François Mauriac

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
'
Nobel prize medal.svg
François Mauriac'
François Mauriac (1932).jpg
François Mauriac en 1932
Datos persoais
Nacemento 11 de outubro
Lugar Bordeos Francia
Falecemento 1 de setembro de 1970
Lugar París Francia
Soterrado {{{soterrado}}}
Soterrada {{{soterrada}}}
Residencia {{{residencia}}}
Nacionalidade {{{nacionalidade}}}
Cónxuxe
Fillos {{{fillos}}}
Relixión {{{relixión}}}
Actividade
Lingua {{{lingua}}}
Lingua Francesa
Período {{{período}}}
Movemento {{{movemento}}}
Xéneros Poesía, novela
Princ. obras {{{obras}}}
Alma mater {{{alma_mater}}}
Estudos {{{estudos}}}
Ocupación {{{ocupación}}}
Profesión {{{profesión}}}
Organización {{{organización}}}
Cargos {{{cargos}}}
François Mauriac signature.svg
{{{web}}}

{{{notas}}}


François Mauriac, nado o de 1885 en Bordeos e finado o 1 de setembro de 1970 en París, foi un escritor francés gañador do Premio Nobel de Literatura.

Biografía[editar | editar a fonte]

Naceu no seo dunha familia profundamente católica. Sendo novo quedou baixo a custodia da súa nai debido ao falecemento do seu pai. Estudou bacharelato en Cauderan cos marianistas e logo licenciouse en Letras pola Universidade de Bordeos.

No ano 1906 trasládase a París, onde escribe o seu primeiro libro de versos Les mains jointes, cinco anos máis tarde escribiu a súa primeira novela O neno cargado de cadeas.

Participou como soldado durante a I Guerra Mundial, onde enfermou gravemente. En 1933 foi nomeado membro da Academia Francesa. Durante a Guerra civil española, simpatizou co bando republicano e despois ao estalar a II Guerra Mundial formou parte da Resistencia Francesa contra a invasión nazi. Editou as revistas Les Lettres Francaises e Le Cahier Noir, nas que denunciaba e criticaba as torturas e asasinatos cometidos contra os patriotas franceses.

Ao finalizar a guerra realizou unha segunda incursión no teatro, pero do mesmo xeito que ocorreu coa primeira Asmodée (1938), non tivo o mesmo éxito que as súas novelas. Colaborou co xornal conservador Le Figaro, para pasar máis tarde ao recentemente creado L'Expres. O seu apoio nas súas páxinas ao xeneral Charles de Gaulle fíxolle pórse a mal cos seus compañeiros polo que volveu a Le Figaro. Anos máis tarde debido ao seu defensa da causa alxeriana, recibiu ameazas da organización terrorista de extrema dereita OAS.

En 1952 recibiu o Premio Nobel de Literatura.

Obras[editar | editar a fonte]

  • Les mains jointes
  • O neno cargado de cadeas
  • Le baiser au lépreux 1922
  • Genitrix 1923, (trama localizada en Langon)
  • Le Désert de l'amour 1925
  • Thérèse Desqueyroux 1927
  • Le Nœud de vipères 1932
  • Le mystère Frontenac 1933
  • Asmodée 1938

Entre as súas últimas obras atópanse tres libros de memorias:

  • Mémoires intérieurs 1959
  • Nouveaux mémoires intérieurs 1965
  • Mémoires politiques 1967
  • Un adolescent d'autrefois 1969