Michelangelo

Michelangelo
Michelangelo retratado por Iacopino del Conte
Nome	Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni
Nacemento	6 de marzo de 1475
Lugar de nacemento	Caprese Michelangelo, República de Florencia
Morte	18 de febreiro de 1564
Lugar de morte	Roma, Estados Pontificios
Nacionalidade	Súbdito da República de Florencia
Eido	escultor, arquitecto, pintor epoeta
Adestramento	Domenico Ghirlandaio
Movemento	Renacemento
Traballos	Piedade David Bóveda da Capela Sixtina
Influenciado por	Jacopo della Quercia Masaccio

Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni, coñecido como Michelangelo ou Miguel Anxo, nado o 6 de marzo de 1475 en Caprese Michelangelo, e finado o 18 de febreiro de 1564 en Roma, foi un escultor, arquitecto, pintor e poeta do Renacemento italiano, considerado un dos máis grandes artistas da historia tanto polas súas esculturas como polas súas pinturas e obra arquitectónica.

Desenvolveu o seu labor artístico ao longo de máis de setenta anos entre Florencia e Roma, que era onde vivían os seus grandes mecenas, a familia Médici de Florencia, e os diferentes papas romanos.

Foi o primeiro artista occidental do que se publicaron dúas biografías en vida: Lle Vite de' più eccellenti pittori, scultori, ed architettori, de Giorgio Vasari, publicada en 1550 na súa primeira edición, na cal foi o único artista vivo incluído, e Vita de Michelangelo Buonarroti, escrita en 1553 por Ascanio Condivi, pintor e discípulo de Michelangelo, que recolle os datos facilitados polo mesmo Buonarroti. Foi moi admirado polos seus contemporáneos, que lle chamaban o Divino.

Benedetto Varchi, o 12 de febreiro de 1560, envioulle unha carta en nome de todos os florentinos dicíndolle:

...toda esta cidade desexa sumisamente podervos ver e honrarvos tanto de cerca como de lonxe... A vosa Excelencia faríanos un gran favor si quixese honrar coa súa presenza a súa patria.

Triunfou en todas as artes nas que traballou, caracterizándose polo seu perfeccionismo.A escultura, segundo declarara, era a súa predilecta e a primeira á que se dedicou; a continuación, a pintura, case como unha imposición por parte do papa Xulio II, e que se concretou nunha obra excepcional e magnífica a bóveda da Capela Sixtina; e xa nos seus últimos anos, realizou proxectos arquitectónicos.

Principais características

É famoso principalmente pola creación dos frescos do teito da Capela Sistina, un dos traballos máis extraordinarios de toda a arte occidental, e tamén do Giudizio universale sobre o altar e do "Martirio de San Pedro" e da "Conversión de San Paulo" na Capela Paolina do Vaticano. Entre as súas moitas esculturas, cóntanse a Pietà e o David, tamén elas sublimes obras-primas, ben como a Virxe, o Baco, o Moisés, a Raquel, a Lea e membros da familia Medici. Foi tamén el quen concibiu a cúpula da Basílica de San Pedro en Roma.

O David orixinal, considerada a obra-prima de Michelangelo, nunha praza florentina.

Traxectoria

Michelangelo di Lodovico Buonarroti Simoni naceu en 6 de marzo de 1475, en Caprese, no estado de Toscana na Italia. Foi o segundo de cinco fillos varóns de Ludovico di Leonardo Buonarroti di Simone e de Francesca di Neri del Miniato di Siena. A súa nai finou en 1481 cando Michelangelo tan soo contaba con seis anos. A familia Buonarroti Simone vivía en Florencia desde facía máis de trescentos anos e pertenceran ao partido dos güelfos; moitos deles ocuparan cargos públicos. A decadencia económica empezou co avó do artista, e o seu pai, que fracasara no intento de manter a posición social da familia, vivía de traballos gubernamentais ocasionais, como o de correxidor de Caprese na época que naceu Michelangelo. Regresaron a Florencia, onde vivían dunhas pequenas rendas procedentes dunha canteira de mármore e unha pequena leira que tiñan en Settignano, pobo onde Michelangelo vivira durante a longa enfermidade e morte da súa nai; alí quedou ao coidado da familia dun picapedreiro.

