Jean-Marie Gustave Le Clézio

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
'
Nobel prize medal.svg
Jean-Marie Gustave Le Clézio'
Jean-Marie Gustave Le Clézio-press conference Dec 06th, 2008-2.jpg
Jean-Marie Gustave Le Clézio 2008
Datos persoais
Nacemento 1 de abril de 1940
Lugar Niza Flag of France.svg Francia
Falecemento
Lugar
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe Jemia
Fillos {{{fillos}}}
Relixión {{{relixión}}}
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua Francesa
Período {{{período}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros Narrativa, ensaio
Princ. obras {{{obras}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos {{{estudos}}}
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
Premios {{{premios}}}
[[Ficheiro:|centro|]]
{{{web}}}

{{{notas}}}

Jean-Marie Gustave Le Clézio, ás veces abreviado como J.M.G. Le Clézio, nado o 13 de abril de 1940 en Niza, é un escritor franco-mauricio. Coñece moi pronto o éxito coa súa primeira novela Le Procès-verbal, publicada en 1963. Influído polas súas orixes familiares, polas súas viaxes, e o gusto polas culturas amerindias, J.M.G. Clézio é principalmente coñecido polas súas novelas Désert e Le Chercheur d'or, pero é tamén autor dunha corentena doutras obras de ficción (novelas, contos, noticias) e ensaios. En 2008 foille concedido o Premio Nobel de Literatura, como "escritor de novas saídas, da aventura poética e da éxtase sensual, explorador dunha humanidade máis aló e debaixo da civilización reinante".

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Jean-Marie Le Clézio é fillo de Raoul Le Clézio, cirurxián, e de Simonne Le Clézio, a súa curmá (os dous son netos de Sir Eugène Le Clézio) e proveñen dunha familia bretoa emigrada á illa Mauricio no século XVIII cando sofren a colonización británica. Escribe ao sete anos un primeiro libro sobre o mar. Unha longa viaxe na cabina do barco que o conduce coa súa nai a Nixeria onde vai reencontrar ao seu pai que é médico na selva. Prosegue estudos no colexio literario universitario de Niza, e despois dalgúns anos en Londres e Bristol, fáise profesor nos Estados Unidos.

Sen deixar de escribir desde os sete anos, alcanza a fama aos 23 cando aparece Le Procès-verbal, polo cal recibe o premio Renaudot en 1963. De 1963 a 1975, as novelas e os ensaios de Le Clézio exploran os temas da tolemia, a linguaxe, a escritura, coa intención de explorar certas posibilidades formais e tipográficas, na liña doutros escritores da súa época (Georges Perec ou Michel Butor). Clézio ten entón unha imaxe de escritor anovador e rebelde que lle vale a admiración de Michel Foucault ou Gilles Deleuze. En 1964, estuda a soidade na obra de Henri Michaux, tema da súa memoria para o Diploma de Estudos Superiores.

Obras[editar | editar a fonte]

Narrativa[editar | editar a fonte]

  • Le Procès-verbal, 1963.
  • Le Jour où Beaumont fit connaissance avec sa douleur, 1964.
  • La Fièvre, 1965.
  • Le Déluge, 1966.
  • Terra Amata, 1967.
  • Le Livre des fuites, 1969.
  • La Guerre, 1970.
  • Lullaby, 1970.
  • Les Géants, 1973.
  • Voyages de l'autre côté, 1975.
  • Mondo e outras historias, 1978. Traducido ao galego por Valentín Arias e Raquel Villanueva en 1987.
  • Désert, 1980. Premio Paul-Morand.
  • La Ronde et autres faits divers, 1982.
  • Le Chercheur d'or, 1985.
  • Voyage à Rodrigues, 1986.
  • Printemps et autres saisons, 1989.
  • Onitsha, 1991.
  • Étoile errante, 1992.
  • Pawana, 1992.
  • La Quarantaine, 1995.
  • Poisson d'or, 1997.
  • Hasard (suivi d'Angoli Mala), 1999.
  • Cœur Brûle et autres romances, 2000.
  • Révolutions, 2003.
  • Ourania, 2005.
  • Ritournelle de la faim, 2008.

Ensaio[editar | editar a fonte]

  • L'Extase matérielle, 1967.
  • Haï, 1971.
  • Mydriase, 1973.
  • Vers les icebergs, 1978.
  • L'Inconnu sur la Terre, 1978 p.
  • Trois Villes saintes, 1980.
  • Le Rêve mexicain ou la pensée interrompue, 1988.
  • Diego et Frida, 1993. (biografía de Diego Rivera e Frida Kahlo)
  • La Fête chantée, 1997.
  • Raga: approche du continent invisible, 2006.
  • Ballaciner, 2007.

Como editor[editar | editar a fonte]

  • Les Prophéties du Chilam Balam, 1976.
  • Sirandanes (con Jémia Le Clézio), 1990.

Literatura infantil[editar | editar a fonte]

  • Voyage au pays des arbres, 1978.
  • Relation de Michoacan, 1984.

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]