn/OurLadyColumn.htm. Consultado o 24/05/2014.
  102. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de San León el Grande" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/LeotheGreat/LeotheGreat.htm. Consultado o 24/05/2014.
  103. www.saintpetersbasilica.org. "Altar de San Pedro sanando a un paralítico" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Altars/StPeter-Cripple/StPeter-Cripple.htm. Consultado o 24/05/2014.
  104. www.saintpetersbasilica.org. "Monumento a Alejandro VIII" (en inglés). http://www.saintpetersbasilica.org/Monuments/AlexanderVIII/AlexanderVIII.htm. Consultado o 24/05/2014. "Este monumento a Alexandre VIII utiliza unha gran variedade de mármores preciosos. O baixo relevo frontal recibiu grandes eloxios, representa a canonización de cinco santos o 16 de outubro de 1690."

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Basílica de San Pedro