O pai fíxolle estudar gramática en Florencia co mestre Francesco da Urbino. Michelangelo quería ser artista, e cando comunicou ao seu pai que desexaba seguir o camiño da arte, tiveron moitas discusións, xa que naquela época era un oficio pouco recoñecido. Ludovico di Leonardo consideraba que aquel traballo non era digno do prestixio da súa linaxe. Grazas á súa firme decisión, e malia a súa mocidade, conseguiu convencelo para que lle deixase seguir a súa gran inclinación artística, que, segundo Michelangelo, víñalle xa da nodriza que había ter, a muller dun picapedreiro. Dela comentaba: «Xuntamente co leite da miña nodriza mamei tamén as escarpas e os martillos cos cales despois esculpin as miñas figuras».

Mantivo boas relacións familiares ao longo de toda a súa vida. Cando o seu irmán maior Leonardo fíxose monxe dominico en Pisa, asumiu a responsabilidade na dirección da familia. Tivo ao seu cargo o coidado do patrimonio dos Buonarroti e ampliouno coa compra de casas e terreos, así como tamén concertou o matrimonio dos seus sobrinos Francesca e Leonardo con boas familias de Florencia.

Aprendizaxe

Contra a vontade do seu pai, Michelangelo escolleu ser aprendiz de Domenico Ghirlandaio por tres anos comezando en 1488. Impresionado, Domenico recomendouno para Florencia para estudar con Lorenzo de Médici. De 1490 a 1492, Michelangelo frecuentou a escola de Lorenzo e durante a súa estada, Michelangelo sería influenciado por moitas persoas prominentes que modificarían e expandirían as súas ideas na arte e aínda os seus sentimentos sobre sexualidade. Foi durante este período que Michelangelo creou dous relevos: Batalla de Centauros e Madonna das pegadas.

Despois da morte de Lorenzo en 1492, Piero de Médici (fillo máis vello de Lorenzo e novo xefe da familia Médici) rechazou soportar o traballo artístico de Michelangelo. Tamén nesa época, as ideas de Savonarola se tornaron populares en Florencia. Baixo esas presións, Michelangelo decide saír de Florenza e vai para Boloña por tres anos. Logo despois, o Cardeal San Giorgio comprou a obra de Michelangelo en mármore Cupido e decidiu chamalo a Roma en 1496. Influenciado pola antigüidade de Roma, el produciu Baco e Pietà.

Catro anos máis tarde, Michelanxelo retornou a Florencia, onde produciu o seu máis famoso traballo: David. El tamén pintou a Sagrada Familia da Tribuna.

Michelangelo foi convocado novamente a Roma en 1503 polo recén designado Papa Xulio II e foi comisionado para construír a tumba papal. Mentres tanto, durante a patronaxe de Xulius II, Michelangelo tiña constantemente que interromper o seu traballo para facer outras numerosas tarefas. A máis famosa é a pintura monumental do teito da Capela Sistina no Vaticano, que levou catro anos para ser feita (1508 – 1512). Por esa e outras interrupcións, Michelangelo traballaría na tumba por 40 anos sen nunca a terminar.

En 1513 o Papa Xulio II morreu e o seu sucesor Papa León X, un Médici, comisionou a Michelangelo para reconstruír o interior da Igrexa e San Lorenzo, en Florencia, e adornala con esculturas. Michelangelo aceptou, mais foi incapaz de terminar a tarefa (o exterior da igrexa aínda non está adornado até hoxe).

En 1526, os cidadáns de Florencia, encoraxados polo saqueo de Roma, expulsaron os Médici e restauraron a república. Michelangelo volveu para a súa amada Florencia para axudar a construír as fortificacións da cidade de 1528 a 1529. A cidade caeu en 1530 e os Médicis volveron ao poder.

A pintura Giudizio universale, na xanela do Altar da capela Sistina, foi encargada polo Papa Paulo III, e Michelangelo traballou nela de 1534 a 1541. Entón, en 1547, Michelangelo foi apuntado como arquitecto da Basílica de San Pedro no Vaticano.

Anos máis tarde, o 18 de febreiro de 1564, Michelangelo morre en Roma aos 89 anos de idade.

• 
• 
• 
• 

  Madonna

• 

  Leda

• 
• 
• 

  Ganymede, copia de 1532.

• 

  Madonna

•