Kenzaburō Ōe

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
書.svg Esta páxina contén texto en xaponés.
Se o seu navegador non está axeitadamente configurado pode ver caracteres estraños.
Kenzaburō Ōe.

Kenzaburō Ōe (大江 健三郎) é un escritor xaponés. Naceu o 31 de xaneiro de 1935. Foi o segundo xaponés gañador do premio Nobel de Literatura, en 1994. Foi profesor do Colexio de México. O seu fillo, Hikari Ōe, padece de deficiencia mental, o que o levou a escribir Unha cuestión persoal (1964). En español foi traducido polo artista Kazuya Sakai e por Miguel Wandenbergh.

Biografía e obra literaria[editar | editar a fonte]

Nace o 31 de xaneiro de 1935 na localidade de Ouse (na actualidade é parte do Uchiko) da prefectura de Ehime, onde pasa a súa infancia e adolescencia ata que, en 1954, trasládase a Tokio para iniciar a carreira de Filosofía e Letras. Finaliza a súa licenciatura catro anos despois, especializándose en literatura europea.

A súa vocación literaria parte da necesidade de aliviar o desarraigamento cultural e recuperar o que chamou "a mitoloxía do meu pobo". As súas obras, influenciadas fortemente pola literatura francesa, norteamericana e a teoría literaria, ligan coas ideas políticas, sociais e filosóficas incluíndo as armas nucleares, o non conformismo social e o existencialismo. O seu estilo é directo, de frases curtas e contundentes, que se nutren de poderosas imaxes poéticas e abundantes reflexións metafísicas.

En 1958 recibe o Premio Akutagawa pola súa novela "En Presa|Toma", na que narra as súas vivencias infantís.

En 1963 nace o seu fillo Hikari (luz), discapacitado por unha hidrocefalia e condenado ao autismo. Este acontecemento vaise a converter no eixo principal da súa vida e da súa obra. Os seus títulos máis importantes, como Unha cuestión persoal, Dinos como sobrevivir á nosa tolemia ou O berro silencioso virarán, en maior ou menor medida, en torno ao tema do seu fillo, como tamén ¡Espertade, oh novos da nova era! .

Nobel prize medal.svg

No ano 1994 foi galardoado co Premio Nobel de Literatura, xa que segundo a Academia Sueca, que coa forza poética da súa obra creou un mundo imaxinario, onde a vida e a mente se condensan para formar un cadro desconcertante dos problemas do home nos nosos días.

Obra seleccionada[editar | editar a fonte]

  • 1958: Shisha no ogori
  • 1958: Memushiri kouchi
  • 1958: Miru mae ni tobe
  • 1963: Nichijo seikatsu no boken
  • 1964: Kojinteki na taiken
  • 1965: Hiroshima noto
  • 1967: Man'en gannen no futtoboru
  • 1969: Warera no kyoki o iki nobiru michi o oshieyo
  • 1970: Okinawa noto
  • 1978: Shosetsu no hoho
  • 1983: Atarashii hito yo, mezameyo
  • 1986: Natsukashii toshi e no tegami
  • 1986: M/T to mori no fushigi no monogatari
  • 1989: Jinsei no shinseki
  • 1990: Chiryo no to
  • 1993: Sukuinushi' ga nagura reru made
  • 1994: Yureugoku (Vashirēshon)
  • 1994: Ōinaru hi ni
  • 1995: Kaifukusuru kazoku
  • 2001: Torikae ko (Chenjiringu)
  • 2002: Ureigao no dōji
  • 2003: Ni hyaku nen no kodomo
  • 2005: Sayōnara, watashi no hon yo!

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]