Igrexas de Pontevedra

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Saltar ata a navegación Saltar á procura


As igrexas de Pontevedra son uns monumentos moi simbóicos da cidade, as mais importantes son:

  • Igrexa de Sanbartolomé

Construída entre 1696 e 1714, polos Xesuítas seguindo trazas realizadas en Roma. Foi a igrexa do colexio que os Xesuítas posueron na cidade entre 1650 e 1767, ano da sua espulsión de España.

É de planta rectangular e cruz latina. A súa fachada está decorada con columnas, repisas, fiestras e símbolos heráldicos dos Andrade, Aranda e Guimarei. Posee interesantes retablos onde se da cita piezas de gran calidade atrebuidas a Pedro de Mena, Bieito silveira e Gambino.

O edificio antigo, chamado De Sarmento era a sede do colexio ata a espulsión dos Xesuítas e nela podemos encontrar a patrona de Pontevedra, A Virxe da O.

  • Igrexa de San José

A igrexa de San José, posiblemente do século pasado (XX), está construída sobre unha base de fermosos soportais, tan típicos na zona vella da cidade e chaman a atención as 2 torres que se elevan cara ao ceo, e circular. Ubicada na praza de Campolongo cunha superficie de 2.665 metros cadrados, supuxo un investimento de 40 millóns de pesetas da época, equivalente a 240.000euros.


  • Igrexa de San Francisco:


Construída no século XIV, esta igrexa franciscana é unha obra declarado monumento histórico-artístico en 1896. No seu interior atopase a tumba de Paio Gómez Charino , que pertence a unha das familias nobres da época.

A Igrexa foi fundada por Francisco de Asís . O edificio foi construído entre 1310 e 1360, coa axuda económica dos herdeiros de Paio Gómez Chariño.

A esta construción provocou envexa nos membros da orde dominicana , que remataran a súa igrexa dez anos antes, e que decidiron en 1380 iniciar a construción doutra igrexa máis grande que a franciscana. Este gran auxe da construción debeuse á gran cantidade de doazóns económicas de familias adiñeiradas . Despois da desamortización de Mendizábal o recinto quedou deshabitado e en 1930 o templo foi cedido por orde real.

A igrexa é de estilo gótico , e foi declarada monumento histórico-artístico en 1896. Ten planta de cruz , cunha unica nave , tellado de madeira e cabeceiras con tres ábsidas poligonais, cubertas con bóvedas.

No interior , hai que destacar , a tumba de Paio Gómez Chariño e de dous matrimonios de familias nobres . Tamén é de destacar a imaxe do Nazareno (talla do século XIX) e as pinturas murais do lado esquerdo dos séculos XVI e XVIII.

  • Igrexa de Santa María

Pontevedra non ten catedral, é por iso que a igrexa de Santa María é considerada a principal igrexa da cidade.

Ubícase no casco antigo de Pontevedra e a súa construción foi promovida por arcebispos de Santiago de Compostela e apoiada por varias familias nobres da vila, varias entidades gremiais e distintas cofradías. Construiuse seguindo os planos de Juan de los Cuetos e Diego Gil entre outros, no século XVI.

Trátase dun edificio estilo gótico con influencias do estilo manuelino portugués; destacan as súas fachadas. Está orientada cara ao oeste e presenta unha escalinata para acceder a ela. A súa estrutura é en forma de retablo. A porta sitúase no corpo central e presenta un arco de medio punto, enmarcado polas estruturas de San Pedro e San Pablo.

Inaugurouse no ano 1559 e foi designada como patrimonio da humanidade o 6 de marzo de 1931.

•Igrexa da Virxen Peregrina

Esta igrexa é un edificio relixioso localizado na cidade e Pontevedra, en Galicia (España). Consiste nunha capilla de planta en forma de vieira que esta situada ao pé do Camiño de Santiago Portugués.

Empezouse a construir no 1778 e tratase dunha das edificacions mais simbólicas e relevantes da cidade de Pontevedra. Está dedicada a virxe que, según a tradición, guiaba a os peregrinos desde Baiona ata Santiago.

Aun que a patrona de Pontevedra é a Virxe da Ó, a festa mais grande é en honor á Virxe Peregrina, e celébrase o 2º domingo de agosto, sendo unha semana enteira de festas.

A Virxe sae en procesión vestida elegantemente na sua carroza tirada por nenos, e acompañando a Virxe (sentadas na carroza) nenas vestidas de peregrinas.