Heliópolis

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Iunu
en xeroglífico
iwn nw
O49
SPACE O28

Heliópolis foi unha importante cidade do Antigo Exipto, capital do nomo XIII do Baixo Exipto.

A cidade estaba situada ao nordeste da cidade de O Cairo (cerca do actual aeroporto), un pouco afastada da ribeira occidental do Nilo, ó que estaba conectada mediante unha canle.

  • Nome exipcio: Iunu. Nome grego: Heliópolis. Nome copto: On.

O seu nome exipcio foi Iunu que significa "alicerce". O nome de Heliópolis é de orixe grego: Ἡλίου πόλις ou Ἡλίουπόλις e significa "cidade do Sol", xa que a cidade era a sede principal do culto ao deus solar Ra. Foi unha das tres cidade máis importantes do Antigo Exipto xunto con Tebas e Menfis. Os coptos coñecérona como On.

Historia[editar | editar a fonte]

A cidade aparece xa nomeada no ano 3000 a. C.. Durante a dinastía II foi un importante centro astronómico. O gran sacerdote tiña o título de Xefe dos observadores. Durante o reinado de Dyeser, este título correspondía a Imhotep

É probable que o Templo Solar de Heliópolis fose similar ao tipo de templos solares de Abusir, construídos durante a dinastía V que, facía o ano 2400 a. C. estableceu o culto a Ra como culto principal. Atopáronse restos da muralla e dalgún templo, dos que o principal debía ser o de Amón e o de Ra. Consérvase un obelisco de Senusert I, dinastía XII, así como restos dunha capela de Dyeser. Unha ronsel da dinastía XVIII conmemoraba o peche mediante muros do recinto do templo. Tamén se acharon estatuas e restos de construcións da dinastía XIX.

Cara á metade do segundo milenio antes de Cristo, a cidade chegou ao seu máximo esplendor. Cara ao -1300 alcanzou a súa máxima extensión; o declive comeza durante o primeiro milenio.

Heliópolis foi destruída durante a invasión persa do -525 e máis tarde no -343. Tras a fundación de Alexandría, a cidade quedou marxinada e foi despoblándose lentamente. No século -I era xa unha cidade practicamente deshabitada. No seguinte século, a maior parte dos monumentos foron trasladados a Alexandría e Roma. O resto serviu como canteira de materiais, empregados para construír edificacións en O Cairo durante a Idade Media.

A zona de Heliópolis foi comprada por unha compañía privada a principios do século XX e durante o período de protectorado británico construíronse edificios e repoboouse con coptos e estranxeiros. Co crecemento do Cairo, a capital incorporouna como un barrio máis da cidade durante a segunda metade do século XX.


Restos arqueolóxicos[editar | editar a fonte]

Obelisco de Senusert I
Estatua de Senusert I
Estatua de Sethy II
Columnas papiriformes