Herta Müller

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Nobel prize medal.svg
Herta Müller en 2007.

Herta Müller, nada en Timişoara (Romanía) o 17 de agosto de 1953, é unha escritora romanesa de nacionalidade alemá.

Traxectoria[editar | editar a fonte]

Herta Müller naceu en Niţchidorf, na rexión de Timişoara, de expresión alemá; é filla duns granxeiros suabos. Estudou xermanística e literatura romanesa na Universidade do Oeste de Timisoara. Formou parte do Aktionsgruppe Banat, un parladoiro de escritores idealistas romanés-alemáns. En 1976 empezou a traballar como tradutora para unha compañía de enxeñería, pero deixou o emprego en 1979 para non cooperar coa Securitatea Statului, a policía secreta do réxime comunista romanés; estivo empregada nun xardín de infancia e impartindo clases de alemán. O seu primeiro libro foi publicado en 1982 en Romanía e apareceu só en versión censurada, como moitas outras obras dese tempo; pouco despois prohibíronlle seguir publicando no seu país, aínda que os seus libros triunfaban e eran moi lidos en Alemaña e Austria.

En 1987, marchou a Alemaña co seu home, o novelista Richard Wagner. Fixo algúns lectorados en universidades alemás nos anos seguintes e fixou a súa residencia en Berlín.

Destaca polos seus relatos acerca das durísimas condicións de vida en Romanía baixo o réxime de Nicolae Ceauşescu. Foi galardoada co premio Nobel de Literatura en 2009 pola súa capacidade para describir "a paisaxe dos desposuídos".[1]

Obras[editar | editar a fonte]

  • Niederungen, 1982.
  • Drückender Tango, 1984.
  • O home é un grande faisán no mundo, 1986 (Der Mensch ist ein großer Fasan auf der Welt, traducido ao galego por Frank Meyer en 2001).
  • Barfüßiger Februar, 1987.
  • Reisende auf einem Bein, 1989.
  • Wie Wahrnehmung sich erfindet, 1990.
  • Der Teufel sitzt im Spiegel, 1991.
  • Der Fuchs war damals schon der Jäger, 1992.
  • Eine warme Kartoffel ist ein warmes Bett, 1992.
  • Der Wächter nimmt seinen Kamm, 1993.
  • Angekommen wie nicht da, Lichtenfels (1994)
  • Herztier, Reinbek bei Hamburg (1994)
  • Hunger und Seide, 1995.
  • In der Falle, 1996.
  • Heute wär ich mir lieber nicht begegnet, 1997.
  • Der fremde Blick oder Das Leben ist ein Furz in der Laterne, 1999.
  • Im Haarknoten wohnt eine Dame, 2000.
  • Heimat ist das, was gesprochen wird, 2001.
  • Der König verneigt sich und tötet, 2003.
  • Die blassen Herren mit den Mokkatassen, 2005.
  • Este sau nu este Ion, 2005.
  • Randea do alento, 2009 (Atemschaukel, traducido ao galego por Marga do Val en 2010).

Notas[editar | editar a fonte]

  1. Hertha Müller gaña o Nobel de Literatura Consultada o 03/01/10

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Wikiquote
A Galicitas posúe citas sobre: Herta Müller
Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Herta Müller

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]