Chandrexa de Queixa
Coordenadas: 42°15′36.5″N 7°22′46.5″W / 42.260139°N 7.379583°W
| Chandrexa de Queixa | |
|---|---|
 |
|
 |
|
| Casa do concello | |
| Situación | |
 |
|
| Xentilicio[1] | chandrexao (non oficial) |
| Xeografía | |
| Provincia | Provincia de Ourense |
| Comarca | Comarca da Terra de Trives |
| Poboación | 639 hab. (2010) |
| Área | 171,8 km² |
| Densidade | 3,72 hab./km² |
| Entidades de poboación | 18 parroquias |
| Capital do concello | Celeiros |
| Política (2011) | |
| Alcalde | Francisco Rodríguez Rodríguez (PPdeG) |
| Concelleiros | BNG: 0 PPdeG: 6 PSdeG-PSOE: 1 Outros: - |
| Eleccións municipais en Chandrexa de Queixa | |
| Uso do galego[2] (2001) | |
| Galegofalantes | 97,22% |
| Páxina web oficial | |
| www.concellodequeixa.org | |
Chandrexa de Queixa é un concello da provincia de Ourense, pertencente á comarca da Terra de Trives e que forma parte da Ribeira Sacra. Segundo o padrón municipal, no ano 2010 tiña 639 habitantes (854 en 2003).
| Evolución da poboación de Chandrexa de Queixa (desde 1900 ata 2012) | |||||||
| 1900 | 1930 | 1950 | 1981 | 2004 | 2009 | 2011 | 2012 |
| 2.949 | 2.935 | 2.578 | 1.226 | 830 | 639 | {{{7}}} | {{{8}}} |
| Fontes: INE e IGE
(Os criterios de rexistro censual variaron entre 1900 e 2004, e os datos do INE e do IGE poden non coincidir.) |
|||||||
| Censo Total | 639 |
| Menores de 15 anos | 23 (3,59 %) |
| Entre 15 e 64 anos | 343 (53,67 %) |
| Maiores de 65 anos | 273 (42,72 %) |
Índice |
Xeografía[editar]
O concello limita ao norte cos concellos de Castro Caldelas e San Xoán de Río (mediante a serra do Burgo), ao sur con Laza e Vilariño de Conso (serra de Queixa), ao leste con Pobra de Trives e Manzaneda, e ao oeste con Montederramo (serra de San Mamede). Ten 172,75 km².
Sitúase no Macizo Central Ourensán, e está atravesado polos ríos Requeixo, Deorelle, e Queixa, afluentes do río Navea. Os 35 núcleos de poboación están situados entre os 1.000 e os 1.200 metros de altitude. O concello está a 6 km da estación de esquí de Cabeza de Manzaneda.
Está comunicado a través da estrada OU-536.
Ten un clima de media montaña, con invernos moi fríos e veráns calorosos. As precipitacións non pasan de 1.100 mm por ano sufrindo unha moderada seca durante o verán. O chan é granítico cara ao leste e de lousa cara ao oeste. Sobre o subsolo hai unha capa de terra fértil, na que se asenta unha densa vexetación.
Historia[editar]
Os primeiros restos humanos atopados no concello datan da romanización, dado que a vía Nova do itinerario de Antonino bordeaba os terreos do concello.
O papa Alexandre III menciona nunha bula de 1163 o priorato de Vilar, como parte dos territorios do mosteiro de Montederramo. Na biblioteca do mosteiro consérvase documentación sobre cesións e doazóns do mosteiro e dos señores nobres, estando esta zona baixo o influxo do conde de Lemos e do conde de Ribadavia.
En 1580 Filipe II quitou o priorato ao mosteiro, pero impuxo aos veciños un imposto de 393 fanegas de pan a entregar ao mosteiro.
O concello de Chandrexa de Queixa foi creado mediante o Real Decreto do 23 de xullo de 1835, sendo variable a capital en función da residencia do alcalde, pero a vila máis importante era Chandrexa. En 1945 comezou a construción do encoro de Chandrexa de Queixa no río Navea, o que propiciou o medre da vila de Celeiros. En 1960 acordouse mediante referendo establecer a capitalidade en Celeiros.
Toponimia[editar]
O topónimo composto débese na súa primeira parte a "chan da igrexa", e na segunda a "Queixada, depresión en forma de caixa", que dá nome á parroquia chá de Queixa[3].
Patrimonio[editar]
Entre a arquitectura relixiosa, ademais das igrexas parroquiais, destaca a capela e o cruceiro de Parafita.
Entre a arquitectura popular destacan os fornos de leña, como o das Forcadas, ou o Casal de Drados. En Celeiros destaca o Museo Etnográfico.
Galería de imaxes[editar]
|
Parroquias[editar]
Lugares de Chandrexa de Queixa[editar]
Para unha lista completa de todos os lugares do concello de Chandrexa de Queixa vexa: Lugares de Chandrexa de Queixa.
Notas[editar]
- ↑ Véxase no Galizionario.
- ↑ Datos de 2001 publicados en 2004.
- ↑ Cabeza Quiles, F.: Os nomes de lugar. Ed. Xerais, Vigo 1992.
Véxase tamén[editar]
|
|||||
