O ponche dos desexos

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

O ponche dos desexos: infernalcoholeosatanarqueolóxico (título orixinal en alemán, Der satanarchäolügenialkohöllische Wunschpunsch), é unha novela de Michael Ende publicada en 1989. Foi traducida ao galego por Ramón Lorenzo e Úrsula Heinze, e publicada en 1991 por S.M.

Trama[editar | editar a fonte]

Belcebú Sarcasmo, un mago de laboratorio de 187 anos, e maila súa tía Tirania Vampir, unha meiga de máis de 300 anos capaz de multiplicar os cartos, son dúas persoas ávidas de facer o mal no mundo. Asinaron contratos con Belcebú, segundo o cal cada ano deberán realizar un sinfín de maldades de diversa índole a cambio de lograr varios poderes.

Para evitar que leven a cabo as súas atrocidades, todas elas contra a natureza e o medio ambiente, o Consello de Animais mandou espías para averiguar o que pasa. En casa do mago está o gato Félix, un gato glotón con aspiracións artísticas e nobiliarias, que ó cabo é domesticado. Á casa de Madam Vampir foi un corvo calamitoso chamado Xacobe Osadías.

A trama desenvólvese a tarde-noite do 31 de decembro. Chegou o último día do ano e aínda non levaron a cabo boa parte das maldades pactadas, polo que desde o inferno mandan o funcionario Maledictus Oruga para lembrarlles que deben cumprir os contratos ou serán secuestrados. os ameazapasa a pedirles cuentas a ambos. O mago e a meiga deciden aliarse e usar unha poderosísima receita: o ponche dos desexos. Esta receita concede todos os desexos o día de San Silvestre, coa particularidade de que logo de bebelo se debe pedir o contrario ao que se quere conseguir. Porén, Maurizio e Xacobe tamén se alían, e conseguen que o poder dunha badalada de ano novo desfaga o enfeitizo.