Ábsida

Na Galipedia, a wikipedia en galego.

A ábsida é a parte rectangular, semicircular ou poligonal detrás do altar e que sobresae da fachada exterior dunha igrexa. Orixinalmente era un nicho no que se colocaba a estatua dunha deidade nos templos romanos. Os templos paleocristiáns construíronse baseados nas basílicas romanas, e a ábsida integrouse o presbiterio e o altar. Na Idade Media xeralizouse o emprego da ábsida, converténdose nun dos elementos máis característicos da arquitectura románica, bizantina e gótica.
As ábsidas pequenas nas que remata unha nave lateral denomínanse absidiolas.

[editar] Galería de imaxes

Vexa o artigo principal en Galería de imaxes de ábsidas románicas de Galicia

Mosteiro de San Xoán de Caaveiro, A Capela

Igrexa de San Xulián do Camiño, Palas de Rei

Igrexa de San Martiño de Cameixa, Boborás

Igrexa de San Pedro de Dozón, Dozón

Elementos da arquitectura eclesiástica
Áreas:	Ábsida | Absidiola | Adro | Claustro | Coro | Cruceiro | Nártex | Nave | Presbiterio | Sancristía | Transepto | Xirola
Exterior:	Arcobotante | Arquitrabe | Arquivolta | Cabeceira | Campanario | Canzorro | Chapitel | Contraforte | Espadana | Fachada | Gárgola | Nicho | Pináculo | Portada | Porta | Tiburio | Tímpano | Xamba
Interior:	Altar | Arcada | Bóveda | Capitel | Ciborio | Columna | Cruxía | Cuncha | Cúpula | Galería | Hemiciclo | Imaxinería | Mosaico | Pavimento | Piar | Retablo | Rosetón | Tribuna | Triforio | Vitral
Outros:	Arco | Baixorrelevo | Cogullo | Florón | Gablete | Lobo | Tramo | Trazaría