Entrimo
| Entrimo | |
|---|---|
.svg) |
|
 |
|
| Igrexa de Santa María a Real de Entrimo. | |
| Situación | |
 |
|
| Xentilicio[1] | entrimeño (non oficial) |
| Xeografía | |
| Provincia | Provincia de Ourense |
| Comarca | Comarca da Baixa Limia |
| Poboación | 1391 hab. (2012) |
| Área | 85,4 km² |
| Densidade | 16,29 hab./km² |
| Entidades de poboación | 5 parroquias |
| Capital do concello | |
| Política (2011) | |
| Alcalde | Ramón Alonso López (PSdeG) |
| Concelleiros | BNG: 0 PPdeG: 3 PSdeG-PSOE: 6 Outros: - |
| Eleccións municipais en Entrimo | |
| Uso do galego[2] (2001) | |
| Galegofalantes | 99,21% |
| Páxina web oficial | |
| http://www.concelloentrimo.es/ | |
Entrimo é un concello da provincia de Ourense, pertence á comarca da Baixa Limia. En 2012 tiña 1.391 habitantes, segundo o padrón municipal (1.386 en 2003).
Índice |
Xeografía [editar]
O concello, de 85,43 km², abrangue 5 parroquias e 18 lugares. Limita ao norte con Melgaço (Portugal), ao nordeste con Lobeira, ao sueste con de Lobios a través do río Limia (encoro de Lindoso no sur), e ao oeste con Arcos de Valdevez a través do río Barcia e con Castro Laboreiro (Melgaço).
É un concello de orografía montañosa, cunha altitude media de 511,40 m sobre o nivel do mar. Ao oeste do concello están as serras do Quinxo, e ao leste a serra de Queguas (extremo Oriental).
Historia [editar]
Na zona hai restos de asentamentos humanos desde a época do megalitismo, como as mámoas de San Fiz. Da época castrexa son os castros do Monte do Quinxo, a Pía da Moura e o Penedo das Serpes. Antes da romanización de Galicia, a zona estaba habitada polos quarquernos.
A toponimia dos montes Lumiares e Penedo da Facha parece indicar lugares onde se facían fogueiras de sinais.
O topónimo Entrimo aparece como Interimi nun documento de concordia do 6 de xaneiro de 1149, entre o bispo Martiño de Ourense e o abade Paio de Celanova. O mosteiro de Celanova exerceu dominio xurisdicional sobre varias aldeas durante bastante tempo. O abade era copartícipe do Rei, e nomeaba xuíces ordinarios e cobraba as rendas.
O 15 de xaneiro de 1368 a zona a zona foi doada xunto coas de Lobeira, Araúxo e Abelenda por Henrique II a Xoán Rodríguez de Biedma, principal secuaz dos Trastámara. A doazón foi feita antes de que Henrique tivese a coroa nin dominio de Galicia. Posteriormente, a herdanza dos Biedma pasou a mans do Condado de Monterrei. Con todo os Trastámara cederon a xurisdición de Entrimo a Diego Pérez Sarmiento, conde de Santa Marta, pasando despois ao condado de Ribadavia.
En marzo de 1608 o rei Filipe III eximiu a Entrimo de cargas militares polo estado constante de alarma debido á situación na fronteira con Portugal. A zona sufriu incursións, requisas de gando e colleitas e queima de arquivos. Esta exención foi confirmada o 30 de xullo de 1643 por Filipe IV.
Demografía [editar]
| Evolución da poboación de Entrimo (desde 1900 ata 2012) | |||||||
| 1900 | 1930 | 1950 | 1981 | 2004 | 2009 | 2011 | 2012 |
| 3.389 | 3.602 | 3.257 | 2.777 | 1.370 | 1.367 | 1.398 | 1.391 |
| Fontes: INE e IGE
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.) |
|||||||
| Censo Total | 1.391 |
| Menores de 15 anos | 69 (4,96 %) |
| Entre 15 e 64 anos | 785 (56,43 %) |
| Maiores de 65 anos | 537 (38,6 %) |
Patrimonio [editar]
Entre o seu patrimonio destaca a igrexa de Santa María a Real.
Galería de imaxes [editar]
- Artigo principal: Galería de imaxes de Entrimo.
-
Tecedora no lugar de Asperelo na parroquia de Galez.
Parroquias [editar]
| Galicia | Provincia de Ourense | Parroquias de Entrimo | |
|---|---|
|
Entrimo (Santa María a Real) | Galez (San Fiz) | A Illa (San Lourenzo) | A Pereira (San Facundo) | Venceáns (San Tomé) |
Lugares de Entrimo [editar]
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Entrimo vexa: Lugares de Entrimo.
Notas [editar]
- ↑ Véxase no Galizionario.
- ↑ Datos de 2001 publicados en 2004.
