Mosteiro de Santa María de Oseira

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.

Coordenadas: 42°32′18.46″N 07°57′4.37″W / 42.5384611°N 7.9512139°W / 42.5384611; -7.9512139

Imaxe do conxunto.

O Mosteiro de Santa María de Oseira é un mosteiro medieval da parroquia de Oseira, no concello de San Cristovo de Cea. De fundación bieita, ao longo da súa historia tivo unha grande importancia económica e social para a comarca e terras máis afastadas.

Historia[editar | editar a fonte]

Detalle do interior.

Coñécese da súa existencia desde 1137, pero aos poucos anos converteuse nun mosteiro dependente da Orde do Císter e no ano 1141 estableceuse unha colonia de monxes franceses enviados por San Bernardo.

No ano 1835 como consecuencia da desamortización de Mendizábal os freires deixaron o convento, que quedou totalmente abandonado propiciando o espolio do lugar, os monxes volveron de novo en 1929 comezando a súa reconstrución.

Descrición[editar | editar a fonte]

A igrexa abacial, foi construída entre os anos 1200 e 1239, aproximadamente, e é considerada unha das obras cume da arquitectura cisterciense da Península Ibérica, cun característico estilo románico oxival, e está claramente influenciada polas igrexas de peregrinación. A sala capitular do mosteiro data de fins do século XV e está sustentada por catro columnas centrais de fustes torsos rematando nunha orixinal bóveda.

No antigo refectorio do Mosteiro pode visitarse o Lapidarium ou Museo da Pedra, unha colección de obxectos e restos de pedra obtidos durante as restauracións feitas no mosteiro e as escavacións arqueolóxicas: lápidas, capiteis, columnas, elementos decorativos etc.

Galería de imaxes[editar | editar a fonte]

Sala capitular.  
Sala capitular.  
Refectorio.  
Altar maior.  

Véxase tamén[editar | editar a fonte]

Commons
Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Mosteiro de Santa María de Oseira

Bibliografía[editar | editar a fonte]

Outros artigos[editar | editar a fonte]

Ligazóns externas[editar | editar a fonte]