Tomas Tranströmer

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Tomas Tranströmer
Transtroemer.jpg
Datos persoais
Nacemento 15 de abril de 1931
Lugar Flag of Sweden.svg Estocolmo
Falecemento {{{data_de_falecemento}}}
Lugar {{{lugar_de_falecemento}}}
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe {{{cónxuxe}}}
Fillos {{{fillos}}}
Relixión {{{relixión}}}
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua Sueco
Período {{{período}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros Poesía
Princ. obras {{{obras}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos {{{estudos}}}
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
Premios {{{premios}}}
[[Ficheiro:{{{sinatura}}}|centro|150px]]
{{{web}}}

{{{notas}}}

Tomas Tranströmer Gösta, nado o 15 de abril de 1931 en Estocolmo, é un escritor, poeta e tradutor sueco, cuxa poesía foi traducida a máis de 60 idiomas. É o gañador do Premio Nobel de Literatura 2011, "xa que, a través das súas condensadas, transparentes imaxes, dános un acceso fresco á realidade". Tranströmer é aclamado como un dos escritores escandinavos, máis importantes dende a Segunda Guerra Mundial. Os críticos eloxiaron os poemas de Tranströmer pola súa accesibilidade, mesmo na tradución; as súas descricións dos longos invernos suecos, o ritmo das estacións e a palpable beleza da natureza.

Vida[editar | editar a fonte]

Tranströmer recibiu a súa educación secundario na Escola Södra Latin de Estocolmo, graduándose en Psicoloxía, Historia da Literatura e Historia das Relixións na Universidade de Estocolmo en 1956. Comezou a escribir ao trece anos, publicando a súa primeira colección de poemas, 17 dikter (Dezasete poemas) en 1954. A súa antoloxía máis recente, Dean stora gåtan (Gran enigma), foi publicada no 2004. Tamén editou unha autobiografía curta, Minnena ser mig (Os lembranzas míranme - Visión da memoria), en 1993.

Outros poetas, especialmente na década de 1970, acusárono de apartarse da tradición e de non incluír temas sociais nos seus poemas e novelas. O seu traballo apóiase nunha linguaxe modernista, expresionista e ás veces surrealista, con retratos aparentemente simples a partir da vida diaria e da natureza en detalle, revela unha penetración mística en canto aos aspectos universais da mente humana. En 1990, sufriu unha hemiplexía que afecta o seu discurso, mais continúa a escribír. Gústalle tamén tocar o piano.

Crítica[editar | editar a fonte]

A crítica internacional considérao un dos poetas máis sobresaíntes de Suecia. En 2011 foi galardoado co Premio Nobel de Literatura; previamente gañara o premio Bonnier de poesía, o premio internacional Neustadt de literatura, o Oevralids, o Petrach de Alemaña, e o galardón sueco do Foro Internacional da Poesía. A súa obra poética foi traducida a máis de sesenta idiomas.

Obra[editar | editar a fonte]

Coleccións suecas[editar | editar a fonte]

  • 17 dikter 1954
  • Hemligheter på vägen, 1958
  • Den halvfärdiga himlen, 1962
  • Klanger och spår, 1966
  • Mörkerseende, 1970
  • Stigar, 1973
  • Östersjöar, 1974
  • Sanningsbarriären, 1978
  • Det vilda torget, 1983
  • För levande och döda, 1991
  • Sorgegondolen, 1996
  • Den stora gåtan, 2004
  • Galleriet: Reflected in Vecka nr.II, 2007


Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]