Shmuel Yosef Agnon
 Shmuel Yosef Agnon |
|
|---|---|
 |
|
| Nacemento: | 17 de xullo de 1888 Buczacz, Galitsia  Ucraína |
| Falecemento: | 17 de febreiro de 1970 Xerusalén  Israel |
| Lingua: | hebreo, yiddish |
| Xénero(s): | poesía e novela |
Shmuel Yosef Agnon (en hebreo שמואל יוסף עגנון), nado o 17 de xullo de 1888 en Buczacz, Galitsia (Ucraína) e finado o 17 de febreiro de 1970 en Xerusalén (Israel), foi un escritor israelí de lingua hebrea, premio Nobel de Literatura en 1966.
Traxectoria[editar]
Nado, co nome de Shmuel Yosef Czaczkes, na Galitsia austríaca (agora en Ucraína), educado polo seu pai, un comerciante de peles seguidor do hasidismo, cando tiña 8 anos comezou a escribir en hebreo e yiddish. Aos 15 anos escribiu a súa primeira obra creativa, un poema en yiddish verbo dun cabalista, e continou a editar poemas e historias en hebreo e yiddish, ata un total de 70 pezas ata que en 1908 emigrou a Jaffa (Palestina), influído polo movemento sionista. Na súa primeira obra publicada en Palestina (Agunot) empregou o acume de Agnon, que se converteu no seu nome literario, e en 1924 o seu apelido oficial.
En 1913 trasládase a Alemaña, en 1924 o lume queima a súa casa, destruíndo todos os seus manuscritos, nese mesmo ano retorna a Xerusalén, pero en 1929 a súa biblioteca foi destruída de novo nunha revolta árabe.
A publicación de Hakhnasat Kalah (O enxoval da noiva) (1931), novela épica na que describe a Galitzia xudía de comezos do XIX, fixo de Agnon unha figura central da literatura hebrea. As súas obras representan a fusión da ironía, relato relixioso, experimentalismo e surrealismo, e a lingua empregada representa un compromiso entre o hebreo bíblico e o neohebreo.
Obras[editar]
- Agunot (Esposas abandonadas), 1908.
- Sippure Ahawin, 1925.
- Hakhnasath Kallah (O enxoval da noiva), 1931.
- Nidach, 1931.
- Sipur Pashut (Unha simple historia) 1935.
- Ore'ah Nata Lalun (Un convidado para a noite), 1939.
- Yamim Nora'im (Días de temor) 1938.
- Sefer, sofer, vesipur, 1938.
- Shevu'at Emunium, 1943.
- Temol Shilshom (Antonte), 1945.
- Sefer Hamaasim, 1951.
- Chemdat, 1952.
|
|||||||||||||||||||
