Jaroslav Seifert

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Jaroslav Seifert 1981
photo Hana Hamplová
Retrato en relevo na tumba de Jaroslav Seifert.

Jaroslav Seifert, nado en Praga o 23 de setembro de 1901 e finado o 10 de xaneiro de 1986, foi un poeta e xornalista checo. Recibiu o Premio Nobel de Literatura no 1984 por unha produción poética que, dotada de gran frescura, sensualidade e variada imaxinación, subministra unha imaxe liberada do espírito indomable e a versatilidade do home.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Naceu nun barrio residencial de Praga, no seo dunha familia de clase obreira. Non chegou a rematar os seus estudios e comezou a dedicarse á poesía e ó xornalismo. No 1921 publica a súa primeira colección de poemas, A cidade en chamas.

Foi membro fundador do grupo vangardista Devestil e do Partido Comunista Checoslovaco con que rompe relacións no 1929. Entre 1968 e 1970 asumiu a dirección da Unión de Escritores Checos. No 1985 publicou as súas memorias (Toda a beleza do mundo).

Obra[editar | editar a fonte]

Entre as súas obras máis importantes destacan:

  • Os brazos de Venus (1936)
  • Vestida de luz (1940)
  • Nai (1954)
  • Concerto sobre a illa (1965)
  • O bico de despedida (1965)
  • O anel da madona de Trebon (1966)
  • Cantos sobre Praga (1968)
  • Paraugas en Picadilly (1979)

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]