Presbiterio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Representación esquemática da planta dunha catedral onde se resalta o presbiterio.

O presbiterio é o espazo que nun templo ou catedral católicos, precede ao altar maior. Estaba, ata o Concilio Vaticano II, reservado ao clero e pode quedar separado da nave central por bancadas, escalinatas ou un enreixado. Adoita ser o lugar destinado ao coro, aínda que non ten porque selo necesariamente.

Nos estilos románico e gótico, é o tramo de nave que une a capela absidal coa nave ou o cruceiro, o que adoita coincidir coa definición anterior. O arco que separa o presbiterio da nave ou do cruceiro, sobre todo no primeiro estilo, coñécese como arco triunfal e adoita presentar os capiteis de decoración máis coidada.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]


Elementos da arquitectura eclesiástica
Áreas: Ábsida | Absidiola | Adro | Claustro | Coro | Cruceiro | Deambulatorio | Nártex | Nave | Presbiterio | Sancristía | Transepto
Exterior: Arcobotante | Arquitrabe | Arquivolta | Cabeceira | Campanario | Canzorro | Chapitel | Contraforte | Espadana | Fachada | Gárgola | Nicho | Pináculo | Portada | Porta | Tiburio | Tímpano | Xamba
Interior: Altar | Arcada | Bóveda | Capitel | Ciborio | Columna | Cruxía | Cuncha | Cúpula | Galería | Hemiciclo | Imaxinería | Mosaico | Pavimento | Piar | Retablo | Rosetón | Tribuna | Triforio | Vitral
Outros: Arco | Baixorrelevo | Cogullo | Florón | Gablete | Lobo | Tramo | Trazaría