San Cristovo de Cea

Para outras páxinas con títulos homónimos véxase: San Cristovo.

San Cristovo de Cea
Praza do reloxo e, á dereita, o edificio do concello.
Situación
Xentilicio	ceés
Xeografía
Provincia	Provincia de Ourense
Comarca	Comarca do Carballiño
Poboación	2739 hab. (2009)
Área	93,9 km²
Densidade	29,17 hab./km²
Entidades de poboación	13 parroquias
Capital do concello
Política (2011)
Alcalde	Xosé Luis Valladares Fernández (PPdeG)
Concelleiros	BNG: 1 PPdeG: 9 PSdeG-PSOE: 1 Outros: -
Eleccións municipais en San Cristovo de Cea
Uso do galego (2001)
Galegofalantes	98,84%
Páxina web oficial
www.concellodecea.com

San Cristovo de Cea é un concello da provincia de Ourense, pertence á comarca do Carballiño. Segundo o IGE en 2009 tiña 2.739 habitantes (3.026 en 2003). O seu xentilicio (véxase no Galizionario) é «ceés».

Evolución da poboación de San Cristovo de Cea (desde 1900 ata 2012)
1900	1930	1950	1981	2004	2009	2011	2012
6.441	6.102	6.043	5.358	2.994	{{{6}}}	{{{7}}}	{{{8}}}
Fontes: INE e IGE (Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.)

Xeografía

O concello, de 93,9 km², abrangue 13 parroquias. Limita ao norte con Rodeiro (provincia de Pontevedra) e Carballedo (provincia de Lugo), ao sur con Maside, ao leste con Vilamarín e ao oeste con Amoeiro, Piñor e O Carballiño, do que o separa o río Arenteiro.

O noreste do concello é unha zona montañosa, rama sur da serra do Faro, cos picos da Martiñá (1.039 m) e Alledo (1.011 m). O municipio está atravesado polos ríos Mirela e Oseira (afluentes do Arenteiro) e polo río Barbantiños. Outros cursos menores son o Búbal, Silvaboa, Benito, O Texo ou o Ricovelo. A zona ten clima oceánico temperado nos vales e oceánico de montañas nas zonas altas.

O termo municipal está comunicado a través da estrada N-525 e da AG-53.

Historia

Consérvanse restos megalíticos (mámoas) e os poboados castrexos da Martiñá, Covas e San Fagundo.

En 1137 foi fundado pola orde de San Bieito o mosteiro de Oseira, pertencente dende 1141 á orde do Císter. A partir do século XII e durante o antigo réxime o mosteiro de Oseira exerceu a xurisdición sobre a zona, tendo o seu abade o título de Conde de Cea. As parroquias de Mandrás e Vilaseco pertencían á xurisdición de Xosé Temes, e a parroquia de Castrelo pertencía ao Condado de Ribadavia.

A inicios do século XIX foron creados os concellos de Oseira, Cea e Mandrás, fusionados trala división territorial de España en 1833.

Patrimonio

Amais do mencionado mosteiro de Oseira, entre o patrimonio de San Cristovo de Cea destaca a igrexa parroquial de San Fagundo, de arquitectura románica. No concello está o Museo Etnográfico de Liste.

Economía

O concello basea o seu sustento económico no sector primario. As parroquias de Oseira e Vales contan con explotacións leiteiras, e a zona sur do concello ten granxas porcinas, avícolas e de coellos, integradas en COREN. Por outra banda, a agricultura inclúe a recollida do trigo que serve para facer o pan de Cea, con denominación de orixe, habendo máis de 40 fornos de cocción.

A feira local celébrase os días 6 e 22, e o primeiro domingo de xullo celébrase a festa do pan de Cea.

Galería de imaxes

Artigo principal: Galería de imaxes de San Cristovo de Cea.

• 

  Mosteiro de Oseira

• 

  Monumento ás panadeiras e panadeiros

• 
• 

  Escudo de San Cristovo de Cea

Lugares de San Cristovo de Cea

Para unha lista completa de todos os lugares do concello de San Cristovo de Cea vexa: Lugares de San Cristovo de Cea.

Véxase tamén

Outros artigos

• Mosteiro de Santa María de Oseira.

Concellos da Comarca do Carballiño
Beariz	Boborás	O Carballiño	O Irixo	Maside	Piñor	Punxín	San Amaro	San Cristovo de Cea